کاربامازپین یا تگرتول (عوارض و خطرات،روش مصرف،فواید)

کاربامازپین و عوارض دارویی,بهترین داروی ضد صرع در دوران بارداری,تاثیر قرص کاربامازپین بر جنین,کاربامازپین و شیردهی,داروهای ضد تشنج در بارداری,کاربامازپین ۲۰۰,قرص تگرتول سی آر ۲۰۰,قرص تگرتول سی آر ۴۰۰,کاربامازپین عوارض,عوارض شربت تگرتول,قرص تگرتول ۲۰۰,تگرتول وبارداری,عوارض قرص تگرتول در بارداری,قرص تگرتول ویکی پدیا,کاربامازپین ۴۰۰,کاربامازپین و بارداری,کاربامازپین خارجی,عوارض قرص تگرتول,کارمابازپین,قرص کاربارام

کاربامازپین
نام تجاری:  تگرتول Tegretol
طبقه بندی فارماکولوژیک:مشتق iminostilbeneکه از نظر ساختمانی مشابه ضدافسردگی های سه حلقه ای است.
طبقه بندی درمانی:ضد درد و ضد تشنج
طبقه بندی مصرف در بارداری: رده D

اشکال دارویی کاربامازپین یا تگرتول
Tablets: 200 mg
Tablet  , Extended Release:200 , 400 mg
Suspension:100 mg/5ml
Syrup:100mg/5ml
مکانیسم اثر:کاهش انتقال سدیم از طریق مهار یا انسداد کانال سدیم.

موارد مصرف کاربامازپین
-صرع تونیک ، کلونیک عمومی(صرع بزرگ)،حملات تشنجی کمپلکس- پارشیال(صرع سایکوموتور)،حملات صرعی با الگوی
مختلط-درد عصب سه قلو-بیماری دو قطبی-کره  کودکان-سندرم پای بیقرار
فارماکوکینیتیک کاربامازپین
جذب: به آهستگی از دستگاه گوارش جذب می شود.
پخش:به طور گسترده در سرتاسر بدن انتشار می یابد. از جفت عبور می کند و در بافت جنین تجمع می یابد.
متابو لیسم:در کبد به یک متابولیت فعال متابولیزه می شود.این دارو ممکن است موجب القای متابولیسم خود نیز شود. بنابراین با گذشت زمان  ممکن است برای نگهداری غلظت پلاسمایی آن در حد مطلوب، مقدار مصرف بیشتری مورد نیاز باشد.
دفع:۷۰ درصد از طریق ادرار و ۳۰ درصد از طریق مدفوع دفع می شود. غلظت کاربامازپین  در شیر مادر، حدود ۶۰ درصد غلظت آن در سرم است.

موارد منع مصرف
حساسیت مفرط به این دارو و داروهای ضد افسردگی، کم کاری مغز استخوان یا سابقه آن،مصرف همزمان یا با فاصله کمتراز ۱۴ روز  با داروهای مهارکننده مونوآمینواکسیداز
موارد احتیاط
آسیب کلیوی،کبدی یا قلبی-عروقی،افزایش فشار کره چشم،همچنین این دارو ممکن است موجب فعال شدن سایکو، آشفتگی یا اغتشاش شعور پنهان در بیماران سالخورده شود.
عوارض جانبی کاربامازپین عبارتند از:
شایع ترین عارضه جانبی این دارو خواب آلودگی می باشد که با ادامه روند درمان بهبود می یابد که در سه ماه اول درمان و مصرف دارو ،آزمایشات مکرر لازم می باشد، زیرا باعث افزایش BUN,Cr,AST,ALTو کلسترول و کاهش ,T3 ,T4کلسیم  می شود.
نادرترین و خطرناکترین عارضه کاربامازپین اختلال خونی می باشد که حتی ممکن است منجر به مرگ می شود.
اعصاب مرکزی:گیجی، سرگیجه، خواب آلودگی، خستگی، توهم و اختلال در تکلم
قلبی- عروقی:افزایش فشارخون،کاهش فشارخون،آریتمی
پوست: بثورات پوستی،کهیر
چشم:التهاب ملتحمه چشم،تاری دید، دوبینی چشم
دستگاه گوارش:یبوست، خشکی دهان و حلق، تهوع، استفراغ، درد شکمی،اسهال، بی اشتهایی ،التهاب مخاط دهان، التهاب زبان
ادراری- تناسلی:دفع مکرر ادرار یا احتباس ادرار،وجود آلبومین در ادرار،وجود قند در ادرار،افزایش غلظت اوره خون
خون: کم خونی آپلاستیک، آگرانولوسیتوز،کمکی ائوزینوفیلهای خون،لکوسیتوز،ترومبوسیتوپنی
کبدی: غیر طبیعی شدن نتایج آزمونهای عملکرد کبد،هپاتیت

توجه: در صورت بروز هریک از موارد زیر باید مصرف دارو قطع شود
‌بروز حساسیت مفرط، افزایش بارز نتایج آزمونهای عملکرد کبدی،اختلالات خونی، بروز علائم کاهش فعالیت مغز استخوان (تب،گلودرد،زخم دهان،کبود شدن بی دلیل پوست،پتشی یا پورپورای همراه با خونریزی)

تداخل دارویی کاربامازپین
مصرف همزمان با اریترومایسین، سایمتیدین، ایزونیازید، دیلتیازم، ممکن است غلظت سرمی کاربامازپین را افزایش دهد.
مصرف همزمان  با فنوباربیتال، فنی توئین، غلظت کاربامازپین  راکاهش می دهد.
در صورت مصرف همزمان با وارفارین، فنی توئین، هالوپریدول، داروهای ضدبارداری، متابولیسم این داروها افزایش یافته و سطح انها کاهش می یابد.
از مصرف همزمان کاربامازپین با  داروهای خواب آور، مسکن ها، داروهای سرماخوردگی، داروهای ضدافسردگی، ضد اضطراب اجتناب باید کرد، زیرا باعث افزایش خواب آلودگی می شود.
گریپ فروت و آب میوه آن ممکن است با کاربامازپین تداخل پیدا کند و باعث عوارض جانبی ناخواسته گردد.

مسمومیت و درمان کاربامازپین
تظاهرات بالینی: تنفس نامنظم،ضعف دستگاه تنفسی،تاکیکاردیتغییرات فشارخون،شوک،آریتمی،اختلال در هوشیاری (تاحد اغمای عمیق)حملات ناگهانی تشنج، بیقراری،خواب آلودگی، اختلالات پسیکوموتور،تهوع،استفراغ،کاهش مقدار ادرار.
درمان: شامل شستشوی مکرر معده است،بخصوص اگر بیمار به طور همزمان از فراورده های حاوی الکل مصرف کرده باشد. مصرف ذغال فعال و داروهای مسهل ممکن است موجب دفع سریعتر دارو شود. علائم حیاتی ،الکتروکاردیوگرام و تعادل مایعات و الکترولیت های بدن باید به دقت مورد بررسی قرار گیرند.مصرف دیازپام ممکن است تشنجات را کنترل کند، ولی می تواند موجب تشدید ضعف نیز شود.

ملاحظات پرستاری کاربامازپین
حداقل ۲ هفته بعد داروهای MAOI مصرف شود.
مسمومیت خونی با مصرف این دارو شایع نیست ولی می تواند خطرناک باشد.
بعلت تضعیف CNS بیماران باید از فعالیتهایی که هوشیاری کامل نیاز دارند خودداری نمایند.
داروهای ضد تشنج نباید بطور ناگهانی قطع شوند زیرا احتمال افزایش تشنج وجود دارد. قطع دارو باید بطور تدریجی صورت گیرد.
مصرف کاربامازپین در سالمندان ممکن است سایکوز،اغتشاش شعور یا آشفتگی پنهان را فعال کند. مصرف این دارو در این دسته بیماران باید با احتیاط صورت گیرد.کاربامازپین به میزان قابل توجهی در شیر مادر ترشح می شود. در طی مصرف این دارو، شیر دادن به نوزاد توصیه  نمی شود.

مقدار مصرف کاربامازپین

بزرگسالان: به عنوان ضد تشنج، ابتدا ۲۰۰ میلی‌گرم ۲ بار در روز ( در روز اول) مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف mg/day200 در فواصل هفتگی تا زمان دستیابی به پاسخ مطلوب افزایش می‌یابد. به عنوان نگهدارنده،‌ معمولاً mg/day1600-600 مصرف می‌شود.به عنوان ضد درد عصبی،ابتدا ۱۰۰میلی‌گرم دو بار در روز ( در روز اول) مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف تا mg/ day100)200میلی‌گرم هر ۱۲ ساعت) در صورت نیاز تا زمان رفع درد افزایش می‌یابد. به عنوان نگهدارنده ، mg/ day1200-200 در مقادیر منقسم مصرف می‌شود.
کودکان : به عنوان ضد تشنج در کودکان کمتر از ۶ سال ،ابتدا mg/kg/day20-10 در دو یا سه مقدار منقسم مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب نیاز و تحمل بیمار ، هر هفته mg/ day100 افزایش می‌یابد. به عنوان نگهدارنده ، معمولاً‌ mg/day350-250 مصرف می‌شود در کودکان ۱۲-۶ سال، ابتدا ۱۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز (روز اول) مصرف می‌شود سپس هر هفته mg/day100 تا زمان حصول پاسخ مطلوب مقدار مصرف افزایش می‌یابد.
اشکال پیوسته رهش ‌خوراکی
بزرگسالان: به عنوان ضد تشنج ، ابتدا ۲۰۰-۱۰۰ میلی‌گرم یک یا دو بار در روز همراه غذا مصرف می‌شود که در صورت نیاز و تحمل بیمار افزایش می‌یابد. به عنوان نگهدارنده ، معمولاً mg/day1200-800 مصرف می‌شود. به عنوان ضد درد عصبی ابتدا ۱۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف تا mg/day 200(100میلی‌گرم هر ۱۲ ساعت) در صورت نیاز تا زمان رفع درد افزایش می‌یابد.
کودکان: به عنوان ضد تشنج در کودکان ۱۲-۶سال، ۱۰۰میلی گرم ۲-۱ بار در روز اول مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب نیاز و تحمل بیمار به تدریج به میزان mg/day100تازمان حصول پاسخ مطلوب افزایش می‌یابد.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده