معماری

کشت بی هوازی

برای کشت بی هوازی میبایست اکسیژن را از محیط حذف کنیم که البته برای این امر راههای متعددی وجود دارد.
درحال حاضر رایج ترین روش ایجاد اتمسفر بی هوازی استفاده از گاز پک در جار بی هوازی میباشد.

گاز پک(gas pack)
پاکتی است که دو گاز هیدروژن و co2 تولید میکند.و بصورت تجاری در بازار وجود دارند.با باز کردن درب پاکت و اضافه کردن ۱۰ الی ۱۵ سی سی آب به داخل آن؛میتوان آنرا فعال نمود.

حالا جار بی هوازی را آماده کنید.
پلیت های محیط کشت را داخل آن بچینید.
گاز پک فعال را نیز درون جار قرار دهید.
حال درب جار را محکم ببندید.

پس از چند دقیقه در جار به مقدار کافی هیدروژن تولید میشود.و در حضور کاتالیزور با اکسیژن ترکیب شده و گرما تولید میشود.
تولید قطرات اب در دیواره ی جار نشانگر عملکرد خوب  کاتالیزور و تولید هیدروژن میباشد.

دی اکسید کربن و candle jar!
بسیاری از باکتریها جهت رشد به غلظت هایی از گاز کربن دی اکسید کربن نیاز دارند.ساده ترین راهکار برای فراهم نمودن اتمسفر این گونه باکتریها استفاده از candle jar میباشد.این وسیله محفظه ای است که شمعی روشن در ان قرار داده میشود و سپس درب انرا محکم میبندند.در این محفظه مقدار اکسیژن کمتر از هوای اتاق میباشد و مقدار کربن دی اکسید تولید شده بوسیله شمع در جار هم حدود ۳  درصد میباشد.این جار معمولا برای کشت نایسریا استفاده میشود.این  جار برای رشد بسیاری از باکتریهای بی هوازی اختیاری مورد استفاده قرار میگیرد .

گاز پک نوع A : جهت استفاده در جار بی هوازی برای باکتری هایی با اتمسفر بی هوازی مطلق
گاز پک نوع B : جهت استفاده در جار بی هوازی برای باکتری های میکروایروفیلیک که به میزان کمی اکسیژن برای رشد نیازمند هستند.
نوار نشانگر : حاوی متیلن بلو که برای تایید صحت انجام کار جار     ( بی هوازی بودن) استفاده میشود.
اندیکاتور متیلن بلو در حضور اکسیژن آبی رنگ و در عدم حضور اکسیژن احیا شده و کم کم بی رنگ می شود که فعال بودن جار را تایید می کند.
کاتالیزور : باعث حذف اکسیژن از محیط میگردد که با تولید قطرات اب در جار مشخص میشود و پس از گذشت مدت زمان یک تا دو ساعت فعالیت ان کاهش می یابد.
برای استفاده مجدد از کاتالیزور میتوان ان را اتوکلاو نمود.

پاسخ دهید