معماری

طرز برداشت نمونه در بیماریهای قارچی زیرجلدی

قبل از اقدام به به درمان بايد بيمار را جهت نمونه گيري به ازمايشگاه معرفي نمود.زيرا كشت ها به فاصله كمي پس از درمان شروع به منفي شدن مي كنند،حتي اگر چندين هفته براي ادامه درمان لازم باشد.

در مورد ضايعات زيرجلدي و مخاطي بايد سعي نمود از قسمتهاي زيرين ضايعه برداشت انجام شود.در ضايعات مواد چركي را بايد از گره هاي زير جلدي بسته اسپيره كرد و به برداشت بيوپسي اقدام نمود.چون در سطح ضايعات عموما باكتري ها و قارچ هاي ساپروفيت زيادند،لذا اقدام به تهيه بيوپسي امكان داشتن يك كشت خالص را فراهم مي سازد.
مواد بيوپسي شده بايد بين گاز اغشته به سرم فيزيولوژي استريل در داخل يك پليت استريل قرار داده شده و فورا ازمايش شود.

در مورد بيماري اكتينوميكوزوميستوم كه بدست اوردن دانه از روش Connant و همكاران استفاده نمود.در اين شيوه بعد از ضدعفوني ضايه يك لايه گاز استريل را به مدت 24 ساعت در سطح ضايعه قرار مي دهند،سپس ان را در درون پليت استريل مي گذارند و به كمك ذره بين در بين لايه هاي گاز به جستجوي دانه مي پردازند.
وجود دانه در عفونتهايي چون اكتينوميكوزوميستوم تنها عامل تشخيص مي باشد.دانه ها را در يك لوله سانتريوفيوژ حاوي نيم تا 1 ميلي ليتر اب مقطر استريل قرار مي دهند و سانتريوفيوژ مي كنند تا از نسوج اطراف ازاد شوند.
از دانه ها به منظور تهيه لام مستقيم،كشت در محيط و در صورت تمايل جهت تلقيح به حيوان استفاده مي شود.

در هنگام برد اشت از ابسه بايد ابسه هاي مسدود را انتخاب نمود و پس از ضد عفوني با سرنگ استريل،مايع درون ابسه را اسپيره كرد.تهيه نمونه با سواپ در اين گونه موارد بي ارزش است.
نمونه چرك،ترشحات و اگزودا اگر خيلي اندك باشند،مي توان نيم تا 1 ميلي ليترآب مقطر استريل به ان اضافه نمود.از نمونه حاصله اسميري بر روي لامي كه قبلا با الكل تمييز،حرارت ديده و سرد شده باشد،تهيه و به طريق گرم يا ساير روشها رنگ اميزي مي كنند و بقيه نمونه را با پي پت يا سرنگ به محيط هاي S،BHI و … انتقال مي دهند.

پاسخ دهید