سفیکسیم (خطرات و عوارض،نحوه مصرف،فواید)

سفکسیم ۴۰۰ مقدار مصرف,سفکسیم کودکان,سفکسیم برای سرماخوردگی,سفکسیم ۴۰۰ هر چند ساعت,سفکسیم ویکی پدیا,سفیکسیم در بارداری,سفیکسیم ۴۰۰ گلودرد,عوارض شربت سفیکسیم در کودکان,دوز مصرف سفیکسیم ۱۰۰,سفکسیم ۴۰۰ هر چند ساعت,دوره درمان سفیکسیم ۴۰۰,شربت سفیکسیم ۱۰۰ برای نوزادان,عوارض شربت سفیکسیم ۱۰۰ برای کودکان,مصرف سفیکسیم در شیردهی

سفکسیم آنتی بیوتیک سفالوسپورین نسل سوم می باشد.سفکسیم با باکتریها در بدن مقابله می کند.سفکسیم در درمان طیف وسیعی از عفونت های باکتریایی استفاده می شود.

مکانیسم اثر
سفکسیم از طریق مهارساخت موکوپپتید در دیواره سلولی باکتری عمل می کند.

فارماکودینامیک
اثر ضدباکتریایی سفکسیم نتیجه مهارساخت موکوپپتید در دیواره سلولی باکتری و نهایتا لیز سلول باکتری می باشد.

فارماکوکینتیک
حدود ۴۰-۵۰% یک مقدار مصرف سفکسیم ، به آهستگی جذب می گردد.اتصال به پروتئینهای پلاسما سفکسیم حدود ۶۵% می باشد.حدود ۵۰% مقدار جذب شده دست نخورده در عرض ۲۴ ساعت از طریق ادرار دفع می گردد.

هشدارها
۱-امنیت و کارایی مصرف سفکسیم در کودکان زیر ۶ ماه به اثبات نرسیده است.
۲-در بیماران دارای سابقه حساسیت بهپنی سیلین بدلیل وجود حساسیت متقاطع اثبات شده ، مصرف سفکسیم با احتیاط فراوان صورت گیرد.
۳-تجویز سفکسیم در بیماران دارای نقص عملکرد کلیه با احتیاط انجام شود.
۴-در بیماران دارای بیماری گوارشی از جمله کولیت ، مصرف سفکسیم با احتیاط صورت پذیرد.
۵-درمصرف سفکسیم ممکن است کاهش فعالیت پروترومبین رخ دهد.افراد پرخطر شامل نقص عملکرد کبد یا کلیه ، سوئ تغذیه،درمان مزمن با آنتی بیوتیک ها ، تحت درمان با ضدانعقادها می باشند.

نکات قابل توصیه
۱-قرص سفکسیم را پیش از غذا میل کنید . در صورت تحریک گوارشی بعد از غذا مصرف شود.
۲-دوره درمان با سفکسیم را کامل کنید.حتی اگر علائم عفونت ناپدید شد.
۳-حین مصرف در صورت بروز بثورات پوستی ،کهیر،خارش،کوتاه شدن تنفس سریعا مصرف را قطع کرده و پزشک معالج خود را مطلع کنید.
۴-حین درمان در صورت بروز اسهال شدید ، اسهال حاوی خون یا چرک و کرامپ شکمی شدید حتما پزشک خود را مطلع کنید.

مقدار مصرف سفکسیم

برای درمان عفونت دستگاه ادراری:بزرگسالان:عفونت های غیرپیچیده:۴۰۰ mg خوراکی، یک بار در روز،یا ۲۰۰ mg خوراکی هر ۱۲ ساعت.کودکان:عفونت های غیرپیچیده:-۶ ماه تا ۱۲ سال ( باوزن کمتر از ۴۵ کیلوگرم) : سوسپانسیون خوراکی،قرص جویدنی: ۸ mg/kg خوراکی، یک بار در روزیا ۴ mg/kg خوراکی هر ۱۲ ساعت.-کودکان با وزن بالای ۴۵ کیلوگرم یا بزرگتر از ۱۲ سال:۴۰۰ mg خوراکی، یک بار در روز،یا ۲۰۰ mg خوراکی هر ۱۲ ساعت.

تداخلات دارویی
کاربامازپین.جنتامایسین.آمیکاسین.وارفارین

موارد مصرف دارو
عفونت دستگاه ادراری،برونشیت.سوزاک بدون عواقب.سوزاک غیر پیچیده.التهاب لوزه و گلو.پیشگیری از بیماریهای مقاربتی.التهاب گوش میانی

موارد منع مصرف دارو
ازدیادحساسیت به دارو و ترکیبات آن.ازدیاد حساسیت به آنتی بیوتیک های گروه سفالوسپورین.بیماران مبتلا به پورفیری

مقدار مصرف
بزرگسالان : این دارو از راه خوراکی به مقدار ۴۰۰-۲۰۰ میلی گرم در روز به واحد یا در مقادیر منقسم مصرف می شود .
کودکان : در کودکان با وز ن کمتر از ۵۰ کیلو گرم ۸ mg/ kg در روز از سوسپانسیون خوراکی به صورت واحد یا در دو مقدار منقسم مصرف می شود .

عوارض جانبی دارو
گیجی.سردرد.تشنج.قرمز شدن پوست.ادم.خارش شدید.بثورات جلدی.سندروم استیون جانسون.کهیر.اسهال،تهوع.نفخ.سوءهاضمه،استفراغ.نارسایی کلیوی.کاهش لکوسیت خون،کاهش نوتروفیل خون.کاهش پلاکت خون،التهاب کبد،زردی،واکنش های آنافیلاکتیک.آنژیوادم.تب.افزایش بیلی روبین خون

گروه های دارو
آنتی بیوتیک،عوامل ضد باکتری.سفالوسپورین ها
مصرف در بارداری دارو

اشکال دارویی:
Tablet: 200, 400mg
Capsule: 200, 400mg
Powder, For Suspension: 100 mg/5ml
Powder, For Suspension (Sachet): 50,100mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: سفالوسپورین نسل سوم.
طبقه‌بندی درمانی: آنتی بیوتیک.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B

ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی سفالوسپورینها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود.
سفیکسیم اولین داروی خوراکی فعال از نسل سوم سفالوسپورینها است که به صورت مصرف یک بار در روز تجویز می‌ شود.
سازندگان سفیکسیم توصیه می‌ کنند که به هنگام درمان اوتیت میانی نباید قرصها جایگزین سوسپانسیون شوند.
بیماران مبتلا به اسهال ناشی از آنتی بیوتیک از نظر کولیت سودوممبران ناشی از رشد بیش از حد کلوستریدیوم دیفیسل ارزیابی شوند. موارد خفیف معمولاً به قطع مصرف دارو پاسخ می‌ دهند. در موارد متوسط تا شدید ممکن است تجویز مایعات، الکترولیت، و مکمل پروتئین ضروری باشد. وانکومایسین خوراکی داروی انتخابی برای درمان کولیت سودوممبران ناشی از کلوستریدیوم دیفیسل است.
واکنشهای حساسیت مفرط حاد فوراً درمان شود. اقدامات اورژانس، مانند کنترل راه هوایی، آمینهای تنگ کننده عروق، اپی نفرین، اکسیژن، آنتی هیستامینها و کورتیکواستروئیدها ممکن است ضروری باشد.
بعضی از سفالوسپورینها ممکن است سبب بروز حملات تشنجی شوند، بخصوص در بیماران دچار نارسایی کلیوی که مقادیر تام درمانی را مصرف می‌ کنند. در صورت بروز حملات تشنجی باید مصرف دارو قطع و درمان با داروهای ضد تشنج شروع شود.

نکات قابل توصیه به بیمار
هر اثر نامطبوعی مانند خارش، بثورات پوستی، یا اسهال شدید را اطلاع دهید؛ اسهال شایعترین عارضه گوارشی دارو است.
سوسپانسیون خوراکی تا ۱۴ روز بعد از تهیه قابل مصرف است و نیازی به نگهداری آن در یخچال نیست.
مصرف در کودکان: میزان بروز عوارض گوارشی در کودکانی که از سوسپانسیون این دارو مصرف می‌ کنند مشابه بزرگسالانی است که از قرص استفاده می‌ کنند.
مصرف در شیردهی: انتشار دارو در شیر مادر مشخص نیست. قطع شیردهی به هنگام درمان با سفیکسیم در نظر گرفته شود.

عوارض جانبی سفکسیم

اعصاب مرکزی: سردرد، سرگیجه.
دستگاه گوارش: ‌اسهال، مدفوع آبکی، درد شکم، تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، نفخ، کولیت سودوممبران.
ادراری ـ‌ تناسلی: خارش ناحیه تناسلی، واژینیت، کاندیدیاز تناسلی، افزایش گذرا در غلظت BUN و کراتینین سرم.
خون: ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، ائوزینوفیلی.
پوست: خارش، بثورات پوستی، کهیر، اریتم مولتی فرم، سندرم استیونس ـ‌ جانسون.
سایر عوارض: تب دارویی، افزایش گذرای آنزیمهای کبدی، واکنشهای حساسیت مفرط (بیماری سرم، آنافیلاکسی).

مسمومیت و درمان
درمان: پادزهر خاصی برای آن وجود ندارد. لاواژ معده و درمان حمایتی توصیه شده است و دیالیز صفاقی و همودیالیز به میزان قابل توجهی مؤثر هستند.
مطالعات بر روی افراد داوطلب بعد از مصرف مقدار واحد دو گرم سفیکسیم اثرات نامعمولی نشان نداده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده