معماری

روش های کشت باکتری

روش های کشت باکتری
برای بررسی باکتری ها لازم است آنها را کشت داده و برای شناسایی عامل اصلی بیماری و تأثیر داروهای ضد میکروبی و یا شمارش باکتری ها در ترکیبات و مواد غذایی لازم است میکروارگانیسم را به صورت یک گروه همگن (ایزوله) جدا نمود. برای این منظور روش های مختلفی برای کشت باکتری ها ابداع شده است.
به طور کلی کشت باکتری ها و یا انتقال آنها از یک محیط کشت به محیط دیگر در دو مرحله انجام می شود.                                                 الف) برداشت از محیط نخستین                         ب) انتقال به محیط بعدی
نکته مهم در طی مراحل کشت و پاساژ دادن باکتری ها رعایت شرایط آسپتیک است تا از آلودگی باکتری مورد مطالعه توسط باکتری ها و قارچ های موجود در محیط جلوگیری شود.

روش های کشت دادن:
۱- روش های کشت در محیط های مایع:در  این روش با استفاده از لوپ و یا در برخی از موارد که از نمونه کلینیکی برداشت شود با استفاده از سواب، نمونه باکتری را به محیط مایع دیگر (در مجاورت شعله) انتقال داده و پس از چند بار وارد کردن سر لوپ به محیط کشت، نمونه انتقال داده می شود. کشت در محیط های مایع بیشتر جهت تکثیر و یا بررسی ویژگی های بیوشیمیائی باکتری ها استفاده می شود.

۲- کشت در محیط های جامد لوله ای  شیب دار :(Slant)
در این گونه محیط ها می توان باکتری را در سطح و یا در سطح و عمق کشت داد. اگر هدف تنها کشت باکتری در سطح محیط مورد نظر باشد (همچون فنیل آلانین دآمیناز) می توان به وسیله لوپ یا نیدل از نمونه میکروبی برداشت کرده و به صورت زیگزاگ در سطح محیط کشت پاساژ داد.
اگر کشت در عمق محیط نیز مد نظر باشد، با استفاده از نیدل سیم را در عمق محیط (تا یک سانتی متر فاصله از ته لوله) فرو برده و سپس در سطح محیط به صورت زیگزاگ کشت می دهیم.
۳- محیط های نیمه جامد: در این روش با استفاده از نیدل کلنی باکتری را برداشته و تا نزدیکی عمق محیط را به صورت عمودی کشت می دهیم. این محیط ها جهت بررسی ویژگی های بیوشیمیائی یا فیزیولوژیک باکتری (حرکت باکتری) استفاده می شود. مانند محیط SIM و OF
۴- محیط های جامد در پتری دیش: هدف کشت در محیط های جامد در پلیت، جدا کردن و به دست آوردن تک کلنی از باکتری ها، شمارش باکتری ها و بررسی تأثیر مواد شیمیایی بر آنها است. هر کلنی باکتریایی مجموعه ای از تعداد زیادی باکتری است که از تکثیر یک باکتری تک (Clone) بوجود آمده اند پس دارای ویژگی های مشترک ژنتیکی و بیوشیمیائی هستند. برای شناسایی باکتری ها لازم است برای نخستین قدم یک کلنی باکتری را از یک مجموعه جنس ها و گونه های گوناگون باکتری جداسازی و خالص کرد. برای این منظور از روش کشت Streak استفاده می شود.

Streak plate method:
یکی از متداول ترین روش های تهیه کشت خالص و تهیه تک کلنی روشPlate method  Streak است. در این روش پس از برداشت نمونه با استفاده از لوپ در شرایط آسپتیک، پلیت به چهار قسمت فرضی تقسیم می گردد:
۱- نخست باکتری را در منطقه ۱ به صورت خطوط شکسته پخش می شود.
۲- لوپ را با شعله استریل و پس از سرد شدن پلیت را ۹۰ درجه چرخانده منطقه ۲ به گونه ای کشت داده می شود که با وارد کردن لوپ یک یا دو بار در منطقه ۱ بدون اینکه دست برداشته شود به صورت خطوط زیگزاگ (خطوط در همدیگر وارد نشود) منطقه ۲ کشت داده می شود.
۳- دو مرتبه لوپ را استریل کرده و پلیت را ۹۰ درجه چرخانده و لوپ را همانند مرحله قبل یک یا دو بار وارد منطقه ۲ کرده و خطوط شکسته در منطقه ۳ تکرار می شود.
۴- در مرحله چهارم لوپ را استریل نکرده و پس از برداشتن دست و چرخاندن ۹۰ درجه ای پلیت‏‏‎ْ، ناحیه ۴ را به صورت خطوط زیگزاگ کشت داده و در پایان در منطقه وسط که خالی مانده ۱-۲ خط S مانند با لوپ کشیده می شود (بدون تماس این خطوط با خطوط قبلی). در این روش انتظار می رود در هر مرحله تعداد باکتری های کمتری به ناحیه بعدی انتقال یافته و در نهایت در نواحی انتهائی ۳)، ۴ و وسط) باکتری به صورت تک قرار گرفته که پس از انکوباسیون، کلنی های تکی از هر باکتری بدست آید.

پاسخ دهید