محیط کشت بایل اسکولین اگار (BEA)

محیط کشت بایل اسکولین اگار (BEA)
اولین بار در سال ۱۹۷۰ استفاده از محیط کشت بایل اسکولین اگار (Bile Esculin Agar) توسط Facklam & Moody به عنوان یک تست افتراقی جهت شناسایی استرپتوکوک های گروه D ( انتروکوک ها ) از دیگر  گروه های استرپتوکوک مورد استفاده قرار گرفت.
البته محیط کشت بایل اسکولین اگار برای افتراق گونه های انتروباکتر ٬ کلپسیلا ٬ اشرشیا کلی ٬ در خانواده انتروباکتریاسه نیز کاربرد دارد.
در این ازمون محیط  کشت بایل اسکولین اگار که جامد است ٬ در داخل لوله  به صورت شیب دار ( slant ) و یا داخل پلیت مورد استفاده قرار می گیرند.

محتویات اصلی  محیط کشت بایل اسکولین اگار  :
اسکولین ( منبع کربوهیدرات)
صفرای گاوی  oxbile) 4%) ….جلوگیری از رشد دیگر باکتری های گرم مثبت و سایر استرپتوکوک ها به جز گروه D
سیترات فریک ( نمک اهن ) به عنوان معرف
اساس ازمایش:
استرپتوکوک های گروه D ( انتروکوک ها) گلیکوزید اسکولین را به اسکولتین و دکستروز (  گلوکز) تجزیه می نمایند.
اسکولتین  ( Esculetin) با سیترات فریک به عنوان معرف واکنش داده و تشکیل یک کمپلکس قهوه ای تا سیاه را می دهند.

شرایط نگهداری :
انکوباسیون به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت (حداکثر )
در دمای ۳۵ درجه سانتیگراد و شرایط هوازی

تفسیر ازمایش :
رنگ اولیه محیط کرم یا زرد رنگ است و استرپتوکوک فکالیس (S. faecalis)  در گروه D  در محیط رشد  کرده و اطراف کلونی ها را قهوه ای تا سیاه رنگ می نماید.
استرپتوکوک پایوژنز (S. pyogenes) مهار رشد جزئی تا کامل ٬ تغییر رنگ محیط از تیره (سیاه یا قهوه ای ) تا بدون تغییر رنگ محیط
استرپتوکوک ویردانس (S.viridans)  فاقد رشد و عدم تغییر رنگ محیط.
نکته: میزان کمتر از۴% بایل( oxbile) در محیط کشت بایل اسکولین باعث رشد سایر استرپتوکوک ها و ایجاد خطا در ازمایش می شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده