دوپامین (فواید و عوارض،نحوه مصرف،خطرات و دوز دارو)

اثرات و عوارض مصرف دوپامین,نحوه مصرف و خوردن دوپامین,فواید داروی دوپامین,درمان با دوپامین,دوز مصرفی دوپامین,موارد کاربرد دوپامین,خطرات دوپامین,داروی دوپامین,داروی دوپامین چیست؟,آمپول دوپامین,قرص افزایش دوپامین,دوپامین و سروتونین,قرص دوپامین,دسته دارویی دوپامین,دوپامین در مواد غذایی,داروهای افزایش دهنده دوپامین,مواد غذایی حاوی دوپامین,علائم کمبود دوپامین,دسته دارویی دوپامین,افزایش ترشح دوپامین,داروهای دوپامینرژیک,کاهش دوپامین
دوپامین    Dopamine HCI
اشکال دارویی     Inj: 400mg/5ml

موارد و مقدار مصرف
به عنوان محرک قلبی و گشاده کننده رگهای خونی کلیه در درمان نارسایی قلب، نارسایی کلیه، شوک کاردیوژنیک و انفارکتوس میوکارد
توجه: دوپامین از طریق انفوزیون وریدی به صورت محلولی با غلظت mg/ml2/3-6/1 که از حل کردن دوپامین در دکستروز ۵ درصد، سدیم کلراید ۹/۰ درصد و یا سایر رقیق کننده های مناسب به دست می آید، تزریق می شود.
بزرگسالان و کودکان: دوز اولیه mcg/kg5-2 در دقیقه به صورت انفوزیون وریدی تزریق می شود و به تدریج mcg/kg10-5 در دقیقه بر مقدار آن افزوده می شود که در این افزایش دوزاژ فشار خون بیمار، برون ده قلبی و برون ده ادراربیماررا باید درنظر گرفت. دربیماران بدحال ممکن است تاmcg/kg50-20 در دقیقه هم تجویز گردد.
توجه: کاهش ادرار بدون به وجود آمدن کاهشی در فشار خون بیمار می تواند نشان دهنده لزوم کم کردن دوز دارو باشد.

موارد منع مصرف و احتیاط
در بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی- عروقی نظیر بیماری ایسکمیک قلبی، آریتمی یا تاکیکاردی، آرتیواسکلروز، هایپرتانسیون و اتساع عروق خونی باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
در مبتلایان به هیپرتیروئیدیسم و فئوکروموسیتوم با احتیاط تجویز شود.

مصرف در بارداری و شیردهی
در گروه C حاملگی قرار دارد. در دوران شیردهی باید با احتیاط تجویز شود.

تداخلات مهم
دوپامین در طی بیهوشی توسط داروهای سیکلوپروپان، هالوتان و سایر بیهوش کننده های هالوژنه باید با احتیاط بسیار زیاد استفاده شود و بهتر است پرهیز شود.
در بیمارانی که تحت درمان داروهای مهار کننده با مونوآمینواکسیداز(MAOI) نظیر ترانیل سیپرومین و ایزوکربوکسازید هستند دوز این دارو باید کاهش یابد (دوز اولیه ۱۰% دوز معمول دوپامین پیشنهاد می شود) و یا بهتر است دوپامین تجویز نگردد.
مصرف همزمان گلیکوزیدهای قلبی، کینیدین و یا ضد افسردگیهای سه حلقه ای باعث افزایش احتمال بروز آریتمی می شود. دوپامین با داروهای بتابلوکر (متوپرولول، تیمولول، پروپرانولول، اسمولول، آتنولول، سالبوتامول) و آلفابلوکر ( پرازوسین، ترازوسین، تامسولوسین) تداخل دارد.

عوارض جانبی دوپامین

شایع ترین: هیپوتانسیون، آریتمی، دردآنژینی، تاکیکاردی، تهوع و استفراغ.
مهم ترین: آریتمی، حمله آسم.

توصیه ها
برای جلوگیری از نکروز بافتی بهتر است دوپامین در وریدهای بزرگ تزریق شود و اگر این دارو از رگ خارج شد بلافاصله باید ناحیه آسیب دیده را با ۱۰ تا ۱۵ میلی لیتر نرمال سالین حاوی ۵ تا ۱۰ میلی لیتر فنتولامین شستشو داد. این محلول را باید در تمام ناحیه آسیب دیده به صورت زیر پوستی تزریق کرد.
از محلول کردن ابن دارو با سایر داروها و به ویژه داروهای قلیایی نظیر بی کربنات سدیم یافنی توئین باید پرهیز شود.
دوپامین در دوزهای پایین (mcg/kg/min10-5/2) اثرات دوپامینرژیک قوی و در دوزهای بالا (mcg/kg/min50-20) اثرات محرک قلبی- عروقی دارد.

شرایط نگهداری
در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری شود و از یخ زدگی محافظت گردد. محلول های تغییر رنگ یافته و یا محلول هایی که ۲۴ ساعت از زمان تهیه آنها گذشته است قابل استفاده نمی باشند.

توصیه ها و اقدامات پرستاری  
پارستزی و سردی انتهاها را مد نظر داشته باشید ممکن است به دلیل کاهش جریان خون محیطی باشد.
این دارو نباید از رگ خارج شود.
قبل از قطع دارو لازم است دوزاژ کاهش یابد.
دلیل استفاده از این دارو افزایش میزان فشار و  افزایش میزان ادرار است.
دوپامین را نباید همراه با محلول بی کربنات سدیم و یا سایر محلول های قلیایی به طور هم زمان تزریق کرد، زیرا در PH قلیایی ،دارو به آرامی غیر فعال می شود.
قبل از تجویز دارو وزن بیمار را کنترل کنیدو برای تجویز دوپامین از جدول محاسبه میزان انفوزیون این دارو استفاده کنیدوآن را از طریق پمپ انفوزیون تجویز نمایید.قبل از شروع درمان با دوپامین ،هیپوولمی اصلاح گردد.ترجیحا برای انفوزیون داخل وریدی از ورید  بزرگ (مانند: ورید حفره کوبیتال) استفاده شود.در بیمارانی که دوپامین را برای درمان هیپوتانسیون دریافت می¬کنند، در حالی که دوز دوپامین بتدریج افزایش می¬یابد، فشارخون باید به همراه هر افزایش دوز دارو ،کنترل شود. بعد از دستیابی به نتایج مطلوب، فشارخون را حداقل هر یک ساعت کنترل نمایید.
جهت کنترل ایسکمی محیطی ناشی از نشت دارو، هرگونه تغییر در رنگ پوست یا دمای اندام ها را به دقت مورد توجه قرار دهید. تغییرات ضربان قلب، برون ده ادراری و علایم برطرف شدن کنفوزیون را به دقت ثبت کنید تا مشخص شود که آیا دارو تأثیر داشته است یا خیر.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده