معماری

آزمایش مدفوع

جمع آوری و انتقال نمونه مدفوع:
در صورتی که نمونه مدفوع در کم تر از یک ساعت به آزمایشگاه رسانیده شود، می توان به اندازه یک فندق از مدفوع را در ظرف پلاستیکی در پیچ دار قرار داد. اگر مدفوع با زمانی بیش از دو ساعت به آزمایشگاه رسانیده شود بهتر است نمونه را در محیط های انتقالی مانند کری بلر و یا کری بلر تغییر یافته (کاهش غلظت آگار از ۰٫۵% به ۰٫۱۶%) استفاده کرد.
افزون بر نمونه مدفوع می توان از نمونه هایی مانند سواب رکتال، آسپیره دئودنال و بیوپسی از بافت روده نیز استفاده کرد.
مشاهده مستقیم  پاتوژن ها در نمونه های مدفوع:
مشاهده مستقیم wet-mount مناسب ترین روش مشاهده انگل ها و تروفوزوئیت و یاکیست آمیب هاست. با روش میکروسکوپ فازکنتراست نیز می توان باکتری های کمپیلوباکتر و ویبریو را نیز شناسایی کرد.
همچنین می توان با روش الایزا توکسین های باکتری ها و روش های مبتنی بر DNA، DNA باکتری ها، ویروس ها،  انگل ها و قارچ ها را شناسایی نمود.
کشت مدفوع:
برای کشت باکتری های خانواده انتروباکتریاسه نمونه بر محیط های غنی کننده و اندکی انتخابی و افتراقی کشت داده می شوند. بلاد آگار، مک کانکی آگار، EMB، سالمونلا شیگلا آگار، (Xylose – Llysin -Deoxy cholate) XLD و هکتون انتریک آگار بیشتر استفاده می شوند. در دو محیط آخر از رشد بیشتر باکتری های خانواده انتروباکتریاسه جلوگیری شده و سالمونلا و شیگلا رشد می کنند.
برای جداسازی بهتر سالمونلا و شیگلا بهتر است نمونه را به مدت ۱-۶ ساعت در محیط سلنیت F کشت داد.  هم چنین، در صورتی که هدف شناسایی اشرشیا کلای  H1: O157 باشد محیط کشت سوربیتول مک کانکی آگار  مناسب ترین گزینه به شمار می رود. برای بسیاری از باکتری های عامل  گاستروانتریت، محیط کشت های ویژه نیاز است.
برای نمونه :
کمپیلوباکتر                               کمپیلوباکتر سلکتیو آگار
ویبریو کلرا                                TCBS   (Thio sulfate – Citrate Bile salt Sucrose)
یرسینیا انتروکولیتیکا     CIN                 آگار
کلستریدیوم دیفی سیل                 CCFA  ) Fructose Agar (Cycloserin Cefoxitin

محیط های Enrichmernt   برای
کمپیلوباکتر:   محیط کشت    Peterson
ویبریوکلرا :    آب پپتونه قلیایی
سالمونلا – شیگلا:   سلنیت F

پاسخ دهید