ونکومایسین (عوارض و خطرات،نحوه مصرف)

ونکومایسین تزریقی,دسته دارویی ونکومایسین,ونکومایسین خوراکی,مراقبت پرستاری ونکومایسین,نحوه تزریق ونکومایسین,آنتی بیوتیک ونکومایسین,اقدامات پرستاری ونکومایسین,عوارض و خطرات ونکومایسین,ونکومایسین در دوران بارداری و شیردهی
دوز ونکومایسینوانکومایسین در موارد محدودی از جمله در پیشگیری و درمان آندوکاردیت و سایر عفونت های جدی ناشی از کوکسی های گرم مثبت ( مانند استافیلوکوک مقاوم به پنی سیلین ها ) مصرف می شود. وانکومایسین از راه خوراکی در درمان عفونت های سیستمیک موثر نیست، اما به طور خوراکی در درمان کولیت پسودوممبران ناشی از آنتی بیوتیک ها مصرف می شود .

فارماکوکینتیک
وانکوماسین پس از انفوزین به طور گسترده در بافتها و مایعات بدن منتشر می شود. از آنجا که اثر دارو نسبتاً طولانی مدت است، می توان آن را هر ۱۲ ساعت مصرف نمود. نیمه عمر دارو در بزرگسالان ۱۱-۴ ساعت است که در صورت عیب کار کلیه ممکن است به ۱۰-۶ روز برسد. دفع این دارو عمدتاً کلیوی است.

موارد منع مصرف
در صورت وجود سابقه اختلالات شنوایی از مصرف این دارو باید خودداری کرد .

هشدارها
۱- انفوزیون سریع این دارو با خطر واکنش های آنافیلاکتیک همراه است و باید از آن اجتناب کرد.
۲- محل تزریق دارو در هر بار انفوزیون باید تغییر داده شود.
۳- مصرف این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و در سالخوردگان باید با احتیاط فراوان صورت گیرد .
۴- آزمون های شمارش سلول های خون%، آنالیز ادرار و سنجش کار کلیه در طول درمان با این دارو ضروری است. آزمون سنجش شنوایی در طول مصرف این دارو در بیماران سالخورده یا مبتلا به عیب کار کلیه باید انجام شود.

عوارض جانبی
مسمومیت کلیوی شامل نارسایی کلیه و نفریت بین سلولی، مسمومیت گوشی، اختلال های خونی شامل کاهش نوتروفیل های خون وبه ندرت آگرانولوسیتوز، کاهش پلاکت های خونی، تهوع،لرز، تب، ائوزینوفیلی، آنافیلاکسی، بثورات جلدی، التهاب ورید، افت شدید فشار خون، خس خس کردن، اختلال در تنفس، کهیر، خارش، برافروختگی بالاتنه، درد و اسپاسم عضلات پشت وسینه با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارویی
مصرف همزمان وانکومایسین با آمینوگلیکوزیدها یا کاپرئومایسین احتمال بروز مسمویت گوشی وکلیوی را افزایش می دهد.همچنین احتمال بروز مسمومیت گوشی در صورت مصرف همزمان وانکومایسین با داروهای مدرگروه لوپ افزایش می یابد.

خوراکی:
بزرگسالان : در درمان کولیت ناشی از آنتی بیوتیک ها به مقدار ۱۲۵ میلی گرم هر ۶ ساعت برای ۱۰-۷ روز مصرف می شود.
کودکان : در درمان کولیت ناشی از آنتی بیوتیک به مقدار mg/kg5 هر ۶ ساعت مصرف می شود. مقدار مصرف در کودکان با سن بیش از ۵ سال نصف مقدار بزرگسالان است.
تزریقی :
بزرگسالان : وانکومایسین از اره انفوزیون آهسته وریدی به مقدار ۵۰۰ میلی گرم طی حداقل ۶۰ دقیقه هر ۶ ساعت یا یک گرم حداقل طی ۱۰۰ دقیقه هر ۱۲ ساعت مصرف می شود. برای پیشگیری از آندوکاردیت در بیمارانی که نسبت به پنی سیلین حساسیت دارند یا اینکه در ماه گذشته بیش از یک بار پنی سیلین دریافت داشته اند، وانکومایسین به مقدار یک گرم طی حداقل ۱۰۰ دقیقه به صورت انفوزیون آهسته وریدی تزریق می شود.
کودکان : این دارو از راه انفوزیون آهسته وریدی در نوزادان تا سن یک هفته ابتدا mg/kg15 و بعد mg/kg 10 هر ۱۲ ساعت و در نوزادان با سن ۴-۱ هفته ابتدا mg/kg15 و سپس mg/kg10 هر ۸ ساعت و در کودکان یک ماهه و بزرگتر mg/kg10 هر ۶ ساعت مصرف می شود. مقدار مصرف این دارو برای پیشگیری از آندوکاردیت در کودکان با سن کمتر از ۱۰ سال mg/kg20 است که همراه با mg/kg2 جنتامایسین مصرف می شود.

 

استفاده بالینی ونکومایسین وریدی برای درمان عفونتهایی مثل سپسیس و اندوکاردیت استافیلوکوکی مقاوم به پنی سیلین و مننژیت ثانویه به استرپتوکوک پنومونیه مقاوم به پنی سیلین بکار می رود. ونکومایسین همچنین برای بیماران با واکنش های افزایش حساسیت در مقابل بتالاکتام استفاده می شود. وانکومایسین خوراکی همچنین برای درمان کولیت ثانویه به کلستریدیوم دیفیسیل استفاده می شود.
MOA آنتی بیوتیک گلیکوپپتیدی که ساخت دیواره سلولی را مهار می کند. به D-ALA-D-Ala پنتاپپتید پپتید و گلیکان متصل می شود که این از طویل شدن و تشکیل دیواره سلولی جلوگیری می کند و باعث لیز سلولی می شود. کشندگی و انکومایسین وابسته به زمان است.
فعالیت ونکومایسین برعلیه باکتریهای گرم + مثل استرپتوکوکوک و استافیلوکوک (که در مقابل متی سیلین مقاوم هستند) باکتریسید است . ونکومایسین بر علیه عفونت گونه های انتر وکوکوس باکتریواستاتیک است و معمولاً با یک آمینوگلیکوزید که بر روی باکتریها اثر باکتریسیدی دارد استفاده می شود . بقیه باکتریها شامل باسیلهای گرم+ مثل باسیلوس،Corynebacteria و لاکتوباسیلوس و بیشتر کلستریدیوم ها من جمله کلستریدیوم دیفیسیل.
جذب ونکومایسین به مقدار جزئی از مجرای گوارش جذب می شود به طوری که ونکومایسین خوراکی فقط برای درمان آنتی بیوتیک انتروکولیت در اثر کلستریدیوم دیفیسیل استفاده می شود.
توزیع ونکومایسین به میزان وسیعی توزیع می شود ونکومایسین به مقدرا خیلی کم به داخل CSF تراوش می شود. هر چند در حضور عفونت غلظت ونکومایسین از ۷% تا ۲۱% سطح سرمی متغیر است
دفع :. ۹۰-۸۵% ونکومایسین بدون تغییر در ادرار دفع می شود تنظیمات دوز در نارسایی کلیوی ضروری هستند. نیمه عمر ونکومایسین ۱۰-۵ ساعت است و در بیماران بانارسایی کلیه زیاد می شود. در بیماران با مرحله آخر بیماری کلیوی نیمه عمر ۷ روز می شود.
محدوده درمانی محدوده توصیه شده غلظت حضیض ونکومایسین µg/ml 5-15 است و پیک غلظت آن ۵۰-۲۰ µg/ml است. البته معمولاً پیشنهاد نمی شود که مقادیر پیک غلظت چک شوند.
عوارض جانبی استفاده طولانی مدت موجب سمیت کلیوی و سمیت گوش می شود. بروز سمیت کلیوی و سمیت گوش ثانویه به ونکومایسین نادر است ولی می تواند در هنگام استفاده همزمان با دیگر مواد ایجاد کننده سمیت کلیوی و گوش اتفاق بیفتد . پیک ۸۰-۶۰ µg/ml می تواند باعث افزایش سمیت گوش شود.

فلاشینگ، راش پوستی و کاهش فشار خون (سندرم مرد قرمز) ممکن است در هنگام تزریق وریدی از طریق آزادسازی هیستامین اتفاق بیفتد.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده