سفاکلور (روش مصرف،فواید و عوارض دارویی)

شربت سفاکلور,قیمت شربت سفاکلور,قرص سفاکلور,انتی بیوتیک سفاکلور,سفاکلور چیست,ceclor,داروی cefaclor,انتي بيوتيك ceclor

نام علمی دارو (ژنریک):Cefaclor
گروه دارویی: Antibacterials
داروهای ضد باکتری

موارد مصرف
سفاکلر یک داروی باکتروسیدال می باشد و دارای فعالیت ضد میکروبی مشابه با سفالکسین می باشد اما گزارش شده است که علیه باکتری های گرم منفی مثل اشرشیاکلی، کلبسیلا پنومونیا، ناسیریا گنوره آ و پروتئوس میرابیلیس و مخصوصاً هموفیلوس آنفولانزا فعالیت بیشتری دارد.
علیه بعضی گونه های هموفیلوس آنفولانزا تولید کننده بتالاکتاماز نیز فعال است. به نسبت سفالکسین یا سرفرادین مقاومت کمتری به پنی سیلیناز استافیلوکوکی دارد.

مکانیسم اثر
سفاکلر از مسیر گوارشی جذب خوبی دارد. به ترتیب دوزهای 250 و 500 میلی گرمی ویک گرمی خوراکی باعث ایجاد اوج غلظت های پلاسمایی 7، 13، 23 میکروگرم/ میلی لیتر بعد از 5/0 تا 1 ساعت می شوند.
وجود غذا می تواند جذب دارو را به تأخیر بیاندازد اما کل میزان جذب شده تغییر نکرده باقی می ماند. نیمه عمر پلاسمایی آن 5/0 تا 1 ساعت می باشد و در اختلالات کلیوی کمی طولانی تر می شود.
حدود 25درصد به پروتئین های پلاسما اتصال دارد. سفاکلر به طور وسیع در بدن توزیع می شود و از جفت عبور می کند و غلظت های پایینی در شیر مادر یافت شده است.
به سرعت از طریق کلیه ها دفع می گردد و تا 85% دوز تجویزی طی 8 ساعت به صورت تغییر نکرده در ادرار ظاهر می شود که بخش عمده آن طی 2 ساعت اول رخ می دهد.
غلظت های بالایی از این دارو در ادرار موجود می باشد و اوج غلظت های 600، 900، 1900 میکروگرم در میلی لیتر به ترتیب متعاقب دوزهای 25/0 و 5/0 و یک گرم حاصل شده است. پروبنسید دفع آن را به تأخیر می اندازد. مقداری از دارو توسط همودیالیز برداشت می شود.

عوارض جانبي
همانند سفالکسین.

تداخل دارویی
همانند سفالکسین.

مقدار مصرف
سفاکلر یک سفالوسپورین ضد باکتریایی است که به صورت خوراکی و مشابه با سفالکسین در درمان عفونت هایی مثل عفونت های راههای فوقانی و تحتانی تنفسی، عفونت های پوستی و عفونت های مسیر ادراری کاربرد دارد.
بعضی ها این دارو را جزء نسل دوم سفالوسپورین ها طبقه بندی می کنند. فعالیت بیشتر آن علیه هموفیلوس آنفولانزا باعث شده که این دارو جهت درمان عفونت هایی مثل اوتیت مدیا نسبت به سفالکسین مناسب تر باشد. سفاکلر به فرم مونوهیدرات داده می شود. دوزهای تجویزی بر اساس مقادیر معادل با سفاکلر آنهیدروس بیان می شوند.
05/1 گرم فرم مونوهیدرات تقریباً معادل با یک گرم فرم آنهیدروس (بدون آب) می باشد. دوز معمول بالغین 250 تا 500 میلی گرم هر 8 ساعت می باشد و تا 4 گرم در روز تجویز می شود.
دوز پیشنهاد شده برای کودکان بالای یک ماه 20 میلی گرم بر حسب کیلوگرم در روز و در 3 دوز تقسیم شده می باشد و در صورت لزوم تا 40 میلی گرم بر حسب کیلوگرم در روز قابل افزایش است اما نباید از دوز کلی یک گرم در روز تجاوز کرد.
دوز معمول عبارت است از: در کودکان بالای 5 سال، 250 میلی گرم 3 بار در روز، در کودکان یک تا 5 سال، 125 میلی گرم ، 3 بار در روز و در کودکان زیر یکسال 5/62 میلی گرم 3 بار در روز. در بعضی از کشورها فرمی از دارو با آزادسازی اصلاح شده نیز موجود می باشد.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده