پرومتازین (خطرات و عوارض،نحوه مصرف)

شربت پرومتازین برای نوزادان,عوارض شربت پرومتازین در کودکان,شربت پرومتازین برای چیست,پرومتازین در کودکان,شربت پرومتازین در بارداری,شربت پرومتازین در حاملگی,مقدار مصرف شربت پرومتازین,شربت پرومتازین برای نوزادان,شربت کموپروزین,مصرف شربت دیفن هیدرامین در نوزادان,قرص پرومتازین

پرومتازین برای درمان علامتی حساسیت‌هایی چون تب یونجه، کهیر، درمان فوری واکنش‌های آنافیلاکسی، درمان تهوع، سرگیجه، اختلالات لابیرنت، بیماری مسافرت و داروی بیهوشی مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر
تصور می‌شود که این دارو به طور غیر مستقیم باعث کاهش تحریک سیستم مشبک تنه مغزی می‌گردد. همچنین از طریق رقابت با هیستامین برای اتصال به گیرنده H1 در سلول هدف، از واکنشهایی که تنها با واسطه هیستامین بروز می‌کند ، جلوگیری می‌نماید، ولی در صورت بروز آنها را از بین نمی‌برد.این دارو احتمالا با مهار گیرنده‌های شیمیایی در بصل‌النخاع (CTZ) اثر ضد استفراغ و ضد سرگیجه خود را اعمال می‌کند.

  فارماکوکینتیک
پرومتازین به خوبی از راه خوراکی و از محل تزریق جذب می‌شود. متابولیسم آن کبدی است . شروع اثر این دارو از راه خوراکی ۶۰-۱۵ دقیقه و از راه تزریق عضلانی تقریبا ۲۰ دقیقه و از راه وریدی حدود ۵-۳ دقیقه بعد از مصرف می‌باشد. طول مدت اثر تسکین‌بخشی آن حدود ۸-۲ ساعت و طول مدت اثر ضد هیستامین آن ۱۲-۶ ساعت است. این دارو به آهستگی از راه کلیه و مدفوع و عمدتاً به صورت متابولیت‌های‌ غیرفعال دفع می‌شود.

پرومتازین Promethazine HCL
طبقه بندی فارماکولوژیک: مشتق فنوتیازین
طبقه بندی درمانی: ضد حساسیت/ ضد استفراغ/ ضد سرگیجه/ آرام‌بخش
طبقه بندی مصرف در حاملگی: C
فارماکوکینتیک، دینامیک و مکانیسم اثر:
این دارو خاصیت آنتی موسکارینی و تا حدی اثر آنتی سرتونینی دارد. این دارو برای اتصال به رسپتور Ht، با هیستامین رقابت می‌کند. مدت تأثیر این دارو تا ۱۲ ساعت است. دفع ادراری و مدفوعی می‌باشد.
اثر کصرف خوراکی دارو نیم ساعت پس از مصرف ظاهر می‌شود و دوام اثرش برای مدت یک روز یا بیشتر باقی می‌ماند.

اندیکاسیون‌ها، راه مصرف و دوزاژ
تهوع
آرام‌بخش
بیماری مسافرت
کنترااندیکاسیون‌ها و موارد احتیاط:
حساسیت مفرط/ حمله آسم/ صرع/ نوزادان/ اطفال دچار دهیدراتاسیون
احیاط: گلوکرم زاویه بسته/ هیپرتانسیون/ زخم گوارشی/ تنگی گردن مثانه/ BPH/ اختلال عملکرد کبدی/  بیماری قلبی- عروقی/ اختلالات تنفسی

تداخلات
اثر تضعیفی این دارو روی CNS با داروهای زیر تشدید می‌گردد:
داروهای ضداضطراب و خواب‌آورها و آنتی هیستامین‌ها
عوارض آنتی کولینرژیکی با داروهای زیر تشدید می‌گردد:
ضدافسردگی‌ها/ آتروپین/ آنتی هیستامین‌ها/ کینیدین/ هالوپریدول

عوارض جانبی و ناخواسته
CNS: آرامش بیش از حد/ علایم اکستراپیرامیدال/ تومور/ سرگیجه/ بی‌قراری
CI: تهوع/ استفراغ/ خشکی دهان
HEMa: آگرانولوسیتوز/ لکوپنی/ ترومبوسیتوپنی
Other: حساسیت به نور/ احتقان بینی/ تغییرات فشار خون/ احتباس ادراری/ یرقان انسدادی برگشت‌پذیر/ تاکی کاردی/ ضایعات پوستی

اقدامات پرستاری
۱٫ I O را کنترل نمایید. مواظب احتباس ادراری با تکرر یا دیزوری باشید در صورت بروز این موارد دارو باید قطع گردد.
۲٫ طی درمان طولانی مدت CBC را چک کنید ممکن است دی کرازی خونی به وجود آید.
۳٫ وضعیت تنفسی را از نظر تعداد، ریتم و افزایش ترشحات برونش، ویزینگ و احساس فشار در قفسه سینه چک کنید.
۴٫ وضعیت قلبی را از نظر تپش قلب، تاکی کاردی و هیپوتانسیون مدنظر قرار دهید.

آموزش به بیمار و خانواده
۱٫ دارو ممکن است سبب حساسیت به نور آفتاب گردد از تماس طولانی مدت با آفتاب اجتناب ورزیثد.
۲٫ در صورت گیجی، خواب‌آلودگی و هیپوتانسیون به پزشک اطلاع دهید.
۳٫ در صورت بروز خواب آلودگی، از رانندگی و فعالیت‌های خطرناک بپرهیزید.
۴٫ از مصرف هم زمان الکل و دیگر مضعف‌های CNS اجتناب ورزید.
۵٫ حرکات غیرارادی، تب و گلو درد گزارش شوند.
۶٫ از تغییر وضعیت ناگهانی اجتناب ورزید.
درمان بیش از حد دارو:
تجویز دیازپام، وازوپرسور، باربیتوارت کوتاه اثر.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده