معماری

کورینه باکتریوم ها

کورینه باکتریوم ها (Corynebacteria):
کورینه باکتریوم ها باسیل های گرم مثبت بدون اسپور و بی حرکت هستند. غالباً در رنگ آمیزی به صورت نامنظم و دانه دار رنگ می گیرند.
هوازی یا بی هوازی اختیاری بوده اما انواع میکروآئروفیل نیز در این گروه دیده می شود. طرز قرار گرفتن کورینه باکتریوم ها مشابه الفبای چینی و حروف Y، W و X می باشد. تعدادی جزء فلور طبیعی دستگاه تنفسی انسان بوده اما گونه دیفتریه با تولید اگزوتوکسین قوی در انسان عامل بیماری دیفتری می باشد.
در این جنس اکثراً تست کاتالاز مثبت می باشد.
تشخیص:
۱- رنگ آمیزی گرم:
به صورت باکتری های میله ای شکل گرم مثبت که در دو انتها بیشتر رنگ می گیرد و به صورت حروف L، V، Y و W می باشد.
به علت داشتن دانه های متاکروماتیک می توان از رنگ آمیزی آلبرت، نایسر، Gohar و یا Delvecchio برای دیدن آنها استفاده کرد.
در رنگ آمیزی آلبرت باسیل به رنگ سبز کاملاً روشن و دانه های متاکروماتیک به رنگ آبی تیره مشاهده می شوند.
کشت:
باکتری در محیط Loeffler serum که از سرم منعقده اسب می باشد پس از ۱۲-۱۸ ساعت با ایجاد کلنی های صاف، اطراف فرورفته و کرم رنگ که در سرم فیزیولوژی به راحتی حل می شود و با گرفتن لام مستقیم و انجام رنگ آمیزی و حضور دانه های متاکروماتیک مشخص شده و درمان صورت می گیرد. همزمان با کشت محیط لوفلر می توان از محیط آگار خون دار یا شکلات آگار دارای تلوریت پتاسیم (K2TeO3) 40% به عنوان محیط افتراقی و انتخابی استفاده کرد. باکتری های خانواده کورینه باکتریوم با ایجاد کلنی سیاه رنگ به دلیل احیا تلوریت مشخص می شوند.

تست ویرولانس:
باکتری های کورینه باکتریوم دیفتریه به صورت فلور نرمال در دهان افراد سالم وجود داشته و تنها در صورت داشتن -phage که دارای ژن TOX باشد قادر به تولید اگزوتوکسین بوده و ایجاد بیماری دیفتری می نماید. برای تشخیص توکسوژنیک بودن باکتری می توان از تست Invitro به نام Elek استفاده کرد.
در این روش روی محیط کشت نواری آغشته به آنتی توکسین قرار داده و سپس مورد آزمایش را عمود بر آن کشت می دهند. حال پس از ۱۸-۲۴ ساعت انکوبه کردن واکنش رسوبی آنتی ژن ـ آنتی بادی بررسی می شود.
می توان ژن -phage را با روش های مولکولی همچون PCR شناسایی کرد.

پاسخ دهید