نورتریپتیلین (فواید و عوارض،روش مصرف و دوز دارو)

نورتریپتیلین چیست,خودکشی با نورتریپتیلین,عوارض مصرف طولانی مدت نورتریپتیلین,تاثیر قرص نورتریپتیلین بر جنین,آیا نورتریپتیلین خواب آور است,مصرف نورتریپتیلین در بارداری,خودکشی با قرص نورتریپتیلین,نورتريبتيلين 10,نورتریپتیلین ۱۰ چیست؟,پرانول 10,قرص کلردیازپوکساید5,موارد مصرف نورتریپتیلین۱۰,قرص پرفنازین,آمی تریپتیلین,عوارض قطع ناگهانی نورتریپتیلین,عوارض قطع ناگهانی قرص نورتریپتیلین

نورتریپتیلین چیست؟

نورتریپتیلین (Nortriptyline) یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای است که از طریق افزایش فعالیت برخی مواد شیمیایی در مغز کمک به بالا بردن خلق و خوی در فرد می‌شود.
این دارو برای درمان افسردگی مورد استفاده قرار می‌گیرد٬ این نیز ممکن است برای شرایط دیگر که توسط دکتر تعیین می شود استفاده شود .

اطلاعات دارویی
نام ژنریک (علمی): نورتریپتیلین (Nortriptyline)
نام های تجاری: Pamelor (پاملور), Aventyl Hydrochloride (آونتیل هیدروکلرید)
طبقه‌بندی فارماکولوژیک: ضدافسردگی سه حلقه ا ی.
طبقه‌بندی درمانی: ضدافسردگی.
موارد و مقدار مصرف نورتریپتیلین Nortriptyline

الف) افسردگی، بیماری پانیک.
بزرگسالان: از راه خوراکی مقدار 25 میلی گرم 4-3 بار در روز مصرف می‌ شود و به تدریج تا حداکثر mg/kg 150 افزایش می‌ یابد. به جای آن ، می‌ توان مقدار تام مصرف روزانه را به هنگام خواب مصرف کرد.
بیماران مسن یا نوجوانان: مقدار 50-30 میلی گرم از راه خوراکی و در دوزهای منقسم مصرف می‌ شود.

ب) ترک سیگار.
بزرگسالان: روزانه mg 25 از راه خوراکی مصرف می‌ شود که می‌ توان میزان مصرف را به صورت تدریجی تا mg 100-75 در روز افزایش داد. دارو را باید 28-10 روز قبل از تاریخ شروع ترک آغاز نمود.
موارد منع مصرف نورتریپتیلین Nortriptyline و احتیاط

موارد منع مصرف: حساسیت مفرط شناخته شده نسبت به داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای و ترکیبات وابسته به آنها، مرحله حاد بهبود انفارکتوس میوکارد (MI) (ممکن است موجب آریتمی، کاهش عملکرد قلبی شود)، اغما یا کاهش شدید فعالیت تنفسی (به دلیل کاهش فعالیت CNS)، همزمان با مصرف داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز یا طی 14 روز پس از خاتمه درمان با این داروها (ممکن است موجب تحریک بیش از حد سمپاتیک، همراه با بحران هایپرتانسیون، هایپرترمی و حملات تشنجی شود ).

موارد احتیاط: بیماری‌های دیگر قلبی (آریتمی، نارسایی احتقانی قلب ، آنژین صدری، بیماری دریچه‌های قلب با بلوک قلبی)، اختلالات تنفسی، الکلسیم، صرع، و اختلالات تشنجی دیگر (ممکن است آستانه تشنج را کاهش دهد)، الکتروشوک درمانی (به دلیل افزایش خطر هیپومانیا و دلیریوم)، بیماری دوقطبی، گلوکوم (حتی مقادیر معمول این دارو ممکن است فشار داخل چشم را افزایش دهد)، پرکاری تیروئید، یا مصرف هورمونهای تیروئیدی، دیابت نوع I و II، هیپرتروفی پروستات ، انسداد فلجی روده یا احتباس ادرار (ممکن است موجب بدتر شدن این حالات شود)، اختلال عملکرد کبد با کلیه (اختلال در متابولیسم و دفع دارو ممکن است موجب تجمع آن شود)، بیماری پارکینسون، مصرف همزمان داروهای بیهوش کننده عمومی.

ضدافسردگی ها منجر به افزایش خطر خودکشی در کودکان ، نوجوانان و جوانان (24-18 سال) مبتلا به افسردگی می‌ شوند (در این افراد با احتیاط مصرف شود)، بیماران مبتلا به دیابت، نارسایی کبدی و کلیوی.

عوارض جانبی نورتریپتیلی
اعصاب مرکزی : کابوس شبانه، پاراستزی، حمله مغزی، خواب آلودگی، سرگیجه، ترمور، ضعف، سردرد، عصبانیت، حملات تشنجی، نوروپاتی محیطی، علائم اکستراپیرامیدال، اضطراب، گیجی (بیشتر در سالمندان مشهود است)، تغییرات EEG، توهم، بی خوابی.
قلبی ـ عروقی: افت فشار خون در حالت ایستاده، تاکیکاردی، آریتمی، انفارکتوس میوکارد (MI)، سکته مغزی، بلوک قلبی، نارسایی احتقانی قلب (CHF)، طپش قلب ، هایپرتانسیون، تغییرات EKG.
پوست: بثورات پوستی، کهیر، تب دارویی، راش.
چشم، گوش: تاری دید، وزوز گوش، گشاد شدن مردمک چشم، افزایش فشار داخل چشمی.
دستگاه گوارش: خشکی دهان ، یبوست، تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، اسهال، انسداد فلجی روده.
ادراری ـ تناسلی: احتباس ادرار.
سایر عوارض: تعریق، حساسیت به نور، حساسیت مفرط (بثورات پوستی، کهیر، تب دارویی، ادم)، آگرانولوسیتوز، سرکوب مغز استخوان، ترومبوسیتوپنی، ائوزینوفیلی، کاهش یا افزایش وزن.
بعد از قطع ناگهانی مصرف طولانی مدت دارو ، ممکن است تهوع، سردرد و بی حالی بروز کند (بروز این عوارض نشان دهنده اعتیاد نمی‌ باشد).

توجه: در صورت بروز علائم حساسیت مفرط، باید مصرف دارو قطع شود (ولی نه به طور ناگهانی).
بیمار باید از نظر بروز احتباس ادرار، خشکی شدید دهان، بثورات پوستی، حملات تشنجی، تاکیکاردی، گلودرد، تب یا یرقان تحت مراقبت باشد.

مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: 12 ساعت اول بعد از مصرف حاد دارو ، مرحله تحریکی بوده که با فعالیت بیش از حد آنتی کولینرژیک مشخص می‌ شود (آشفتگی، تحریک، گیجی، احتباس ادرار، خشک شدن غشاهای مخاطی، گشاد شدن مردمک چشم، یبوست و انسداد فلجی روده ).
به دنبال آن اثرات تضعیف CNS بروز می‌ کند. از جمله هایپوترمی، کاهش رفلکس‌ها یا فقدان آنها، رخوت، افت فشار خون، سیانوز و آریتمی (شامل تاکیکاردی، اختلال در انتقال جریان الکتریکی قلب و اثرات شبه کینیدین بر روی EKG).
شدت مسمومیت را می‌ توان از روی طولان ی شدن کمپلکس QRS به بیش از ms 100 تخمین زد که معمولاً نشان دهنده غلظت سرمی بیش از mg/ml 1000 است. اسیدوز متابولیک ممکن است به دنبال افت فشار خون، کاهش تهویه تنفسی و تشنجات بروز کند.

درمان: علامتی و حمایتی، از جمله باز نگهداشتن راه تنفسی، ثابت نگهداشتن درجه حرارت بدن و حفظ تعادل مایعات و الکترولیتها است. در صورت هوشیار بودن بیمار، می‌ توان با تجویز شربت اپیکا ایجاد استفراغ کرد.
به دنبال آن با شستشوی معده و تجویز ذغال فعال ، می‌ توان از جذب بیشتر دارو جلوگیری کرد. دیالیز معمولاً بی اثر است. حملات تشنجی را می‌ توان با تجویز دیازپام یا فنی توئین تزریقی، آریتمی را با تجویز فنی توئین یا لیدوکائین تزریقی، و اسیدوز را با تجویز بیکربنات سدیم درمان کرد.
باید از تجویز باربیتوراتها خودداری شود ، زیرا ممکن است اثرات تضیعف تنفسی و CNS را افزایش دهند.

تداخل دارویی نورتریپتیلین
مصرف همزمان با داروهای سمپاتومیمت یک از جمله نوراپی نفر ین، فنیل افرین، فنیل پروپانول آمین و افدرین، ممکن است موجب افزایش فشار خون شود.
مصرف همزمان با وارفارین ممکن است زمان پروترومبین را افزایش داده و موجب خونریزی شود.
مصرف همزمان با داروهای ضدآریتمی (کینیدین، دیزوپیرامید، پروکائین آمید) ممکن است خطر بروز آریتمی‌های قلبی و ایجاد اختلال در انتقال جریان الکتریکی قلب را افزایش دهد.
ممکن است اثرات کاهنده فشار خون داروهایی که از طریق مرکزی عمل می‌ کنند (مانند گوانتیدین، کلونیدین، متیل دوپا و رزرپین) را کاهش دهد.
با مصرف همزمان نورتریپتیلین با داروهای تضعیف کننده CNS، از جمله فرآورده‌های حاوی الکل ، داروهای ضددرد ، باربیتورات‌ها، داروهای مخدر ، آرام بخش و بیهوش کننده، آتروپین و داروهای آنتی کولینرژیک دیگر، از جمله فنوتیازینها، داروهای آنتی هیستامین، مپریدین و داروهای ضد پارکینسون (احتمال بروز انسداد فلجی روده ، تغییرات بینایی و یبوست شدید) احتمال تشدید اثرات وجود دارد.
مصرف باربیتوراتها و استعمال دخانیات موجب القای متابولیسم نورتریپتیلین و کاهش اثر درمانی آن می‌ شود.
فنوتیازینها و هالوپریدول متابولیسم نورتریپتیلین را کاهش می‌ دهند و از اثربخشی آن می‌ کاهند.
متیل فنیدات، سایمتیدین، داروهای خوراکی جلوگیری کننده از بارداری و داروهای مهارکننده گیرنده‌های بتا ممکن است متابولیسم نورتریپتیلین را مهار کرده و غلظت پلاسمایی دارو و احتمال مسمومیت را افزایش دهند.

مکانیسم اثر نورتریپتیلین
اثر ضدافسردگی: به نظر می‌ رسد نورتریپتیلین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین در انتهای اعصاب سیستم اعصاب مرکزی (نورون ‌های پیش سیناپسی) اثر ضدافسردگی خود را اعمال می‌ کند.
این عمل موجب افزایش غلظت و تشدید فعالیت این واسطه‌های عصبی در فضای سیناپسی می‌ شود. میزان فعالیت آن در مهار برداشت مجدد سروتونین بیش از نوراپی نفرین است. احتمال بروز افت فشار خون در حالت ایستاده با مصرف این دارو کمتر از سایر داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای است.

فارماکوکینتیک
جذب: بعد از مصرف خوراکی به سرعت از دستگاه گوارش جذب می‌ شود.
پخش: به طور گسترده در داخل بدن، از جمله CNS و شیر، انتشار می‌ یابد. تا حدود 95 درصد به پروتئین پیوند می‌ یابد. حداکثر غلظت پلاسمایی آن طی هشت ساعت بعد از مصرف حاصل می‌ شود.
غلظت پایدار سرمی طی 4-2 هفته حاصل می‌ گردد. غلظت سرمی درمانی این دارو بین ng/ml 150-50 است.
متابولیسم: در کبد متابولیزه می‌ شود. متفاوت بودن غلظت‌های سرمی این دارو در افراد مختلفی که یک مقدار مشابه از دارو مصرف کرده‌اند، ممکن است به دلیل قابل توجه بودن اثر اولین عبور از کبد باشد.
دفع: بیشترین مقدار مصرفی این دارو از طریق ادرار و مقدار ی از آن نیز از طریق مجاری صفراو ی در مدفوع دفع می‌ شود.

اشکال دارویی نورتریپتیلین
Tablet: 10, 25mg

نکات قابل توصیه به بیمار
ممکن است برای شروع اثرات کامل درمانی این دارو تا چهار هفته زمان لازم باشد.
این دارو دارای اثرات آرام بخشی است.
برای جلوگیری از بی حالی در طول روز ، می‌ توانید تمام مقدار مصرف روزانه دارو را به هنگام خواب مصرف کنید.
از مصرف فرآورده‌های حاوی الکل خوددار ی کنید. همچنین، از دو برابر کردن مقدار مصرف، بعد از فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، خودداری نمایید. مصرف دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید، مگر آنکه پزشک دستور داده باشد.
احتمال بروز سرگیجه وجود دارد. در شروع درمان، برای جلوگیری از بروز سرگیجه، بعد از هر بار مصرف دارو به مدت 30 دقیقه دراز بکشید و از تغییر ناگهانی وضعیت خودداری کنید. شدت افت فشار خون وضعیتی با مصرف نورتریپتیلین کمتر از مصرف آمی تریپتیلین است.
در صورت بروز واکنش‌های غیرطبیعی، مانند گیجی، اختلالات حرکتی، سنکوپ، تاکیکاردی یا اشکال در دفع ادرار، فوراً به پزشک اطلاع دهید.

مصرف نورتریپتیلین در کودکان و سالمندان
مصرف در سالمندان: در این بیماران ممکن است کاهش مقدار مصرف لازم باشد. خطر بروز عوارض قلبی دارو در سالمندان بیشتر است. احتمال افت فشار خون با نورتریپتیلین کمتر از سایر ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای است.

مصرف در کودکان: مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی‌ شود. برای نوجوانان ممکن است کاهش مقدار مصرف لازم باشد.

مصرف نورتریپتیلین در دوران بارداری و شیردهی
رده بندی بارداری: گروه D
مصرف در شیردهی: این دارو با غلظت‌های کم در شیر ترشح می‌ شود. منافع دارو در مقابل مضرات آن باید سنجیده شود.

ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ ای، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
برای کاهش بی حالی در طی روز ، می‌ توان نورتریپتیلین را به هنگام خواب مصرف کرد. ایجاد تحمل نسبت به اثرات آرام بخشی دارو معمولاً طی هفته ‌های اول درمان ظاهر می‌ شود.
مصرف دارو باید به صورت تدریجی و طی چند هفته قطع شود. مصرف این دارو باید حداقل 48 ساعت قبل از هر گونه اعمال جراحی قطع گردد .

اثر نورتریپتیلین بر آزمایشهای تشخیصی
نورتریپتیلین ممکن است زمان لازم برای انتقال جریان الکتریکی قلب را طولانی سازد (طولانی شدن فاصله ‌های QT و PR و پهن شدن موج T بر رو ی الکتروکارد یوگرام). همچنین، این دارو ممکن است نتایج تستهای عملکرد کبد را افزایش دهد، تعداد گلبول‌های سفید خون را کاهش و غلظت سرمی گلوکز را کاهش یا افزایش دهد.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده