معماری

باسیل آنتراسیس

باسیل آنتراسیس یا شاربن مهمترین باکتری بیماری زا در جنس باسیلوس هاست.
خصوصیات ظاهری:
باسیل گرم مثبت، اسپوردار، بی حرکت، هوازی- بی هوازی اختیاری که در بدن حیوان درشت و در محیط کشت دارای سرم، دارای کپسول می باشد.
در خلط و ترشحات چرکی به صورت دو تائی و یا زنجیره کوتاه دنبال یکدیگر مشاهده می شود و دارای کپسول از جنس گلوتامیک اسید (عامل اصلی مقاومت در مقابل فاگوسیتوز) می باشد. در روی محیط کشت به خصوص اگر محیط کشت جامد باشد باسیل ها به شکل زنجیره های بلندی دنبال یک دیگر قرار گرفته و مانند کلاف به هم پیچیده اند و دارای اسپور بوده ولی فاقد کپسول می باشد. این باکتری در بدن و همچنین بر روی محیط های سرم دار که در مجاورت گاز کربنیک قرار گرفته باشد اسپور تولید نمی کند ولی در خارج از بدن و در روی محیط کشت به خصوص در شرایط نامساعد اسپور تولید می کند. اسپور بیضی شکل و در مرکز قرار دارد و باعث تغییر شکل باسیل نمی گردد.
بیماری زایی در انسان:
انسان به طور تصادفی به این بیماری مبتلا می گردد. بیماری نزد کسانی که با حیوانات و لاشه آنها یا با پوست و پشم آلوده سر و کار دارند ظاهر می شود. سیاه زخم به سه صورت سیاه زخم پوستی، تنفسی و گوارشی تظاهر می کند.

تشخیص آزمایشگاهی:
برای تشخیص، برداشت از بیماران، لاشه حیوانات و یا اشیایی که به نظر می رسد باعث آلودگی شده باشد انجام می شود. برای این کار روش های زیر معمول است.
آزمایش مستقیم: باسیلوس آنتراسیس را به آسانی از ترشح تاول های پوست، خلط مبتلایان به سیاه زخم تنفسی، مدفوع مبتلایان به سیاه زخم گوارشی و احشاء حیواناتی که به علت سیاه زخم مرده اند می توان به دست آورد و پس ازرنگ آمیزی گرم، شکل آن را که باسیل های درشت کپسول دار و بدون اسپور است زیر میکروسکوپ مشاهده کرد. به تدریج که ضایعات کهنه می شود، جدا کردن و تشخیص میکروب مشکل تر می شود.
میکروسکوپی:
رتگ آمیزی گرم: در این روش پیکره باکتری را به رنگ بنفش و اسپور را به صورت ناحیه بی رنگ داخلی مشاهده می کنیم.
کشت: قبل از دادن آنتی بیوتیک به بیمار باید از ترشح زخم، خلط، مدفوع، خون و یا له شده بافت ها برداشت و روی آگار خون دار کشت داد. کلنی های باسیل شاربن خشن و به نام Medusa head خوانده می شود و همولیز ایجاد نمی کند.

تست اسکولی: این آزمایش برای تشخیص پس از مرگ بوده و بسیار حساس و دقیق می باشد و حتی پس از ۲ سال تجزیه لاشه جواب می دهد. برای انجام آزمایش، تکه کوچکی از احشاء حیوان را که از سیاه زخم مرده است برداشته، در هاون سابیده و به آن چهار یا پنج برابر وزنش سرم فیزیولوژی افزوده می شود و به مدت ۵ دقیقه جوشانیده و پس از خنک شدن صاف می شود. مایعی به دست می آید که اگر کمی از آن را در یک لوله باریک به آهستگی بر روی مقداری سرم ضد سیاه زخم ریخته شود، صفحه کدری از ترکیب آنتی ژن و آنتی بادی مشاهده می گردد.

پاسخ دهید