آمیکاسین (نحوه مصرف،مقدار دارو،فواید و عوارض)

آمیکاسین در نوزادان,عوارض آمیکاسین,امیکاسین ۵۰۰,تزریق امیکاسین,amikacinامپول,امپول ایپاسین ۱۰۰,amikacin آمپول,آمیکاسین در دوران بارداری و شیردهی

این دارو در درمان عفونت های جدی ناشی از باکتری های گرم منفی مقاوم به جنتامایسین مصرف می شود. برتری این دارو نسبت به جنتامایسین در مقاومت این آنتی بیوتیک در برابر اغلب آنزیم های باکتریایی تخریب کننده آمینوگلیکوزیدهاست.

مکانیسم اثر
با اتصال به زیرواحد ۳۰S ریبوزومی، سنتز پروتئین را در باکتری های حساس به این آنتی بیوتیک مهار می کند

فارماکوکینتیک
جذب: عضلانی (سریع)؛ خوراکی (جذب ناچیز)
توزیع: Vd: 0.25 L/kg عمدتاً در مایع خارج سلولی (بسیار هیدروفیل)؛ نفوذ اندک به سد خونی مغزی حتی در التهاب مننژ؛ Vd در نوزادان و بیماران مبتلا به ادم، آسیت و اورلود مایع افزایش می یابد؛ Vd در بیماران دهیدره کاهش می یابد
اتصال به پروتئین: ۰%-۱۱%
نیمه عمر حذف (وابسته به عملکرد کلیه و سن):
نوزادان: در صورت وزن کم هنگام تولد (۱ تا ۳ روزه): ۷-۹ ساعت؛ نوزاد بالای ۷ روز: ۴ تا ۵ ساعت
کودکان: ۱٫۶-۲٫۵ ساعت
نوجوانان: ۱٫۵ ± ۱ ساعت
بزرگسالان: عملکرد کلیوی نرمال: حدود ۲ ساعت؛ آنوریا/ نارسایی کلیوی شدید: ۱۷ تا ۱۵۰ ساعت
زمان رسیدن به پیک پلاسمایی: عضلانی: ۶۰min؛ وریدی: طی ۳۰ دقیقه پس از انفوزیون ۳۰ دقیقه ای
دفع: ادراری (۹۴% تا ۹۸% بدون تغییر)

موارد منع مصرف
در صورت ابتلای بیمار به میاستنی گراو این دارو نباید مصرف شود

هشدارها
۱- فاصله بین دفعات مقدار مصرف دارو در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید افزایش یابد.
۲- مصرف این دارو در بیماران سالخورده، مبتلا به پارکینسون و نوزادان باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
۳- از مصرف طولانی مدت این دارو باید خوداری کرد .

عوارض جانبی آمیکاسین

آسیب بخش حلزونی گوش، مسمومیت برگشت پذیر کلیه، به ندرت کاهش منیزیم خون به ویژه در مصرف طولانی مدت و کولیت پسودوممبران از عوارض احتمالی این دارو هستند.

تداخل دارویی
در صورت مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با سفالوسپورین ها ( به ویژه سفالوتین )، آمفوتریسین، سیکلوسپورین و داروهای سیتوتوکسیک ، خطر بروز مسمومیت کلیوی ( واحنمالاً مسمومیت گوشی ) افزایش می یابد. مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با وانکومایسین خطر بروز مسمومیت گوشی و کلیوی را افزایش می دهد. مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با نئوستیگمین و پیریدوستیگمین، اثر این داروهای کولینرژیک را کاهش می دهد. مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با داروهای مسدد عصب – عضله ممکن است موجب ضعف بیشتر عضلات اسکلتی، ضعف تنفس وحتی اپنه شود. خطر بروز مسمومیت گوشی در صورت مصرف آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر گروه لوپ ممکن است افزایش یابد. از مصرف همزمان دو یا چند آمینوگلیکوزید با یکدیگر و مصرف همزمان این داروها با کاپرئومایسین باید خوداری کرد، زیرا خطر بروز مسمومیت گوشی و کلیوی و انسداد عصب – عضله ممکن این افزایش یابد . در مورد تداخل آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر بالقوه سمی برای گوش به تک نگار کلی این داروها مراجعه شود.

نکات قابل توصیه
۱- از آنجا که ذفع آمینوگلیکوزیدها عمدتاً کلیوی است و غلظت این داروها در ادرار زیاد خواهد بود، بیمار باید به اندازه کافی آب یا مایعات مصرف کند تا غلضت زیاد دارو موجب آسیب به مجاری ادراری نشود.
۲- از آنجاکه احتمال تشکیل کمپلکس بین آمیکاسین و سایر داروها وجود دارد، مخلوط کردن این دارو با سایر داروها در یک محلول توصیه نمی شود.

مقدار مصرف آمیکاسین

بزرگسالان: مقدار mg/kg 5هر۸ ساعت یا mg/kg7/5 هر ۱۲ ساعت به مدت ۷-۱۰ روز از راه عضلانی یا آنفوزیون یا تزریق آهسته وریدی، تزریق می شود.
کودکان: در نوزادان نارس، ابتدا ۱۰mg/kg وسپس۷/۵ mg/kg هر ۱۸-۲۴ ساعت به مدت ۷-۱۰ و روز نوزادان، ۱۰mg/kg وmg/kg7/5 هر ۱۲ ساعت به مدت ۷-۱۰ روز تزریق عضلانی یا آنفوزیون آهسته وریدی می گردد.

طبقه‌بندی فارماکولوژیک: آمینوگلیکوزید.
طبقه‌بندی درمانی: آنتی بیوتیک.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نکات قابل توصیه به بیمار
۱-لازم است بروز عوارض جانبی، به سرعت گزارش گردد.
۲-در طی درمان مایعات کافی مصرف شود.
مصرف در کودکان: از آنجا که شدت مسمومیت گوشی با آمیکاسین نامعلوم است، این دارو در شیرخواران باید فقط در مواردی تجویز گردد که داروهای دیگر مؤثر نباشند و یا اینکه استفاده آنها ممنوع شده باشد.

عوارض جانبی دیگر
اعصاب مرکزی: سردرد، لتارژی، انسداد عصبی – عضلانی همراه با ضعف تنفس.
چشم و گوش: مسمومیت شنوایی (وزوز گوش ، سرگیجه حقیقی، کاهش شنوایی).
دستگاه گوارش: اسهال.
ادراری ـ تناسلی: مسمومیت کلیوی (وجود سلول یا کست در ادرار، کاهش کلیرانس ادرار، پیدایش پروتئین در ادرار، کاهش کلیرانس کراتینین، افزایش غلظت BUN، کراتینین سرم و ازت غیر پروتئینی).
سایر عوارض: واکنشهای حساسیت مفرط (ائوزینوفیلی، تب، بثورات جلدی، کهیر، خارش)، عفونت اضافی باکتریایی یا قارچی، فلج حاد عضلانی، آرترالژی.
توجه: در صورت بروز علائم مسمومیت گوشی، کلیوی و یا بروز حساسیت مفرط باید مصرف دارو قطع گردد.
روش تزریق: جهت کاهش تغییرات در غلظت‌های حداکثر و حداقل سرمی، لازم است دارو دقیقاً رأس ساعت مصرف شود. دارو به هیچ وجه با سایر داروها مخلوط نشود و به صورت جداگانه تزریق گردد. لازم است تزریق عضلانی و در عضلات بزرگ انجام گیرد.
جهت تزریق وریدی دارو را با ید طی ۶۰-۳۰ دقیقه انفوزیون نمود.

مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: مسمومیت گوشی، کلیوی، عصبی-عضلانی.
درمان: با همودیالیز و دیالیز صفاقی می‌ توان دارو را از بدن خارج کرد. برای برطرف ساختن انسداد عصبی – عضلانی، می‌ توان از املاح کلسیم یا آنتی کولین استرازها استفاده کرد.

اشکال دارویی
Injection ( as sulfate ) : 250mg/ml
Injection ( as sulfate ):50mg/ml

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده