لورازپام (خطرات و عوارض،دوز دارو،فواید)

خودکشی با لورازپام,لورازپام قویتر است یا دیازپام,انواع لورازپام,دوز لورازپام,اشکال دارویی لورازپام,لورازپام ۵,لورازپام ۲ چیست,انواع قرص لورازپام

قرص لورازپام دارویی است که برای درمان استرس و اضطراب مورد استفاده قرار می گیرد. قرص لورازپام به گروهی از داروها به نام بنزودیازپین ها تعلق دارد که با تاثیر بر سلول های عصبی مغز موجب  آرامش بخشی به آن ها می گردد. این گروه دارویی با اثر بر ماده شیمیایی خاصی در مغز که GABA نام دارد اثر می کند.

استرس
اضطراب
سندرم ترک الکل
درمان تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی
مشکلات خواب(نظیر Insomnia)
شما بایستی این دارو را همراه آب به همان صورتی که پزشکتان تجویز نموده است مصرف نمایید. دوز تجویز شده این دارو به عواملی نظیر سن، شدت اختلال، میزان پاسخ دهی به درمان و همچنین سن شما وابسته است. دوز این دارو در کودکان معمولا بر اساس وزن آن ها اندازه گیری می شود.
شما بایستی این دارو را به طور منظم و به موقع مصرف نمایید تا بهترین نتیجه درمانی را به دنبال مصرف آن تجربه نمایید. برای فراموش کردن زمان مصرف داروی خود بهتر است زمان خاصی را در روز برای مصرف آن در نظر بگیرید. شما می توانید این دارو را تنها همراه آب و یا غذا مصرف نمایید.
قطع مصرف این دارو می تواند موجب سندرم ترک گردد. احتمال این عواض با مصرف طولانی این دارو(مصرف مداوم بیش از ۱ تا ۴ هفته) افزایش می یابد. همچنین سابقه مثبتی از سوء مصرف الکل، مواد دارو و اختلالات شخصیتی نیز این احتمال را افزایش می دهد. علایم سندرم ترک این دارو عبارتند از:

بی قراری
سردرد
مشکلات خواب
تهوع و استفراغ
افزایش حساسیت به نور و یا صدا
تشنج
افزایش ضربان قلب
کاهش اشتها و درد شکم
گرفتگی عضلات
تغییرات خلقی

بنابراین به شما توصیه می شود این دارو را به صورت ناگهانی و بدون مشورت با پزشک خود قطع ننماید. ممکن است پزشک شما ترجیح دهد تا دوز این دارو را کم کم کاهش دهد و سپس آن را برای شما قطع نماید.

عوارض جانبی قرص لورازپام

قرص کلونوپین نیز مانند هر داروی گیاهی و صنعتی دیگر می تواند عوارضی به همراه داشته باشد. شایعترین عوارض این دارو عبارتند از:

خواب آلودگی
گیجی
سردرد
تهوع و استفراغ
یبوست(تغییر اجابت مزاج)
تاری دید
تغییر در میل جنسی
سوزش سر دل(ریفلاکس)
تغییر اشتها

البته این به معنای آن نیست که هرکسی که از قرص لورازپام استفاده می کند به این عوارض دچار می شود بلکه این عوارض نادرند و در صورت وقوع معمولا خود به خود بهبود می یابند. با این وجود در صورتی که این علایم برای شما بسیار آزاردهنده می باشند یا در شما تداوم یافت بایستی پزشک خود را در جریان مشکلتان قرار دهید.  شما بایستی در نظر داشته باشید که پزشک شما این دارو را برای شما تجویز نموده است چون قضاوت وی این بوده است که شما از مصرف این دارو سود بیشتری را نسبت به عوارض آن می برید. با این حال اگر تصور می کنید که بدن شما پاسخ مناسبی به این دارو نمی دهد بایستی پزشک خود را از موضوع مطلع نمایید.

تعداد معدودی از افرادی که از این دارو استفاده می کنند ممکن است مشکلاتی از قبیل مشکلات خلقی(نظیر افسردگی، اضطراب، اختلال دو قطبی و افکار خودکشی)، تغییر در بینایی، ضعف، اختلال در راه رفتن، مشکلات حافظه ای و ضعف شدید را تجربه نمایند. این افراد بایستی بلافاصله پس از رویت اولین علایم این عوارض با پزشک خود تماس گرفته و موضوع را با وی در میان بگذارند.

گرچه حساسیت دارویی شدید به قرص لورازپام عارضه ای نادر است اما نباید به سادگی از کنار آن گذشت. بنابراین در صورت پدید آمدن هر یک از علایم حساسیت دارویی بایستی بلافاصله به یک مرکز درمانی مجهز مراجعه نمایید. شایعتریان علایم حساسیت دارویی عبارت است از:

واکنش پوستی نظیر زدن جوش های ریز(راش پوستی)
تورم لب ها و صورت(آنژیوادم)
سرگیجه شدید
تنگی نفس

تداخلات دارویی قرص لورازپام

تداخلات دارویی از آن جهت حائز اهمیت است که می تواند اثربخشی قرص لورازپام را افزایش یا کاهش دهد.

تصور کنید که شما دارویی مصرف می کنید که عملکرد این دارو را کاهش می دهد. بنابراین این موضوع می تواند موجب کاهش اثر آن و همچنین طولانی شدن درمان و یا غیر مؤثر گردیدن آن شود. عکس این موضوع نیز صادق است. بدین صورت که اگر داروی دیگری میزان تأثیر قرص لورازپام را افزایش دهد می تواند شما را مستعد عوارض آن نماید. بنابراین پزشک شما بایستی دوز این دارو را کاهش دهد تا احتمال عوارض آن را بکاهد.

بنابراین به تمامی بیماران توصیه می شود قبل از مصرف داروی خود تمامی داروهای خود را به پزشک خود نشان دهند تا وی بتواند تصمیم صحیح تری را در درمان آنها اتخاذ نماید.

در صورتی که شما از داروهایی استفاده می کنید که موجب خواب آلودگی شما می گردد حتما آن ها را به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از این داروها عبارتند از:

مصرف الکل
آنتی هیستامین ها
ستریزین
دیفن هیدرامین
داروهای خواب آور
آلپرازولام
دیازپام
لورازپام
زولپیدم
شل کننده های عضلانی
نارکوتیک ها و مخدرها
کدئین
مورفین

همانطور که بیان شد خوشبختانه حساسیت دارویی شدید به قرص لورازپام نادر است اما در صورتی که شما سابقه حساسیت دارویی به این دارو یا داروهای مشابه نظیر آلپرازولام، دیازپام و کلونازپام دارید بایستی قبل از مصرف این دارو پزشک خود را مطلع نمایید.

در صورتی که شما سابقه بیماری هایی از قبیل مشکلات کبدی، چشمی(نظیر آب سیاه)، بیماری های کلیوی، مشکلات تنفسی و ریوی، مشکلات روانپزشکی و بیماری های خلقی و یا سابقه سوء مصرف مواد، دارو و الکل دارید بایستی پزشک خود را از آن ها مطلع سازید.

در صورتی که این دارو موجب خواب آلودگی شما می گردد از رانندگی پرهیز نمایید و از وسایل نقلیه عمومی استفاده نمایید. همچنین به شما توصیه می شود مصرف الکل خود را تا حد امکان کاهش دهید.

کودکان و سالمندان بیش از سار گروه های سنی به این دارو حساس می باشند. بنابراین این گونه دارو در این گروه های سنی بایستی با احتیاط مصرف شود.

قرص لورازپام در بارداری و شیردهی

مصرف قرص لورازپام در دوران بارداری تنها زمانی مجاز است که مصرف آن اجتناب ناپذیر است. چراکه این دارو می تواند برای جنین عوارضی داشته باشد. با این وجود از آنجایی که قطع این دارو می تواند فرد را مستعد عوارضی نماید و این عوارض ممکن است به نوعی جنین را تحت تاثیر قرار دهد شما نبایستی این دارو را بدون اطلاع به پزشک خود قطع نمایید. بنابراین در صورتی که شما حین استفاده از این دارو باردار شده اید یا قصد بارداری دارید، موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید و با وی درباره مصرف این دارو مشورت نمایید. نوزاد تازه متولد شده ممکن است تا مدتی پس از تولد همچنان تحت تاثیر این دارو باشد و علایمی از قبیل تشنج، عدم شیر خوردن، بی قراری و گریه را از خود نشان دهد.

همچنین این دارو پس از مصرف می تواند از طریق شیر مادر به کودک منتقل گردد و برای نوزاد و شیرخوار عوارضی به همراه داشته باشد. بنابراین شما بایستی در صورت قصد شیردهی به فرزند خود با پزشک خود مشورت نمایید.

 

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: بنزودیازپین.
طبقه‌بندی درمانی: ضداضطراب، تسکین بخش، خواب آور.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی بنزودیازپینها، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
۱- لورازپام یکی از بنزودیازپین‌های ترجیحی در بیماران مبتلا به بیماری کبدی است.
۲- برای جلوگیری از خواب آلودگی بیش از حد، باید کمترین مقدار مؤثر مصرف شود.
۳- لورازپام باید در مقادیر منقسم مصرف شود. بیشترین دوز، قبل از خواب استفاده شود.
۴- به دلیل طولانی بودن اثر لورازپام، این دارو دیگر به ‌عنوان داروی قبل از جراحی مصرف نمی‌شود، ولی ممکن است در اعمال طولانی مؤثر باشد.
۵- پس از مصرف طولانی مدت، دارو نباید بطور ناگهانی قطع شود بلکه این کار باید طی چند هفته به صورت تدریجی صورت گیرد.

نکات قابل توصیه به بیمار
۱- هرگونه تغییر در مصرف دارو باید زیر نظر پزشک انجام گیرد.
۲- برای جلوگیری از صدمه دیدن، به آهستگی تغییر وضعیت دهید و به آرامی قدم بزنید.
۳- از مصرف مقادیر زیاد فرآورده‌های حاوی کافئین خودداری کنید، زیرا ممکن است در اثربخشی لورازپام تداخل کند.
۴- مصرف طولانی مدت دارو ممکن است موجب بروز وابستگی فیزیکی و روانی به آن شود.

مصرف در سالمندان
۱- بیماران سالخورده نسبت به اثرات مضعف CNS لورازپام حساس تر هستند. این بیماران در شروع درمان یا بعد از افزایش مقدار مصرف ، ممکن است برای انجام فعالیت روزانه احتیاج به کمک داشته باشند.
۲- در این بیماران به دلیل کاهش دفع دارو، اغلب مقادیر کمتر دارو مؤثر است.

مصرف در کودکان
۱- ایمنی مصرف لورازپام در کودکان کوچکتر از ۱۲ سال ثابت نشده است.
۲- در صورت مصرف طولانی مدت لورازپام در دوران بارداری، باید نشانه‌های قطع مصرف دارو در نوزادان به دقت بررسی شود.
مصرف در شیردهی: لورازپام ممکن است در شیر ترشح شود. این دارو نباید در دوران شیردهی مصرف شود .
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: بی‌قراری ، فراموشی، عدم آگاهی به زمان و مکان، افسردگی، خواب آلودگی، افوریا، آتاکسی، سرگیجه، اختلال تکلم، لرزش، هیجان متناقض، ضعف، سردرد، بی‌خوابی.
سایر عوارض: سندرم قطع مصرف حاد (پس از قطع ناگهانی مصرف دارو در بیماران وابسته به آن).
توجه: در صورت بروز حساسیت مفرط یا واکنشهای متناقض مانند حالت هیجان مفرط حاد، اضطراب، توهم، اسپاسم عضلانی، بی‌خوابی یا خشم، مصرف دارو باید قطع شود.

مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: خواب ‌آلودگی، کانفیوژن، اغما، کاهش رفلکسها، تنگی نفس، اشکال در تنفس، افت فشار خون، برادیکاردی، اختلال تکلم، عدم تعادل در حرکت.
درمان: شامل حفظ فشار خون و تنفس، تا قطع اثر دارو، است. علائم حیاتی بیماری باید پیگیری شود. تهویه مکانیکی برای حفظ مسیر تنفسی و ورود اکسیژن کافی به بدن ممکن است ضروری باشد.
برای درمان افت فشار خون، در صورت لزوم، می‌توان از مایعات تزریقی و داروهای بالابرنده فشار خون، مانند دوپامین و فنیل افرین استفاده کرد. در صورت هوشیار بودن بیمار، باید او را وادار به استفراغ کرد. در صورت بلع اخیر دارو، می‌ توان معده را شستشو داد ولی باید از آسپیراسیون جلوگیری کرد. بعد از استفراغ یا شستشوی معده، ذغال فعال با یک مسهل به صورت مقدار واحد به بیمار داده می‌شود. دیالیز ارزشی کمی دارد.

اشکال دارویی
Tablet: 1,2mg
Injection: 2, 4 mg/ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: بنزودیازپین.
طبقه‌بندی درمانی: ضداضطراب، تسکین بخش، خواب آور.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده