معماری
xld

محیط Xylose Lactose Dextrose agar (XLD)

محیط Xylose Lactose Dextrose agar (XLD)
محیط   Xylos Lysine Desoxy cholate Agarبرای جداسازی و تفکیک پاتوژن‌های روده‌ای بویژه سالمونلاو شیگلا توصیه می‌شود. این محیط پاتوژن‌هاغیرتخمیرکنندهلاکتوز را نه تنها از تخمیر کننده های لاکتوز غیرپاتوژن بلکه از بسیاری از غیرپاتوژن‌هایی که ساکاروز یا لاکتوز را تخمیرش کنند، تفکیک می‌شوند. XLD Agar هم محیط انتخابی و هم افتراقی است. دزوکسی کولات سدیم در آن به عنوان عامل انتخابی به کار می‌رود. و بنابراین برای میکروارگانیسم‌های گرم مثبت مهار کننده است. گزیلوز (Xylose) به محیط اضافه می‌شود چون عملاً توسط همه باسیل‌های روده‌ای به جز شیگلا ها تخمیر می‌شوند و این خاصیت، افتراق گونه شیگلا را امکان پذیر می‌سازد. لیزین به محیط اضافه شده تا سبب شود گروه سالمونلا از غیر پاتوژن‌ تفکیک بشود، چون بدون لیزین، سالمونلاها گزیلوز را به سرعت تخمیر می‌کنند و از گونه غیرپاتوژن‌ قابل تشخیص نیستند. بعد از اینکه سالمونلاها تخمیر گزیلوز را تمام کردند، لایزین توسط آنزیم لایزین دکربوکسیلاز مورد حمله قرار می‌گیرد و PH به سمت قلیایی برمی‌گردد که واکنش شیلگلاها را تقلید می نماید. برای جلوگیری از برگشتگی مشابه توسط کلی فرم‌های لایزین مثبت برای تولید اسید اضافی، لاکتوز و ساکاروز اضافه شده‌اند. برای افزودن توانایی تفکیک فرمول، یک سیستم معرف H2S شامل تیوسولفات سدیم و سیترات آمونیم فریک به آن اضافه شده است تا با اثر گذاشتن در تشکیل کلنی هایی با مراکز سیاه سولفیدهیدروژن تولید شده قابل مشاهده گردد.تولید کننده‌های H2S غیرپاتوژن لایزین را دکربوکسیلاز نمی‌کنند. بنابراین واکنش اسید تولید شده بوسیله آنها را از سیاه شدن لکنی‌ها جلوگیری می‌کند.

پاسخ دهید