معماری

آزمایش دکربوکسیلاسیون (لیزین، اورنیتین و آرژینین)

کمک در تشخیص افتراقی انتروباکتریاسه ها

۲-  اساس تست:

آنزیم های دکربوکسیلاز، اسیدهای آمینه را در محیط کشت دکربوکسیله نموده و آمین تولید می کنند.
آمین های تولید شده باعث واکنش قلیایی می شوند. تعدادی از اسیدهای آمینه ابتدا دهیدروله شده و بعد دکربوکسیله می شوند.

 

۳-مواد و تجهیزات مورد نیاز:

  • محیط مولر دکربوکسیلاز براث حاوی اسید آمینه
  • محیط مولر دکربوکسیلاز براث  بدون اسید آمینه
  • روغن استریل

 

۴-  مراحل انجام کار:

از کلنی های ایزوله باکتری مورد نظر، در دو لوله مولر دکربوکسیلاز ( یک لوله حاوی اسید آمینه و لوله دیگر فاقد اسید آمینه به عنوان لوله کنترل ) تلقیح کنید. در هر دو لوله، روی محیط کشت را با روغن استریل، حدود cm1 بپوشانید.  لوله ها را به مدت ۴روز درo C35 انکوبه کرده ولی تغییر رنگ آنها را روزانه چک نمایید.  تغییر رنگ زرد در اندیکاتور برموکرزول پورپل در لوله کنترل، بیانگر زنده بودن ارگانیسم و تخمیر کننده بودن آن می باشد که در اثر تخمیر گلوگز، PH محیط اسیدی شده و برای عملکرد آنزیم دکربوکسیلاز شرایط فراهم شده است.  در طی مراحل ابتدایی انکوباسیون، هر ۲ لوله زرد می شوند که به دلیل تخمیر مقدار کم گلوگز در محیط کشت است.   اگر اسید آمینه مصرف شود رنگ محیط حاوی اسید آمینه به رنگ اولیه خود (بنفش) بر می گردد. اگر اسید آمینه مصرف نشود رنگ محیط زرد باقی می ماند، ایجاد رنگ خاکستری در بعضی مواقع به دلیل احیا شدن اندیکاتور است .

توجه: بعضی سویه ها نظیر باکتری های غیر تخمیری ( عدم توانایی تخمیر گلوکز) به مدت انکوباسیون         ۱۴-۷روز نیاز دارند .جهت تسریع در کار می توان از مقدار کمی محیط کشت همراه با تلقیح مقدار زیادی کلنی خالص باکتری استفاده کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

۵-  کنترل کیفی:

سوش کنترل منفی                                    سوش کنترل مثبت                          اسید آمینه

Lysine                              Enterobacter aerogenes                        Enterobacter cloacae

Ornithine                   Enterobacter cloacae                       Klebsiella pneumoniae

Arginine                     Enterobacter cloacae                       Enterobacter aerogenes

 

محیط دیگری که برای دکربوکسیلاسیون لیزین بکار می رود Lysine Iron Agar می باشد که شامل فریک آمونیوم نیترات دپتوسولفات، جهت شناسائی H2S است.  این محیط برای شناسایی سالمونلاها بکار می رود که اغلبS H2 و لیزین دکربوکسیلاز مثبت اند. ایجاد رنگ سیاه در عمق و رنگ بنفش در سطح محیط، نشان دهنده مثبت بودن این ۲ تست است.

۶-  تداخلات:

عده ای معتقدند استفاده از محیط لیزین براث نسبت به محیط مولر دکربوکسیلاز ارجح است. زیرا در محیط لیزین براث فقط به قلیایی شدن و تغییر رنگ اندیکاتور PH نیاز است. (نه به شرایط هوازی یا محیط اسیدی)  اما این محیط نمی تواند برای بعضی از باکتری ها مثل کلبسیلا، انتروباکتر، سراشیا و هافنیا استفاده شود. زیرا این باکتری ها استیل متیل کربونیل تولید می کنند که با PH قلیایی نهایی تداخل کرده و واکنش منفی کاذب می دهد.

پاسخ دهید