معماری

عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی

عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی:
با توجه به علامت های بالینی، ارگانیسم های عامل و روش های نمونه گیری بهتر است عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی را جداگانه بررسی کرد.
ارگانیسم های عامل عفونت در نازوفارنکس و اوروفارنکس عبارتند از: نایسریا مننجایتیدیس، بوردتلاپرتوسیس، کورینه باکتریوم دیفتریه و بسیاری از ویروس ها،  استرپتوکوکوس پایوژنز، هموفیلوس آنفولانزا، استرپتوکوکوس نومونیه و فوزوباکتریوم نوکلئاتوم

نمونه گیری:
می توان از سواب های داکرون، پنبه ای و آلژینات کلسیم برای نمونه گیری استفاده نمود. پس از نمونه گیری می توان سواب را در محیط های انتقالی قرار داد.
مشاهده مستقیم:
پس از کشت دادن نمونه ها، سواب را روی لام مالیده، پس از فیکس کردن رنگ آمیزی گرم انجام می شود. با مشاهده مستقیم می توان ارگانیسم های مخمر و شبه مخمر و فوزوباکتریوم را شناخت. در این روش تا حدی می توان وجود استرپتوکوکوس را در نمونه حدس زد.
کشت:
سواب را در بلادآگار (بهتر است تریپتی کیس سوی آگار+ ۵% خون گوسفند استفاده شود) در صورت مشکوک بودن به وجود استرپتوکوکوس در نمونه می توان از محیط استرپتوکوکوس سلکتیو آگار نیز استفاده نمود.
برای شناسایی کورینه باکتریوم دیفتریه محیط لوفلر و سیستئین تلوریت آگار
برای شناسایی بوردتلا پرتوسیس: بورده – ژنگو
لژیونلا:Buffered Charcoal Yeast Extract Agar
نایسریا مننجایتیدیس: تایرمارتین یا مارتین لویس آگار

پاسخ دهید