اسپکتینومایسین (روش مصرف،فواید و عوارض)

نحوه تزریق اسپکتینومایسین,اسپکتینومایسین دارویاب,spectinomycin,عوارض امپول تروبیسین,لینکومایسین+اسپکتینومایسین,trobicin,امپول اسپکتریول
نام علمی دارو (ژنریک): Spectinomycin
گروه دارویی: Antibacterials
داروهای ضد باکتری

موارد مصرف اسپکتینومایسین

این دارو دردرمان سوزاک ناشی از گونوکوکسی مقاوم به پنی سیلین یا درمان سوزاک یا شانکروئید در بیماران حساس به پنی سیلین ها مصرف می شود.

مکانیسم اثر اسپکتینومایسین
این آنتی بیوتیک بر علیه ارگانیسم های گرم منفی، از جمله نیسریاگونوره موثر است. اسپکتینومایسین بیوسنتز پروتئین را در باکتری مهار می کند.

فارماکوکينتيک
جذب این دارو پس از تزریق عضلانی سریع است و اوج غلظت سرمی آن 2-1 ساعت پس از تزریق 4-2 گرم از دارو حاصل می شود. نیمه عمر اسپکتینومایسین 3-1 ساعت است که در صورت عیب کار کلیه ممکن است تا 30-10 ساعت افزایش یابد. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

عوارض جانبي اسپکتینومایسین
تهوع، سر گیجه، کهیر و تب با مصرف این ددارو گزارش شده است.

تداخل دارویی
احتمال بروز مسمومیت با لیتیم در صورت مصرف همزمان دو دارو افزایش می یابد.

مقدار مصرف
بزرگسالان : مقدار مصرف اسپکتینومایسین از راه تزریق عضلانی 2 گرم به صورت مقدار مصرف واحد می باشد که این مقدار در مواردی که بیماری به سختی به درمان پاسخ می دهد و نیز مناطقی که مقاومت باکتری شایع است ، تا 4 گرم افزایش می یابد.
کودکان : مقدار مصرف دارو در کودکان با سن بیش از دو سال، در صورتی که درمان با داروی دیگری امکان نداشته باشد، 40mg/kg است.

اشکال دارویی

For injection : 2g ( as 2HCL )

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده