خانه > دارو > والپروات سدیم (عوارض،خطرات و مزایای مصرف)
والپروات سدیم،تاثیر آزمایش،خطرات و عوارض مصرف

والپروات سدیم (عوارض،خطرات و مزایای مصرف)

اثرات و عوارض مصرف والپروات سدیم,نحوه مصرف و خوردن والپروات سدیم,فواید داروی والپروات سدیم,درمان با والپروات سدیم,دوز مصرفی والپروات سدیم,موارد کاربرد والپروات سدیم,خطرات والپروات سدیم,شربت والپروات سدیم برای کودکان,والپروات سدیم ۵۰۰,عوارض قرص والپروات ساندوز,قرص valproate sandoz 500
والپروات سدیم Valproate Sodium
اشکال دارویی E.C.Tab: 200mg
Syrup: 200mg/5ml

موارد و مقدار مصرف والپروات سدیم

انواع ساده و پیچیده صرع
بزرگسالان و کودکان بالای۱۰ سال: ابتدا mg/kg15-10 درروز تجویز میشود و سپس درفواصل یک هفته ای مقدارmg/kg10-5 به آن اضافه می شود تا زمانیکه تشنج ها کنترل گردند. بیشترین دوز پیشنهادی mg/kg60 است که اگر از mg250 در روز بیشتر شد باید در دوزهای منقسم تجویز شود.
جایگزین کردن داروهای ضد صرع با والپروات سدیم: دوز سایر داروهای ضدصرع به میزان ۲۵ درصد در هر ۲ هفته باید کاهش یابد و این کاهش دوز می تواند بلافاصله بعد از شروع والپروات و یا اینکه اگر احتمال تشدید حملات وجود دارد ۱ تا ۲ هفته بعد انجام شود. وضعیت بیمار باید دقیقاً تحت کنترل باشد.
میگرن
مقدار mg250 خوراکی دو بار در روز تجویز می شود. برای برخی بیماران تا mg1000 در روز هم ممکن است لازم باشد.

موارد منع مصرف و احتیاط والپروات سدیم
در بیماران مبتلا به بیماری کبدی یا نقص آشکار عملکرد کبدی و حساسیت به دارو منع مصرف دارد.
کودکان کمتر از ۲سال، آسیب ارگانیک مغزی، اختلالات متابولیکی مادرزادی، اختلالات تشجی شدید همراه با عقب ماندگی ذهنی بیشتر در خطر ابتلا به مسمومیت کبدی شدید هستند و این دارو برای آنها باید با احتیاط کامل تجویز شود.
مصرف در بارداری و شیردهی :
در گروه D حاملگی قرار دارد. والپروئیک اسید در شیر مادر ترشح می شود و غلظت آن ۱ تا۱۰ درصد غلظت سرمی است از این رو در دوران شیردهی باید با احتیاط تجویز شود.

تداخلات مهم والپروات سدیم
داروهایی که بر والپروئیک اسید تاثیر می گذارند: زغال فعال، کلرپرومازین، سایمتیدین، کلونازپام، ریفامپین، سالیسیلاتها، کاربامازپین، اریترومایسین، فنوباربیتال و فنی توئین.
داروهایی که توسط والپروئیک اسید تحت تاثیر قرار می گیرند: الکل و سایر سرکوب کننده های CNS، کاربامازپین، کلونازپام، کلوزاپین، اتوسوکسمید، دیازپام، لاموتریژین، فنی توئین، فنوباربیتال، پریمیدون،  تولبوتامید، وارفارین و زایدوودین.

عوارض جانبی والپروات سدیم
شایع ترین: ناراحتی های گوارشی نظیر تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، اسهال، کرامپ های شکمی و یبوست.
مهم ترین: ناراسایی کبدی که معمولاً  طی ۶ ماه اول درمان ایجاد می شود.
سایر عوارض: ضعف، سستی، لرزش، سردرد، حرکات غیر ارادی کره چشم، افزایش برگشت پذیر زمان خونریزی، ترومبوسیتوپنی، لوکوپنی، ریزش موقت مو و راش پوستی.

توصیه ها
بهتر است دارو را قبل از خواب و برای کاهش تحریکات گوارشی بعد از غذا مصرف کرد.
شربت والپروات سدیم  برای بیمارانی که محدودیت مصرف سدیم دارند نباید تجویز شود.
از قطع ناگهانی دارو باید خودداری شود.
قبل از شروع درمان و پس از آن در ۶ ماه اول درمان باید آزمایشهای عملکرد کبد انجام شود.
کنترل مرتب عملکرد پلاکتی و اندازه گیری زمان خونریزی توصیه می شود.
بیمار باید از رانندگی و انجام کارهایی که نیازمند هوشیاری است خودداری کند.
بیمار باید از مصرف الکل و سایر داروهای مضعف CNS بدون مشورت پزشک خودداری کند.
در صورت مراجعه به دندانپزشک باید وی را از مصرف والپروات آگاه کرد.
بیمار باید هر گونه تب بدون توجیه، گلو درد، راش پوستی، زرد شدن پوست یا کبودی و خونریزی غیر طبیعی و درد حاد شکم را به پزشک اطلاع دهد.

شرایط نگهداری
در دمای ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد و در ظروف مقاوم به هوا نگهداری شود.

اثر بر آزمایشهای تشخیصی
این دارو می تواند سطح ALT,AST ، بیلی روبین، شمارش ائوزینوفیل و زمان خونریزی را افزایش و شمارش پلاکت و WBC را کاهش دهد. نتایج آزمایش کتون ادراری را به صورت کاذب مثبت کرده و نتایج تست عملکرد تیروئید را تغییر می دهد.

عوارض جانبی
عوارض جانبی سدیم والپروات عبارتند از:
دستگاه گوارش:شایعترین عارضه دارو اختلالات گوارشی می باشد که شامل تهوع،استفراغ، تشنگی، سوء هاضمه،یبوست ،افزایش اشتها و بی اشتهایی و اسهال می باشد.
عوارض عصبی: رخوت، ضعف عضلانی،لرزش، آتاکسی، سردرد، خواب آلودگی و اختلال حافظه .
عوارض پوستی:ریزش مو، راش پوستی و حساسیت به نور، عفونت،خارش و سندرم استیونس جانسون
گوش، چشم،دهان،بینی:دو بینی، تاری دید،نیستاگموس،رینیت ،فارنژیت وزوز گوش.
متابولیک:افزایش یا کاهش وزن
قلبی و عروقی: درد قفسه سینه، ادم، افزایش یا کاهش فشارخون، تاکیکاردی.
کبد: هپاتیت سمی
عضلانی – اسکلتی: درد پشت و گردن
تنفسی: برونشیت، تنگی نفس

ملاحظات پرستاری

  • آزمون عملکرد کبدی ،شمارش پلاکتها و زمان پروترومبین در ابتدا و سپس هر ماه بخصوص در شش ماه اول درمان باید انجام شود.
  • غلظت درمانیس دارو در سرم mcg/ml 50-100است.
  • مصرف دارو نباید به طور ناگهانی قطع شود.
  • برای کاهش تحریکات گوارشی می توان دارو را همراه با غذا مصرف کرد.
  • قبل از شروع داروبیمار را از نظر ریسک فاکتورهای اختلالات سیکل اوره مانند سابقه ارتباط با بارداری،پس از زایمان و انسفالوپاتی غیر منتظره، کوما و عقب ماندگی ذهنی، استفراغ دوره ای و لتارژی یا سابقه خانوادگی مرگ نوزاد بویژه پسر بررسی شود.در صورت مشاهده آنسفالیت هیپر آمونمیک دارو را متوقف کرده از درمان مناسب استفاده کرده و بیمار را از نظر اختلالات سیکل اوره بررسی کنید.
  • انفوزیون وریدی در مدت ۶۰ دقیقه و با سرعت حداکثر ۲۰ میلی گرم در دقیقه انجام می شود.
  • این دارو در شیر ترشح میشود. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمیشود.
  • مصرف این دارو در کودکان کوچکتر از دو سال توصیه نمی شود.
  • بیمارانی که در دوران بارداری این دارو را دریافت می کنند، فرزندشان در ریسک بیشتری از نظر بروز اثرات تراتوژنیک مانند نقص لوله عصبی قرار می گیرد.