سفوروکسیم یا فارینات (عوارض و خطرات،فواید و نحوه مصرف)

سفوروکسیم سینوزیت,اشکال دارویی سفوروکسیم,سفوروکسیم چیست,قرص فارینات ۵۰۰ چیست,عوارض فارینات ۵۰۰,داروی فارینات برای چیست,قرص فارینات برای چیه,قرص فارینات ۲۵۰

سفوروکسیم یکی از سفالوسپورین های نسل دوم می باشد که در زمان عفونت های متعدد مثل عفونت های استخوان و مفاصل، برونشیت و دیگر عفونت های راه تنفسی تحتانی، گونوره آ، مننژیت، اوتیت مدیا، پرتیونیت، فارنژیت، سینوزیت، عفونت های پوستی و عفونت های بافت نرم و عفونت های راه ادراری کاربرد دارد.
هم چنین به عنوان پروفیلاکسی عفونت های جراحی کاربرد دارد. سفوروکسیم به صورت خوراکی به صورت استراستوکسی اتیل وانکستیل به فرم قرص و یا سوسپانسیون و بعد از غذا تجویز می شود و یا به صورت نمک سدیم تزریق می شود.
سفوروکسیم سدیم به طریق تزریق عمیق داخل عضلانی و یا تزریق داخل وریدی آهسته طی ۳ تا ۵ دقیقه تجویز می شود.. ۲/۱ گرم سفوروکسیم انکستیل و ۰۵/۱ گرم سفوروکسیم سدیم هر کدام تقریباً معادل با یک گرم سفوروکسیم می باشد.
دوزهای معمول خوراکی در مورد بالغین ۱۲۵میلی گرم و ۲ بار در روز در مورد عفونت راه ادراری بدون عارضه می باشد و در مورد عفونت های راه تنفسی دوز ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم، ۲ بار در روز تجویز می شود.
دوز تجویزی در مورد کودکان بالای ۳ ماه ۱۲۵میلی گرم، ۲ بار در روز و یا ۱۰میلی گرم بر کیلوگرم، ۲ بار در روز تا حداکثر ۲۵۰ میلی گرم در روز می باشد.
در کودکان بالای دو سال مبتلا به اوتیت مدیا دوز ۲۵۰ میلی گرم۲ بار در روز تجویز می گردد و یا ۱۵میلی گرم، ۲ بار در روز تا حداکثر ۵۰۰میلی گرم در روز. دوز معمول تزریقی ۷۵۰ میلی گرم هر ۸ ساعت می باشد ولی در عفونت های شدیدتر ممکن است دوز ۵/۱ گرم هر ۸ ساعت و در بعضی موارد هر ۶ ساعت تجویز شود.

فارماکوکینتیک
سفوروکسیم اگزتیل از مسیر گوارشی جذب می شود و به سرعت در مخاط روده و در خون به سفوروکسیم هیدرولیز می گردد. همراه با غذا میزان جذب بیشتر می شود. اوج غلظت پلاسمایی متعاقب یک دوز خوراکی طی ۲ تا ۳ ساعت ایجاد می شود.
نمک سدیم دارو به طریق تزریق داخل عضلانی یا داخل وریدی تجویز می شود.
متعاقب یک دوز ۷۵۰ میلی گرمی داخل عضلانی اوج غلظت پلاسمایی ۲۷ میکروگرم در میلی لیتر طی ۴۵ دقیقه حاصل می شود. تا ۵۰درصد سفوروکسیم موجود در گردش خون به پروتئین های پلاسما متصل می شود.
نیمه عمر پلاسمایی حدود ۷۰ دقیقه می باشد و در اختلالات کلیوی و نوزادان افزایش می یابد. این دارو به صورت وسیع در بدن توزیع می شود از جمله در مایع پلورال، خلط، استخوان، مایع سنیوویال اما تنها در حالت التهاب پرده های مننژ به حد غلظت های درمانی در مایع مغزی نخاعی می رسد. از جفت عبور می کند و در شیر مادر یافت می شود.
این دارو به صورت تغییر نکرده و از طریق فیلتراسیون گلومرولی و ترشح توبولی دفع می شود و غلظت های بالایی از آن در ادرار یافت می شود. متعاقب تزریق دارو اکثر دوز تجویزی طی ۲۴ ساعت دفع می گردد که بیشتر آن طی ۶ ساعت اول است.
پروبنسید با این دارو در ترشح توبولی کلیه رقابت می کند که باعث ایجاد غلظت های پلاسمایی بالاتر و طولانی تر سفوروکسیم می شود. مقادیر کمی از آن در صفرا یافت می شود. دیالیز باعث کاهش غلظت های پلاسمایی می گردد.

عوارض جانبی و راههای پیشگیری
همانند سفالوتین سدیم. در بعضی بیماران ناراحتی های گوارشی شامل اسهال و حالت تهوع و استفراغ رخ داده است. گزارش های نادری از بروز سندرم استیون-جانسون و نکروز سمی اپیدرم موجود می باشد. در بعضی کودکان کاهش شنوایی ملایم تا متوسط در طی درمان با این دارو به خاطر مننژیت دیده شده است.

شکل دارویی
قرص ۲۵۰و ۵۰۰ میلیگرم
ویال ۷۵۰ و ۱۵۰۰ میلیگرم (در ایران)

مکانیسم اثر
مهار سنتز موکوپپتید دیواره سلولی باکتری ها (سفالوسپورین خوراکی نسل دوم)

مزیت دارو
وجود یا عدم وجود التهاب برنفوذ آن تاثیر ندارد.
نیازی به تعدیل دوزاژ در بیماران نارسایی کلیه ندارد.
عوارض جانبی کمتر دارد.
در درمان پنومونی در فاز حاد باکتریایی در مبتلایان به ایدز با موفقیت مصرف شده است.

موارد مصرف
فارنژیت تونسیلیت اوتیت حاد سینوزیت برونشیت مزمن و عفونت های ثانویه برونشیت حاد عفونت های پوستی عفونت های مجاری ادراری سوزاک مجاری ادراری و رحم سوزاک رکتوم مراحل اولیه بیماری لایم ناشی از بورلیا

دوز مصرف
برونشیت:۵۰۰-۲۵۰ میلیگرم ۲ بار در روز تا ۱۰ روز
پنومونی:۵۰۰ میلی گرم ۲ بار در روز تا ۱۰ روز
سوزاک:۱۰۰۰ میلیگرم در یک دوز منفرد
مراحل اولیه بیماری لایم:۵۰۰ میلیگرم ۲ بار در روز به مدت ۳۰-۱۴ روز
فارنژیت تونسیلیت سینوزیت: ۲۵۰ میلیگرم ۲ بار در روز تا ۱۰ روز
مجاری ادراری بدون عارضه:۲۵۰ میلیگرم ۲ بار در روز ۱۰-۷ روز
اوتیت و سینوزیت:۲۵۰ میلیگرم ۲ بار در روزحداکثر تا یک گرم به مدت ۱۰ روز

هشدار ها
واکنش های شبه سرم:اریتم مولتی فرم راش پوستی پلی آرتریت درد مفصل و تب با آنتی هیستامین ها و کورتون ها قابل پیشگیری است.
بیماری های دستگاه گوارش: مواردی که کولیت اولسراتیو انتریت ناحیه ای یا کولیت ناشی از مصرف آنتی بیوتیک وجود دارد منافع دارو در برابر مضار آن باید سنجیده شود
نارسایی کلیوی:سفالوسپورین ها میتوانند نفروتوکسیک باشند در صورت وجود نارسایی کلیوی باید با احتیاط مصرف شوند.

عوارض جانبی
اختلالات گوارشی مثل اسهال تهوع یا استفراغ
هیپوپروترومبینمی ناشی از مصرف دارو گزارش شده است.
اگر عوارض جانبی مثل سردرد و کاندیدیازیس دهان یا واژن طولانی شود باید به پزشک اطلاع داده شود.

فارماکوکنتیک:
جذب دارو با غذا افزایش مییابد وقتی التهاب پرده های مننژ مطرح است دارو به غلظت درمانی خود در CSF میرسد.دفع دارو عمدتا کلیوی است .

تداخلات:
افزایش ریسک نفروتوکسیسیته بخصوص با نوع تزریقی
پروبنوسید دفع کلیوی سفوروکسیم را مهار میکند.

مصرف در حاملگی و شیردهی: در حاملگی جزءگروه Bاست. در شیر ترشح میشود.

نکات قابل توصیه
دوره درمان دارو باید کامل شود.
بهتر است دارو همراه غذا مصرف شود.
دارو باید با مایعات کافی مصرف شود.
در صورت تب یا لرز سریعا به پزشک اطلاع دهید.
در صورت تداوم علائم تهوع، استفراغ، اسهال، راش پوستی، گلودرد، کبودشدگی ورم و درد عضلات مصرف دارو قطع شود.
در صورت بروز علائم عفونت های ثانویه مثل احساس زبان مودار، طعم بد در دهان و خارش واژن با پزشک مشورت شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده