معماری
محیط لایزین

آزمایش لایزین

محیط لایزین آیرون آگار دارای اسید آمینه لایزین و گلوکز و پپتون است. معرف این محیط بروموکروزول بلو است
رنگ اولیه محیط بنفش می باشد . معمولا در لوله آزمایش به صورت سطح شیبدار و قسمت استوانه ای ریخته می شود.
از آنجایی که توانایی باکتری برای د آمیناسیون در شرایط هوازی و توانایی باکتری در دکربوکسیلاسیون در شرایط بی هوازی بررسی میگردد ، قسمت بالای لوله برای واکنش لایزین د آمیناز (LDA) و قسمت استوانه به منظور بررسی واکنش لایزین دکربوکسیلاز ( LDC) مطالعه می شود.
باکتری در ابتدا با متابولیسم گلوکز یا تولید اسید باعث تغییر رنگ محیط به زرد می شود و پس از آن در صورتی که باکتری قادر به دکربوکسیلاسیون لایزین باشد در عمق لوله آزمایش با جدا کردن بنیان کربوکسیل (cooh) از اسید آمینه باعث قلیایی شدن محیط و تغییر رنگ آن به بنفش می گردد. لذا در صورتی که رنگ قسمت استوانه ای پس از ۲۴ ساعت بنفش باشد نشانه توانایی باکتری در دکربوکسیلاسیون لایزین است.
در صورتی که باکتری قادر به دآمیناسیون لایزین باشد  در سطح شیبدار لوله آزمایش با جدا کردن بنیان آمین ( NH2) از اسید آمینه باعث اسیدی شدن محیط میگردد. این مورد به همراه استفاده باکتری از پپتون در شرایط هوازی و تولید ترکیبات قلیایی  باعث تغییر رنگ سطح شیبدار محیط به قرمز آلبالویی میگردد.
لذا در صورتی که رنگ سطح شیبدار پس از ۲۴ ساعت قرمز آلبالویی باشد نشانه توانایی باکتری در دآمیناسیون لایزین است و در صورتی که باکتری قادر به د آمیناسیون لایزین نباشد سطح شیبدار به رنگ بنفش دیده می شود.

تست لایزین روش کار
یک کلنی از باکتری مورد آزمایش را به وسیله آنس نوک تیز به محیط کشت لایزین آیرون آگار منتقل کنید.
ابتدا قسمت استوانه ای را با فرو بردن مستقیم آنس تا عمق محیط کشت نموده و سپس قسمت شیبدار را به صورت زیگزاگ تلقیح نمایید.  محیط مشت را در مدت ۲۴ ساعت در گرمخانه ۳۷ درجه سانتیگراد نگهداری نمایید  و سپس واکنش هارا بررسی کنید.
در این محیط همچنین تولید SH2 نیز با همان مکانیسمی که در مورد محیط کلیگر آیرون آگار توضیح دادیم (پست ها قبل) قابل بررسی است.

دآمیناسیون لایزین
ارگانیسم هایی که توانایی د آمیناسیون لایزین را دارند موجب تغییر رنگ سطح شیبدار از بنفش به قرمز می شوند. این تغییر رنگ نشانه مثبت بودن لایزین د آمیناز است که به ویژه در شناسایی پروتئوس  و پروویدانسیا مفید است.
دکربوکسیلاسیون لایزین
ارگانیسم های که توانایی د کربوکسیلاسیون لایزین را دارند آن را در شرایط بی هوازی د کربوکسیله کرده و محصولات نهایی با خاصیت قلیایی تولید میکنند. این ترکیبات قلیایی موجب تغییر رنگ بنفش در محیط می شوند
اما باکتریهایی که توانایی دکربوکسیلاسیون لایزین ندارند تنها مقادیر کمی از گلوکز را تخمیر میکنند و ترکیبات اسیدی را به وجود می آورند این ترکیبات اسیدی موجب زرد شدن عمق محیط میشوند مانند سالمونلا
در محیط لایزین رنگ قرمز در سطح شیبدار و رنگ بنفش در عمق مثبت تلقی میشود.

پاسخ دهید