معماری

مواد نگه دارنده ادرار

  • مواد نگه­دارنده ادرار

مواد نگه­دارنده جهت نگه­داری ادرار بیش از ۲ ساعت، بررسی ترکیبات ناپایدار در ادرار و پایداری نمونه جهت مطالعات میکروبیولوژیک کاربرد دارد.

نگه­دارنده­های رایج اسید استیک، اسید بوریک و اسید کلریدریک ۶ نرمال می­باشند. این ترکیبات توکسیک بوده و دارای خطر زیستی می­باشند. هم­چنین به­دلیل امکان پاشیده شدن ادرار به هنگام تخلیه در ظرف، بهتر است ابتدا نمونه در ظرف دیگری جمع­آوری شده و سپس به ظرف اصلی حاوی ماده نگه­دارنده منتقل گردد.

پاسخ دهید