سایمتیدین (خطرات و عوارض،نحوه مصرف)

تفاوت سایمتیدین و رانیتیدین,سایمتیدین زگیل,سایمتیدین در بارداری,قرص سایمتیدین برای نوزاد,قرص سایمتیدین ۲۰۰ چیست,قرص سایمتیکون
سایمتیدین در درمان کوتاه مدت زخمهای فعال دوازدهه یا زخمهای فعال و خوش خیم معده، حالات مرضی ترشح بیش از حد اسید معده مانند سندروم زولینگر- الیسون، برگشت محتویات معده به مری و سایر مواردی که کاهش اسید معده برای آن مفید است، مانند جراحی دستگاه گوارش مورد استفاده قرار می گیرد.

مکانیسم اثر
این دارو از طریق رقابت با هیستامین در سطح گیرنده های H2 در سلول های جداره ای، ترشح اسید توسط غذا، پنتاگاسترین و سایر محرکهای ترشح اسید معده را مهار می کند.

فارماکوکینتیک
این دارو به خوبی و به سرعت از دستگاه گوارش جذب می گردد. متابولیسم آن کبدی است و در حدود ۴۰-۳۰ درصد دارو در اولین عبور از کبد بی اثر می گردد. نیمه عمر آن ۳-۲ ساعت است و حداکثر غلظت پلاسمایی پس از ۹۰-۴۵ دقیقه پس از تجویز خوراکی آن حاصل می گردد.

موارد منع مصرف
هشدارها
۱٫ در بیماران سالخورده احتمال کاهش کلیرانس کلیوی و افزایش غلظت سرمی دارو وجود دارد.
۲٫ در سیروز کبدی و ناراحتی های کلیوی متوسط تا شدید خطر بروز عوارض جانبی به خصوص عوارض عصبی دارو وجود دارد.
۳٫ مسدد گیرنده H2 عوارض سرطان معده را ممکن است بپوشاند لذا در افراد میانسال کنترل متناوب جهت سرطان ضروری بنظر می رسد.
۴٫ به طور کلی مصرف سایمتیدین و سایر مسددهای گیرنده H2 برای پیش از ۸ هفته بندرت ضروری است. برای مصارف طولانی مدت این داروها مطالعه ای صورت نگرفته است.

عوارض جانبی سایمتیدین

اغتشاش شعور ( برگشت پذیر)، اختلالات خونی، خستگی یا ضعف غیر عادی، ضربان آهسته، سریع و نامنظم قلب ( بویژه با تزریق وریدی مقادیر زیاد دارو) ، کاهش توانایی جنسی، اسهال، سرگیجه یا سردرد، کرامپ عضلانی، طاسی، بثورات جلدی، تورم سیناپسها در زنان و مردان، آسیب برگشت پذیر کبد یا کلیه با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارویی
جذب سایمتیدین در حضور آنتی اسیدها کاهش می یابد. متابولیسم داروهای ضد انعقاد خوراکی، بنزودیازپین ها به خصوص کلردیازپوکساید و دیازپام، مترودینازول، فنی توئین، پروپانولول و گزانتین ها در صورت مصرف همزمان با سایمتیدین کاهش می یابد. سایمتیدین ممکن است دفع پروکائین آمید، آمیودارون و کینیدین را کاهش دهد.

نکات قابل توصیه
۱٫ بهتر است این دارو با هر وعده غذا و قبل از خواب مصرف شود.
۲٫ احتمال تشدید درد مفاصل پس از تزریق دارو وجود دارد.
۳٫ آمپول تزریقی وریدی سایمتیدین با سرمهای تزریقی سازگار است.
۴٫ تزریق وریدی مقادیر زیاد این دارو توصیه نمی شود زیرا خطر بروز اریتمی قلبی وجود دارد.
۵٫ کشیدن سیگار موجب کاهش اثر این دارو می شود.

مقدار مصرف
خوراکی و تزریقی:
بزرگسالان : در درمان زخم دوازدهه ۳۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز ( همراه هر وعده غذا و موقع خواب) یا ۴۰۰ میلی گرم دوبار در روز( صبح و موقع خواب)‌ مصرف می شود، برای پیشگیری از بازگشت زخم دوازدهه ۳۰۰ میلی گرم دوبار در روز یا ۴۰۰ میلی گرم موقع خواب برای مدت طولانی مصرف می شود.
در درمان زخم معده خوش خیم ۳۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز یا ۴۰۰ میلی گرم دو بار در روز مصرف می شود. در ترش کردن معده یا سوزش سردل ۲۰۰ میلی گرم موقع بروز علایم مصرف می شود. برای کاهش ترشح اسید معده در بیماری های نظیر سندرم زولینجر- السیون، ۳۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز یا بر حسب نیاز بیمار تا رفع علایم بالینی مصرف می شود. در درمان بازگشت محتویات معده به مری mg/day 1600-800 در مقادیر منقسم برای ۱۲ هفته مصرف می گردد. همچنین در درمان خونریزی معده ۳۰۰ میلی گرم ۴ بار در روز یا ۶۰۰ میلی گرم ۲ بار در روز مصرف می شود. بیشینه مقدار مصرف بزرگسالان mg/day2/4 است.
کودکان : در درمان زخم دوازدهه یا زخم معدهmg/kg/day 40-20 در ۴ مقدار منقسم ( با هر وعده غذا وموقع خواب) ، و در درمان بازگشت محتویات معده به مری mg/kg/day80-40 در ۴ مقدار منقسم یا بر اساس نیاز بیمار مصرف می شود.

اشکال دارویی
Film Coated Tablet : 200 mg
Syrup: 200 mg/5 ml
Injection:200 mg/2 ml

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده