معماری

نگه دارنده ها در خصوص نمونه های ادرار و مدفوع

نگه­ دارنده­ها در خصوص نمونه ­های ادرار و مدفوع

انواع نگه­ دارنده ­ها در خصوص نمونه­های ادرار و مدفوع به شرح زیر می­باشد:

  • · جهت کشت ادرار و شمارش کلنی اسید بوریک مناسب می­باشد. با استفاده از نگه­دارنده نمونه ادرار تا ۲۴ ساعت در دمای اتاق جهت بررسی باکتریولوژیک قابل نگه­داری است.
  • · نمونه مدفوع جهت کشت عوامل باکتریایی را در صورتی که نتوان سریعا به آزمایشگاه ارسال نمود تا ۲ ساعت در دمای °C4 قابل نگه­داری است، در غیر این­صورت نمونه­ها را می­توان در محیط­های نگه­دارنده و انتقالی نظیر استوارت، آمیس و کری­بلر منتقل نمود. در بعضی مواقع می­توان با اضافه نمودن زغال به محیط استوارت و آمیس اسیدهای چرب موجود در سواپ­های پنبه­ای، که بازدارنده ارگانیسم­های سخت رشد نظیر نایسریا گونوره و بوردتلا پرتوسیس می­باشند را جذب نمود.
  • · مدفوع از نظر توکسین کلستردیوم دیفیسیل باید بدون مواد نگه­دارنده جمع­آوری گردد و این نمونه تا ۴۸ ساعت در دمای °C4 قابل نگه­داری است. در صورت تاخیر بیشتر، نمونه باید در دمای °C70- نگه­داری گردد.
  • · نگه­دارنده مناسب جهت تخم انگل، تروفوزیت وکیست تک یاخته فرمالین ۱۰%، پولی وینیل الکل و سدیم استات فرمالین (Sodium Acetate Formalin = SAF) است.

 

  • مواد ضد انعقاد در بررسی­های میکروبیولوژی

جهت جلوگیری از ایجاد لخته در نمونه­های خون، مغز استخوان و مایع سینوویال از مواد ضد انعقاد استفاده می­شود. باند شدن میکروارگانیسم­ها به لخته، شناسایی آن­ها را مشکل می­سازد، لذا استفاده از ضد انعقاد ضروری است. انتخاب نوع و غلظت ضد انعقاد به­دلیل اثر ضد میکروبی بعضی از آن­ها از اهمیت زیادی برخوردار است.

  • · سدیم پلی آنتول سولفات ((SPS معمول­ترین ضد انعقاد مورد استفاده جهت نمونه­های میکروبی می­باشد. غلظت مورد استفاده نباید بیشتر از ۰۲۵/۰ (وزنی/ حجمی) باشد. گونه­های نایسریا و بعضی باکتری­های بی­هوازی به غلظت­های بالای سدیم پلی آنتول سولفات ((SPS حساس هستند. نسبت نمونه به ضد انعقاد سدیم پلی آنتول سولفات بسیار مهم است، لذا لازم است حجم­های متفاوت از ضد انعقاد در لوله با سایز بزرگ (جهت نمونه بزرگسال) و کوچک (جهت نمونه اطفال) و هم­چنین جهت مقادیر کم ارگانیسم در نمونه­های مغز استخوان و مایع سینوویال موجود باشد.
  • · هپارین دیگر ماده ضد انعقاد متداول می­باشد و اغلب جهت کشت ویروسی و جداسازی گونه مایکوباکتریوم از خون مورد استفاده قرار می­گیرد. البته هپارین مهارکننده رشد باکتری­های گرم مثبت و قارچ هاست.

سیترات سدیم و EDTA جهت نمونه­های میکروبیولوژیک نباید مورد استفاده قرار گیرد.

پاسخ دهید