جنتامایسین (فواید،خطرات و عوارض،نحوه استفاده)

درد آمپول جنتامایسین,پماد جنتامایسین,پماد جنتامایسین برای چیست,آمپول جنتامایسین در بارداری,آمپول جنتامایسین ۸۰,عوارض جنتامایسین,پماد جنتامایسین برای چیست,اشکال دارویی جنتامایسین,آمپول جنتامایسین در شیردهی,نحوه تزریق جنتامایسین,پماد جنتامایسین برای چیست,آمپول gentadic,قرص جنتامایسین
جنتامایسین در درمان عفونت های جدی مانند سپتی سمی و سپسیس نوزادان، مننژیت وسایر عفونت های CNS، عفونت مجاری صفراوی، پیلونفریت حاد یا التهاب عفونی حاد پروستات وهمراه با یک پنی سیلین در درمان اندوکاردیت ناشی از اترپتوکوکوس ویریدانس یا استرپتوکوکوس فکالیس، پنومونی در بیماران بستری ومننژیت لیتر یابی مصرف می شود.

موارد منع مصرف
در صورت ابتلای بیمار به میاستنی گراو این دارو نباید مصرف شود.

هشدارها
۱- فاصله بین دفعات مصرف دارو در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید افزایش داده شود .
۲- مصرف این دارو در بیماران سالخورده مبتلا به پارکینسون و نوزادان باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
۳- از مصرف طولانی مدت این دارو باید خوداری کرد.

عوارض جانبی جنتامایسین

آسیب بخش حلزونی گوش، مسمومیت برگشت پذیر کلیه، به ندرت کاهش منیزیم خون به ویژه در مصرف طولانی مدت و کولیت پسودوممبران از عوارض احتمالی این دارو هستند.

تداخل دارویی
در صورت مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با سفالوسپورین ها ( به ویژه سفالوتین )، آمفوتریسین، سیکلوسپورین وداروهای سیتوتوکسیک، خطر بروز مسمومیت کلیوی ( واحتمالاً مسمومیت گوشی ) افزایش می یابد.
مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با نئوستیگمین و پیریدوستیگمین، به دلیل اثر آنتاگونیستی اثر این داروهای کولینرژیک را کاهش می دهد.
مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با داروهای مسدد عصب – عضله ممکن است موجب ضعف بیشتر عضلات اسکلتی، ضعف تنفس و حتی آپنه شود. خطر بروز مسمومیت گوشی در صورت مصرف آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر گروه لوپ ممکن است افزایش یابد .
از مصرف همزمان دو یا چند آمینوگلیکوزید با یکدیگر و مصرف همزمان این داروها با کاپرئومایسین باید خوداری کرد، زیرا خطر بروز مسمومیت گوشی وکلیوی و انسداد عصب – عضله ممکن است افزایش یابد. در مورد تداخل آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر بالقوه سمی برای گوش به تک نگار کلی این داروها مراجعه شود.

نکات قابل توصیه
۱- از آنجا که دفع آمینوگلیکوزیدها عمدتاً کلیوی است و غلظت این داروها در ادرار زیاد خواهد بود، بیمار باید به اندازه کافی آب یا مایعات مصرف کند تا غلظت زیاد دارو موجب آسیب به مجاری ادراری نشود.
۲- تزریق زیر جلدی جنتامایسین توصیه نمی شود، زیرا دردناک خواهد بود.
۳- مقدار مصرف جنتامایسین به ویژه در بیمارانی که دچار سوختگی شده اند یا عمل جراحی در پیش دارند و در زنان باردار یا مبتلا به بیماری های زنان ممکن است کمتر یا بیشتر از مقدار توصیه شده باشد که این به دلیل تفاوت زیاد بین نیاز این گروه بیماران به دارو است.
۴- از آنجا که احتمال تشکیل کمپلکس بین جنتامایسین و سایر داروها وجود دارد، مخلوط کردن این دارو با سایر داروها در یک محلول توصیه نمی شود.

مقدار مصرف جنتامایسین

بزر گسالان : مقدار مصرف این دارو از راه تزریق عضلانی، تزریق آهسته وریدی یا آنفوزیون ۲-۵ mg/kg/day در مقادیر منقسم و در فواصل ۸ ساعت می باشد . در صورت ابتلای بیمار به عیب کار کلیه فاصله زمانی بین دفعات مصرف دارو بر اساس کلیرانس کرآتینین تعیین می شود.
کودکان : در کودکان با سن کمتر از۲ هفته به مقدار ۳mg/kg/day هر ۱۲ ساعت و در کودکان با سن ۲ هفته تا ۱۲ سال به مقدار ۲mg/kg هر ۸ ساعت مصرف می شود. مقدار مصرف این دارو از راه تزریق داخل غلاف طناب نخاعی ۱mg/kg(تا حداکثر ۵mg/kg در صورت نیاز ) همراه با میزان ۲-۴ mg/kg/day در مقادیر منقسم هر ۸ ساعت به صورت تزریق عضلانی می باشد.

هشدارها
۱ – فاصله بین دفعات مصرف دارو در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید افزایش داده شود .
۲ – مصرف این دارو در بیماران سالخورده مبتلا به پارکینسون و نوزادان باید با احتیاط فراوان صورت گیرد .
۳ – از مصرف طولانی مدت این دارو باید خودداری کرد .

موارد منع مصرف
در صورت ابتلای بیمار به میاستنی گراو این دارو نباید مصرف شود .

عوارض جانبی
آسیب بخش حلزونی گوش ، مسمومیت برگشت پذیر کلیه ، بندرت کاهش منیزیم خون به ویژه در مصرف طولانی مدت و کولیت سودوممبران از عوارض احتمالی این دارو هستند .

تداخل های دارویی
در صورت مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با سفالوسپورین ها ( به ویژه سفالوتین ) آمفوتریسین ، سیکلوسپورین و داروهای سیتوتوکسیک ، خطر بروز مسمومیت کلیوی ( و احتمالاً مسمومیت گوشی ) افزایش می یابد . مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با نئوستیگمین و پیریدوستیگمین ، به دلیل اثر آنتاگونیستی ، اثر این داروهای کولینرژیک را کاهش می دهد .
مصرف همزمان آمینوگلیکوزیدها با داروهای مسدد عصب – عضله ممکن است موجب ضعف بیشتر عضلات اسکلتی ، ضعف تنفس و حتی آپنه شود . خطر بروز مسمومیت گوشی درصورت مصرف آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر گروه لوپ ممکن است افزایش یابد . از مصرف همزمان دو یا چند آمینوگلیکوزید با یکدیگر و مصرف همزمان این داروها با کاپرئومایسین باید خودداری کرد ، زیرا خطر بروز مسمومیت گوشی و کلیوی و انسداد عصب – عضله ممکن است افزایش یابد . در مورد تداخل آمینوگلیکوزیدها با داروهای مدر بالقوه سمی برای گوش به تک نگار کلی این داروها مراجعه شود .

نکات قابل توصیه
۱ – از آنجا که دفع آمینوگلیکوزیدها عمدتاً کلیوی است و غلظت این داروها در ادرار زیاد خواهد بود ، بیمار باید به اندازه کافی آب یا مایعات مصرف کند تا غلظت زیاد دارو موجب آسیب به مجاری ادراری نشود .
۲ – تزریق زیر جلدی جنتامایسین توصیه نمی شود ، زیرا دردناک خواهد بود .
۳ – مقدار مصرف جنتامایین به ویژه در بیمارانی که دچار سوختگی شده اند یا عمل جراحی در پیش دارند و در زنان باردار یا مبتلا به بیماریهای زنان ممکن است کمتر یا بیشتر از مقدار توصیه شده باشد ، که این به دلیل تفاوت زیاد بین نیاز این گروه بیماران به این دارو است .
۴ – از آنجا که احتمال تشکیل کمپلکس بین جنتامایسین و سایر داروها وجود دارد ، مخلوط کردن این دارو با سایر داروها در یک محلول توصیه نمی گردد .

مقدار مصرف
بزرگسالان : مقدار مصرف این دارو از راه تزریق عضلانی ، تزریق آهسته وریدی یا انفوزیون ۲-۵ mg/kg/day در مقادیر منقسم و در فواصل ۸ ساعت می باشد . در صورت ابتلای بیمار به عیب کار کلیه فاصله زمانی بین دفعات مصرف دارو براساس کلیرانس کرآتینین تعیین می شود .
کودکان : در کودکان با سن کمتر از دوهفته به مقدار ۳mg/kg هر ۱۲ ساعت و در کودکان با سن ۲ هفته تا ۱۲ سال به مقدار ۲mg/kg هر ۸ ساعت مصرف می شود . مقدار مصرف این دارو از راه تزریق داخل غلاف طناب نخاعی ۱mg/kg ( تا حداکثر ۵mg/kg در صورت نیاز ) همراه با میزان ۲-۴ mg/kg/day در مقادیر منقسم هر ۸ ساعت بصورت تزریق عضلانی می باشد .

اشکال دارویی
Injection (as su lfate ) :10mg /ml
Injection (as su lfate ) ;40mg/ml

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده