آمیودارون (خطرات و عوارض،روش مصرف و دوز دارو)

آمیودارون چیست,پروتکل آمیودارون,عوارض جانبی آمیودارون,دوز آمیودارون در احیا,آمپول آمیودارون,آمیودارون در cpr,قیمت آمیودارون,قرص آمیوفارم ۲۰۰آمیودارون ( Amiodarone Hcl)
طبقه بندی درمانی: ضد آریتمی بطنی و فوق بطنی
موارد مصرف: اختلالات ریتم بطنی و فوق بطنی،آریتمی های فوق بطنی
موارد عدم مصرف : نارسایی احتقانی قلب،بیماری های کبدی
تداخلات دارویی : کینیدین، دیسوپیرامید،داروهای ضدافسردگی

اشکال دارویی آمیودارون

Injection:50mg/ml,3ml
Tablet:200 mg
آمیو دارون هدایت AV را کند ، دوره تحریک ناپذیری AVو فاصله QT را طولانی و هدایت بطنی را آهسته می کند. QRS را پهن
می نماید. قبل از تجویز آمیودارون به کودکان بیمار که دارای ریتم ایجاد کننده جریان خون هستند، مشاوره با افراد متخصص قویا˝ پیشنهاد می شود.
موارد احتیاط: فشارخون و الکتروکاردیوگرام (ECG) را حین تجویز آمیودارون پایش کنید. اگر بیمار ریتم ایجاد کننده جریان خون دارد تا حدی که وضعیت بالینی بیمار اجازه می دهد، سعی کنید دارو را با سرعت کمتری(طی ۲۰ تا ۶۰ دقیقه) تجویز کنید.
اگر بیمار دچار فیبزیلاسیون بطنی VF یا VT بدون نبض است، دارو را به سرعت تزریق کنید. آمیودارون از طریق خاصیت اتساع عروقی خود، موجب افت فشارخون می شود و شدت آن به سرعت انفوزیون وابسته است.
افت فشارخون با اشکال محلول در مایع آمیودارون، کمتر دیده می شود. اگر فاصله QT طولانی شد یا بلوک قلبی اتفاق افتاد، سرعت تزریق را کاهش دهید، اگرQRS بیش از ۵۰% از حد پایه خود پهن شد یا افت فشار خون رخ داد، تزریق را قطع کنید.
سایر عوارض احتمالی امیودارون عبارتند از برادی کاردی و تاکی کاردی بطنی به شکل تورساد دو پوینت. آمیودارون نباید بدون مشاوره، همراه با داروهای دیگری که QT را طولانی می کنند، مانند پروکائین آمید مصرف شود.

مقدارمصرف دوز اول: با دوز ۳۰۰میلی گرم یاmg/min 15 در مدت ۱۵-۱۰دقیقه
دوز نگهدارنده :انفوزیون mg/kg/24h 20-10
ماکزیمم دوز :۴۵۰میلی گرم

کتابهای دارویی معتبر دنیا تجویز آمیودارون را در کورکان زیر ۱۸ سال توصیه نکرده اند.ولی در مواردی که درمان سریع آریتمی مدنظر است در شیرخواران وکودکان بزرگتر مزیت آمیودارون نسبت به لیدوکائین در VF مقاوم به درمان در محیط خارج از بیمارستان افرادی که آمیودارون دریافت کردند در مقایسه با گروه شاهد (که لیدوکائین دریافت کردند) شانس بقاء بیشتری پیدا کردندتا به بیمارستان انتقال یابند و تحت مداوا قرارگیرند ولی این دارو در مقایسه با لیدوکائین در میزان بقاء بیماران برای ترخیص هیچ فرقی یا امتیازی نداشت.
۲ Amp + D5W 24 ml = 10 mg/ml
تزریق مستقیم وریدی را فقط در CPR میتوان انجام داد
دوز اولیه: ۳۰۰ میلی گرم وریدی، در صورت نیاز هر ۳-۵ دقیقه، ۱۵۰ میلی گرم تا حداکثر دوز ۲٫۲ gr/24 hrs

آماده کردن محلول
بهتر است فقط با دکستروز ۵درصد رقیق شودو از نرمال سالین۹/۰ درصداستفاده نگردد(مگر در شرائط خاص) ، (نرمال سالین با
آمیودارون ناسازگاری دارد).رقیق شده دارو در دکستروز ۵ % در دمای اتاق تا ۵ روز ماندگاری دارد.با افزایش درجه حرارت محیط محلول تغییر رنگ پیدا میکند.در صورتیکه در ظروف PVC رقیق سازی دارو انجام گیرد طی دو ساعت بعد از آماده شدن ،۱۰ درصد قدرت دارو کاهش می یابد.

۱) ۳ ml(150 mg) + D5W 100ml = 1.5 mg/ml
۲) ۱۸ ml (900 mg) + D5W500 ml = 1.8 mg/ml
۳ ) ۹ ml(450mg) + D5W 250 ml = 1.8 mg/ml

دوز دارو
۱- مقدار mg150 از دارو را در طی ۱۰ دقیقه انفوزیون نمایید (mg/min15)
(محلول را با اضافه کردن mg150 آمیودارون به ml100 سرم دکستروز ۵ درصد آماده کنید. سرعت انفوزیون اولیه نباید بیشتر از mg/min30 باشد.)
۲- دارو را با انفوزیون آهسته mg360 در طی ۶ ساعت بعدی ادامه دهید (mg/min1).
(محلول را با اضافه کردن mg900آمیودارون به ml500 سرم دکستروز ۵ درصد آماده کنید.)
۳- دارو را با انفوزیون نگهدارنده mg540 در طی ۱۸ ساعت باقیمانده ادامه دهید (mg/min5/0).
۴- بعد از ۲۴ ساعت اول: mg/min5/0 از دارو را به صورت انفوزیون ممتد ادامه دهید. چنانچه غلظت داخل وریدی دارو به بیشتر از mg/ml2 برسد، دارو را از طریق کاتتر ورید مرکزی تجویز نمایید.
۵- در صورت وقوع غیرمنتظره فیبریلاسیون بطنی یا تاکیکاردی، یک دوز اضافه mg150 را در عرض ۱۰ دقیقه انفوزیون کنید (mg150 در ml100 سرم دکستروز ۵ درصد).
۶- در زمان ایست قلبی ممکن است mg300 دارو به صورت تزریق داخل وریدی داده شود و در صورت نیاز ۵-۳ دقیقه بعد mg150 بصورت IV تکرار می¬شود تا حداکثر دوز کلی به g2/2 در ۲۴ ساعت برسد.

توصیه ها و اقدامات پرستاری
فشار خون و ضربات ریتم قلب از نظر بروز تغییرات قابل توجه باید به طور مرتب پیگیری شود.
علائم و نشانه های بروز پنومونیت ، مانند تنگی نفس بر اثر فعالیت ،سرفه خشک و درد سینه ناشی از پلورزی باید پیگیری شود.
با سرم NS ناسازگار است.
در حالات غیر اورژانس باید از ست فیلتردار استفاده نمود.
با اغلب داروها ناسازگار بوده، لذا نباید سه راهی آنژیوکت به آن متصل گردد.
داروی حل شده تا ۲۴ ساعت در دمای اتاق و به مدت ۲ ساعت در بطری های پلاستیکی سرم های تزریقی پایدار است.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده