معماری
فواید و عوارض پروپرانولول
فواید و عوارض پروپرانولول

پروپرانولول (روش مصرف،فواید و عوارض)

پروپرانولول و اضطراب,خودکشی با پروپرانولول,قرص پروپرانول برای کاهش استرس,پرانول و ریزش مو,قرص ضد استرس پروپرانولول,پروپانول,اثرات و عوارض مصرف پروپرانولول,نحوه مصرف و خوردن پروپرانولول,فواید داروی پروپرانولول,درمان با پروپرانولول,دوز مصرفی پروپرانولول,موارد کاربرد پروپرانولول,خطرات پروپرانولول

پروپرانولول Propranolol HCI

اشکال دارویی F.C. Tab: 10mg , 40mg

موارد و مقدار مصرف پروپرانولول

کنترل زیادی فشار خون
بزرگسالان: دوز اولیه mg80-40 دو بار در روز است که در صورت نیاز تا مقدار mg320-160 روزانه هم می تواند افزایش یابد.
برخی بیماران ممکن است تا mg640 در روز هم لازم داشته باشند.
کودکان: دوز اولیه mg/kg1 در دوزهای منقسم روزانه است که در صورت نیاز تا محدوده mg/kg4-2 در روز هم می تواند افزایش یابد.
توجه: پروپرانولول برای درمان اورژانسی ازدیاد فشار خون مناسب نیست.
آنژین صدری
دوزاولیه mg40، دو تا سه بار در روز است و در صورت نیاز mg240-120 روزانه هم تجویز میشود.  حداکثر دوز روزانه mg320 است.
انفارکتوس میوکارد (MI)
در طی ۵ تا ۲۱ روز اول MI مقدار mg40 چهار بار در روز به مدت ۲ الی۳ روز تجویز می شود و سپس با دوز mg80 دو بار روزانه ادامه می یابد.
آریتمی های قلبی
بزرگسالان: در درمان طولانی مدت mg160-30 در دوزهای منقسم روزانه تجویز می شود.
حداکثر دوز نگهدارنده mg320 در روز است.
برای کنترل آریتمی در حالت اورژانس از فرم تزریقی پروپرانولول استفاده می شود.
کودکان: mcg/kg500-250  سه تا چهار بار در روز تجویز می شود.
تنگی ناشی از هیپرتروفی زیرآئورت (IHSS)
دوز معمول mg40-10 سه تا چهار بار در روز است.
اضطراب
mg40 روزانه که ممکن است به mg40 دو یا سه بار در روز هم افزایش یابد. برای درمان اضطراب درمواردی مانند سخنرانی میتوان۳۰ تا۹۰ دقیقه قبل از آن مقدار mg80-10 پروپرانولول استفاده کرد.پیشگیری از میگرن
بزرگسالان: دوز اولیه mg40 دو یا سه بار در روز است که به تدریج در طی یک هفته می تواند به       mg160 روزانه برسد. برخی بیماران ممکن است به دوز mg240 در روز نیاز داشته باشند.
کودکان زیر۱۲ سال: mg20 دو یا سه بار در روز تجویز می شود.

موارد منع مصرف و احتیاط
درصورت برادیکاردی سینوسی، بلوک قلبی بیشتر از درجه یک، شوک کاردیوژنیک، CHF به جز      در مواردی که دراثر تاکیکاردی قابل درمان با بتابلاکرها باشد منع مصرف دارد.
پروپرانولول در آسم برونشیال، اسپاسم برونش، انسداد مزمن و شدید ریوی و حساسیت به بتابلوکرها منع مصرف دارد.
در موارد اختلالات کلیوی، کبدی، دیابت شیرین و میاستنی گراو با احتیاط تجویز شود.
مصرف در بارداری و شیردهی :
در گروه C حاملگی قرار دارد.

تداخلات مهم
داروهایی که ممکن است بتابلوکرها تحت تاثیر قراردهند: نمکهای آلومینیوم، باربیتوراتها،           نمکهای کلسیم، کلستیرامین، NSAID ها، آمپی سیلین، ریفامپین، سالیسیلاتها، مسددهای کانالهای کلسیمی، ضد بارداریهای خوراکی، اتانول، هالوپریدول، آنتا گونیستهای H2 (رانیتیدین وسایمتیدین)، هیدرالازین، مهارکننده های MAO، فنی توئین، کینیدین و سیپروفلوکساسین.
داروهایی که تحت تاثیر بتابلوکرها قرار می گیرند: هالوپریدول، هیدرالازین، استامینوفن، فنوتیازین ها، ضد انعقادها، بنزودیازپین ها، کلونیدین، دیسوپیرامید، اپی نفرین، آلکالوئیدهای ارگوت، لیدوکائین، پرازوسین، سولفونیل اوره ها (گلی بن کلامید) و تئوفیلین.

عوارض جانبی پروپرانولول

عوارض این داروها بیشتر خفیف و گذرا است و به ندرت نیاز به قطع درمان پیش می آید.
شایع ترین: خستگی، بی حالی، برادیکاردی، افت فشار خون.
مهم ترین: نارسایی قلبی، بلوک قلبی.

توصیه ها
دارو را همراه غذا مصرف کنید.
از قطع ناگهانی دارو خودداری شود. پس از مصرف طولانی مدت لازم است به تدریج و طی ۱ تا ۲ هفته از میزان آن کاسته شود.
در صورت بروز علائمی مثل تنگی نفس به ویژه هنگام دارز کشیدن، سرفه شبانه، تورم دستها و پاها، کاهش تعداد ضربان قلب، سرگیجه، بثورات پوستی، تب، گلو درد و خونریزیهای غیر عادی به       پزشک مراجعه کنید.
این دارو ممکن است علائم هیپوکالمی را پنهان کند.

شرایط نگهداری
در دمای اتاق و دور از رطوبت نگهداری شود.