خانه > میکروب شناسی و آنالیز ادرار > حساسیت به باسیتراسین و SXT

حساسیت به باسیتراسین و SXT

تشخیص استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه A از سایر استرپتوکوک ها

۲-  اساس آزمایش:

استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه A  به دیسک باسیتراسین ۰٫۰۴Uحساس ولی به تریمتوپریم ـ سولفامتوکسازول ( SXT )  ۱٫۲۵Ug  مقاوم است. استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه B  به هر ۲ آنتی بیوتیک مقاوم است.

 

۳-  ویژگی های تست:

بیش از ۱۰%  سویه های گروه C  و  G  به باسیتراسین حساسند بنابراین این تست جهت گروه A  چندان اختصاصی نیست. به همین دلیل، این تست اغلب همراه با تست حساسیت به SXT انجام می شود که گروه هایC  و G  عموماً به آن ( SXT ) حساس بوده و گروه های A  و B  مقاومند.

 

۴- نمونه اولیه:

کشت ۲۴ – ۱۸ ساعته از باکتری مورد نظر

۵-  لوازم و ابزار مورد نیاز:

-بلاد آگار با خون گوسفند

-دیسک باسیتراسین ( U  ۰٫۰۴ )

-دیسکSXT

-پنس استریل

-سواب استریل

 

۶-  روش انجام کار:

کلنی ایزوله استرپتوکوک بتاهمولیتیک را در وسط یک پلیت بلادآگار قرار داده و سپس با یک سواب یا لوپ استریل آن را بطور یکنواخت روی پلیت کشت می دهیم. یک دیسک باسیتراسین و یک دیسک SXT را روی ناحیه کشت داده شده، قرار می دهیم. باید توجه نمود که دیسک ها از همدیگر فاصله داشته باشند. پلیت را دراتوو۳۵ ۰C  قرار می دهیم.

حساس =  عدم رشد در اطراف دیسک ها

مقاوم    =  رشد تا لبه دیسک ها

 

 

 

۷-  برنامه  QC:

ATCC 19615  استرپتوکوک گروه A :   باسیتراسین =  S   و  R = SXT

۲۷۹۵۶  ATCC  استرپتوکوک گروه B :   باسیتراسین =  R   و  R = SXT

استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروههای C   و F  یا G:   باسیتراسین  =  S    و  S= SXT

 

۸-  تداخلات:

  • این تست تنها باید برای تشخیص استرپتوکوک های بتاهمولیتیک انجام شود زیرا بعضی از استرپتوکوک های آلفاهمولیتیک ( مثل پنوموکوک ) به باسیتراسین حساسند.
  • کشت روی بلاد آگار باید کاملاً یکنواخت و به مقدار کافی انجام شود. تلقیح کم میکروارگانیسم روی بلادآگار باعث می شود استرپتوکوک non-A  به باسیتراسین حساس شود و نتیجه مثبت کاذب دهد.