سولفات منیزیم (روش مصرف،دوز دارو،خطرات و عوارض)

سولفات منیزیم خوراکی,نحوه تزریق سولفات منیزیم,سولفات منیزیم در بارداری,سولفات منیزیم از کجا تهیه کنیم,سولفات منیزیم چیست,دوز سولفات منیزیم در پره اکلامپسی,سولفات منیزیم خوراکی چیست,پودر سولفات منیزیم
این دارو برای برطرف کردن کمبود منیزیم، آریتمی، بعد از موارد مشکوک به سکته قلبی و جلوگیری از تشنج ناشی ا ز اکلامپسی مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر
مکانیسم اثر منیزیم کاملا شناخته‌شده نیست. اما بر پمپ Na+/K+ATPase، کانالهای سدیمی، پتاسیمی و کلسیمی تأثیر می‌گذارد. همچنین موجب کاهش آزاد شدن استیل کولین در محل اتصال عصب – عضله می‌گردد.

فارماکوکینتیک
از راه وریدی اثر دارو بلافاصله شروع و حدوود ۳۰ دقیقه ادامه می یابد. این دارو از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود. اثر دارو از راه عضلانی پس از یکساعت شروع می‌شود و طول اثر آن ۴-۳ ساعت است.
در درمان کمبود منیزیم حداکثر ۱۶۰ میلی مول ‌یون منیزیم که تا ۵ روز ممکن است تجویز شود. منیزیم سولفات در آغاز یا به صورت تزریق عضلانی و یا انفوزیون وریدی تجویز می‌گردد. مقدار مصرف نگهدارنده ۲۰-۱۰ میلی‌ مول یون منیزیم در روز است.
در آریتمی‌ها همراه با کاهش پتاسیم و یا آریتمی از نوع torsades de points مقدار ۸ میلی‌مول یون منیزیم طی ۱۵-۱۰ دقیقه تزریق وریدی می‌شود که در صورت لزوم می توان این مقدار مصرف را یکبار دیگر تکرار کرد.
بعد از سکته قلبی، ابتدا ۸ میلی‌مول یون منیزیم طی ۲۰ دقیقه تزریق وریدی می‌شود و سپس ۷۲-۶۵ میلی‌مول یون منیزیم طی ۲۴ ساعت انفوزیون می‌شود.
برای جلوگیری از تشنجات اکلامپسی در ابتدا چهار گرم سولفات منیزیم طی ۲۰ دقیقه تزریق وریدی می شود. سپس انفوزیون وریدی یک گرم در ساعت سولفات منیزیم ادامه می‌یابد.
درصورت بروز تشنج مجدد می‌توان ۴-۲ گرم سولفات منیزیم را تزریق وریدی کرد.
کودکان: در تغذیه تام وریدی، از راه انفوزیون وریدی g/day1/25-0/25mEq)10-2(mmole5-1)) تزریق می‌شود.

طبقه بندی درمانی: ضد تشنج
موارد مصرف:  درمان حملات تشنجی ناشی از کمی خون منیزیم خون،آریتمی های تهدید کننده،کاهش خطر مرگ پس از MI
موارد عدم مصرف :  صدمات قلبی،آسیب میوکارد،نارسایی شدید کلیوی،بیماری آدیسون
تداخلات دارویی : داروهای ضد اضطراب،داوهای آنتی سایکوتیک،باربیتوراتها

اشکال دارویی
Injection: 10%,20% , 50%
منیزیوم برای درمان هیپومنیزیومی مستند یا برای دوپوینت (VT چند شکلی همراه با فاصله QT طولانی)اندیکاسیون دارد. شواهد اندکی برای توصیه به یا علیه تجویز روتین منیزیوم هنگام ایست قلبی وجود دارد.

موارد احتیاط
منیزیوم اتساع عروقی ایجاد می کند و در صورت تزریق سریع، ممکن است سبب افت فشار خون می شود.

پروتکل سولفات منیزیم
۱)ابتدا g2 از آن  به صورت stat در عرض ۵-۱۰ دقیقه  بصورت زیرانفوزیون می شود:
۵-۱۰min    ۲g+100cc NS
سولفات منیزیم  ۲۰%             ۱۰cc=2g
سولفات منیزیم  ۵۰%             ۴cc=2g
۲) سپس۱۶gr  آن بصورت ۲۴ ساعته گذاشته می شود.
۲۴h    ۱۶g+450cc NS
سولفات منیزیم  ۲۰%       ۸۰cc=16g
سولفات منیزیم  ۵۰%       ۳۲cc=16g
۳) محلولهای ۱۰ % را میتوان به شکل رقیق نشده مصرف کرد.
سرعت تزریق از محلول ۱۰%    ۱٫۵ ml/min = 150mg/min
عوارض جانبی: بلوک کامل قلب ، کلاپس عروقی ، فلج تنفسی ، هیپوتانسیون، تعریق

توصیه ها و اقدامات پرستاری
تزریق وریدی دارو باید به صورت آهسته انجام شود تا از ایست قلبی یا تنفسی جلوگیری گردد.
در صورت لزوم دارو با پمپ انفوزیون مصرف شود.
در صورت تکرار مصرف دارو، رفلکس حرکتی زانو باید قبل از هر بار مصرف آزموده شود.در صورت فقدان این رفلکس مصرف منیزیم باید قطع شود.
تعداد تنفس قبل از هر نوبت مصرف دارو باید ۱۶ بار در دقیقه یا بیشتر باشد.املاح کلسیم باید برای تزریق وریدی در دسترس باشد.
فقط با سرمهای  D5W و N.S % 0.9 سازگاراست.
فشار خون و نبض هر ۱۵ دقیقه باید کنترل شود.
اگر برون ده ادرار طی ۴ ساعت پس از هر دوز کمتر از ۱۰۰ ml باشد عمدتاٌ درمان ادامه نمی یابد.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده