باکتری نوکاردیا (تشخیص آزمایشگاهی و مورفولوژی)

این باکتریها به صورت رشته های بلند شاخه شاخه و باسیلهای کوتاه در مایع نخاعی،خلط و چرک دیده میشوند.
در نمونه های بافتی توده های متراکمی از رشته های در هم پیچیده تشکیل میدهند.این باکتری ها کپسول و اسپور و تحرک ندارند.در رنگ امیزی گرم بصورت گرم مثبت دیده میشوند.
نوکاردیا کاتالاز مثبت و هوازی میباشد.این باکتریها در خاک حضور دارند و میتوانند به شکل اسپور درهوا پراکنده شوند.

نحوه تشخیص باکتری نوکاردیا

آزمایش مستقیم
ساده ترین ابزار تشخیص،آزمایش مستقیم بر روی نمونه هاست.
میبایست ازنمونه گسترش تهیه کرد و سپس انرا رنگ امیزی کنیم.
درزیر میکروسکوپ اشکال باسیلی و کوکو باسیلی همراه با توده های  بهم چسبیده و به صورت رشته های بلند شاخه شاخه و گرم مثبت دیده میشوند.

کشت
نوکاردیاها دراکثر محیط های کشت آزمایشکاهی در شرایط هوازی بخصوص بر روی محیط های آگار خوندار و سابورو دکستروز آکار رشد خوبی دارند.
کلنی های نوکاردیا بعد از سه روز روی محیط کشت ظاهر میشوند.
کلنی ابتدا سفید است.ولی به تدریج پیگمانهای مختلف از زرد تا نارنجی و قرمز ایجاد میکنند.چون کلنی این باکتری شبیه ستاره است پس انرا استروئید مینامند.
کلنی های این باکتری روی محیط لون اشتاین شبیه مایکوباکتریوم هاست.
نوکاردیا قادر به هیدرولیز اوره است.
این باکتری در صورت کشت روی محیط مایع،به صورت یک پرده خشک و مومی رشد میکند.و محیط را کدر نمی کند!

شایع‌ترین تظاهر نوکاردیوزیس بیماری ریوی است که باعث تعریق ، تب ، سرفه ، بی اشتهایی، کاهش وزن، تنگی نفس و درد پلورتیک قفسه سینه می‌شود. در افرادی که دارای نقص ایمنی هستند نوکاردیا می‌تواند سبب عفونت ریوی مهاجم شده و از طریق خون منتشر شود .
مغز ، قلب ، غدد لنفاوی و چشم نیز میتوانند درگیر شوند.شایع‌ترین محل‌های درگیر در عفونت منتشر به ترتیب مغز، پوست، کلیه، کبد و غدد لنفاوی هستند. انتشار خونی درگیرکننده در 30 % بیماران به صورت آبسه منفرد یا متعدد رخ CNS میدهد.

دیدگاهتان را بنویسید