معماری

مضرات و اثرات داروی متفورمين

اثرات و عوارض مصرف متفورمين,نحوه مصرف و خوردن متفورمين,فواید داروی متفورمين,درمان با متفورمين,دوز مصرفی متفورمين,موارد کاربرد متفورمين,خطرات متفورمين
متفورمين     Metformin HCI

اشكال دارويي     F.C.Tab: 500mg

موارد و مقدار مصرف :
ديابت شيرين غير وابسته به انسولين (تيپ ?)
رژيم دارويي ثابتي براي كنترل زيادي قند خون در ديابت شيرين وجود ندارد و دوز دارو بايد بر اساس اثر بخشي و مقاومت به دارو براي هر فرد تنظيم شود ولي نبايد از mg2550 در روز بيشتر شود.
درمان تك دارويي با متفورمين: mg500  دو بار در روز (صبح و عصر) همراه غذا تجويز مي شود.
درصورت نياز مقدار mg500 هر هفته به آن افزوده ميشود تا حداكثر mg2500 در روز (در اين صورت بهتر است در سه دوز منقسم همراه غذا تجويز شود).

metformin
درمان تركيبي متفورمين با سولفونيل اوره ها: اگر قند خون بيمار بعد از 4 هفته مصرف بيشترين دوز روزانه متفورمين هنوز كنترل نشده بود مي توان به تدريج يك سولفونيل اوره را در حاليكه متفورمين با همان دوز هنوز ادامه دارد، به رژيم وي اضافه كرد.
حتي در افراديكه قبلاً به سولفونيل اوره ها پاسخ خوبي نداده اند نيز مي توان اين كار را انجام داد. اگر پس از 1 تا 3 ماه درمان دو دارويي با بيشترين دوز متفورمين و سولفونيل اوره باز هم قند خون بيمار كنترل نشد، قطع داروهاي خوراكي و تجويز انسولين را در نظر داشته باشيد.
موارد منع مصرف و احتياط :
در صورت وجود بيماري كليوي يا نقص عملكرد كليه با بيماري كبدي و حساسيت به دارو ممنوعيت مصرف دارد.
در اسيدوز متابوليك حاد يا مزمن شامل كتواسيدوز ديابتي همراه يا بدون كما نبايد تجويز شود.
استفاده از متفورمين دركسانيكه تحت مطالعات راديولوژيك و درنتيجه استفاده ازداروهاي تزريقي’يددار هستند بايد موقتاً قطع شود.
براي سالمندان مبتلايان به سوء تغذيه و ناتوانان و يا نارسايي آدرنال يا هيپوفيز با احتياط تجويزشود.
مصرف در بارداري و شيردهي :
در گروه B حاملگي قرار دارد. در دوران شيردهي بايد تصميم به استفاده از دارو يا قطع شيردهي گرفته شود.
تداخلات مهم :
داروهايي كه متفورمين را تحت تاثير قرار مي دهند: الكل، سايمتيدين، فوروسمايد، نيفديپين، مواد ’يددار و داروهاي كاتيوني(آميلورايد، سايمتيدين، ديگوكسين، مرفين، پروكايين آميد، كينيدين، كينين، رانيتيدين، تريامترن، تري متوپريم و وانكومايسين).
فوروسمايد توسط متفورمين تحت تاثير قرار مي گيرد.
برخي داروها باعث افزايش قند خون ميشوند و هنگاميكه اين داروها به همراه متفورمين تجويز ميگردند بيمار بايد تحت نظارت دقيق براي كنترل قند خون باشد. اين داروها عبارتند از: تيازيدها و ساير مدرها، كورتيكواستروئيدها، فنوتيازين ها، تركيبات تيروئيد، استروژنها، ضد بارداريهاي خوراكي، فني توئين، اسيد نيكوتينيك، اپي نفرين، افدرين، ايزونيازيد و مسددهاي كانالهاي كلسيمي (آملوديپين، ديلتيازم، نيفديپين و وراپاميل).
عوارض جانبي :
شايع ترين: اسهال، تهوع، استفراغ، ورم معده، نفخ، بي اشتهايي، طعم فلزي در دهان، كاهش ويتامين B12 كه معمولاً بدون علائم باليني هستند.
تجويز ضد قندهاي خوراكي با افزايش مرگ و مير ناشي از مشكلات قلبي-  عروقي همراه است.
خطر بروز لاكتيك اسيدوز با بالا رفتن سن بيمار و همچنين وجود نارسايي كليوي تشديد مي شود.
توصيه ها :
اگر متفورمين يك نوبت مصرف شود مي توان آنرا همراه صبحانه و در صورت دو بار استفاده همراه صبحانه و شام خورد.
گلوكز خون بيمار بايد قبل و در طي درمان مرتباً كنترل شود.
وضعيت عملكرد كليوي و همچنين خوني بيمار از نظر بروز آنمي مگالوبلاستيك بايد كنترل شود.
در صورت نياز به تغيير دارو از كلرپروپاميد به متفورمين به دليل نيمه عمر طولاني كلرپروپاميد، بيمار بايد طي 2 هفته اول از نظر بروز هيپوگلايسمي تحت نظر باشد.
بيمار بايد در صورت تند شدن غير طبيعي سرعت تنفس، درد عضلات، بدحالي، خواب آلودگي و دهيدراتاسيون مصرف دارو را قطع كرده و با پزشك تماس بگيرد.
در صورت بروز استرس، عفونت، تب، جراحي يا تروما ممكن است استفاده از انسولين هم لازم شود.
شرايط نگهداري :
در دماي 15 تا 30 درجه سانتيگراد نگهداري شود