بلاستوسیستیس هومینیس (مشخصات انگل،مورفولوژی،تشخیص آزمایشگاهی)

بلاستوسیستیس هومینیس ارگانیسمی که در اکثر اوقات در نمونه های مدفوع دیده می شود و کار تشخیص را مشکل می کند و هنوز کاملا مشخص نیست که در کدام درجه جایگاه و طبقه ای قرار می گیرد.
عده ای فکر می کردند کیست تریکوموناس هومینیس است اما بعدا مشخص شد که ربطی به آن ندارد.

مدتی آن را قارچ انگاشتند تا اینکه این موضوع هم رد شد .

عده ای این ارگانیسم را بعنوان یک تک یاخته قلمداد کردند اما بعضی خصوصیات آن به تک یاخته ها نمی خورد ولی این نظریه هنوز رد نشده است و تک یاخته محسوب می شود.

بعضی آن را در کلاس اسپوروزوآ و بعضی آن را در تحت شاخه سارکودینا قرار داده اند و فعلا جای آن نامشخص است .

عده ای آن را ارگانیسمی اسرار آمیز می دانند که مسائل آن مبهم است.

این ارگانیزم را یک میکرو ارگانیزم غیر بیماریزا  می دانستند در حالیکه اعتقاد براین است که برای انسان بیماریزا است ( اسهال) در حال حاضر برخی محققین برای آن دو شکل کلی در نظر گرفته اند :

فرم فعال یا ترفوزوئیت       

فرم کیست

فرم ترفوزوئیت خود را در لابلای کریپت های مخاط روده جایگزین نموده و در آنجا مستقر می شود و به مرور که کیست ایجاد می کند به کانال روده ریخته که کیست ها با مدفوع دفع می شوند.

اندازه ترفوزوئیت ۵۰-۱۵۰ میکرون  و کیست ها بطور معمول ۱۰-۲۰ میکرون اندازه دارند.

کیست بلاستوسیستیس هومینیس تروفوزوئیت بلاستوسیستیس هومینیس

از نظر مورفولوژیک این ارگانیزم یک جسم در وسط بنام سنترال بادی دارد ( جسم مرکزی) و در اطراف آن تعدادی هسته که اغلب هلالی شکل است مشاهده می شود.

و در سیتوپلاسم واکوئل های غذایی فراوانی دیده می شود. کیست کوچکتر و کروی است و سنترال بادی و تعدادی هسته هلالی دارد ولی واکوئل غذایی ندارد.
تروفوزوئیت بلاستوسیس هومینیس در مدفوع

این انگل شکل های مختلفی بخود می گیرد اما متداول ترین آنها در تصویر بالا نشان داده شده.

بلاستوسیستیس گاهى به شکل گرانوله و بدون جسم مرکزی دیده می شود .پ

گاه فرم وزیکوله دارد و گاه در حال تقسیم می باشند. و گاهی کیست دارای جوانه است و گاه شکل مژه دار دیده می شود و گاهی فرم های حاوی گرانول های ظریف که در یکطرف تجمع بیشتری دارند دیده می شود.

فرم وزیکولر در محیط کشت یاد دیده می شود و بعد از این مرحله محیط کشت را اشغال می کند و جایی برای کشت آمیب نمی گذارد و گاهی شکل داسی شکل دارد و شکل های مختلفی به خود می گیرد.

بعضی فرم های آن شبیه کیست آمیب ها می شود و لذا تشخیص را مشکل می کند .

کیست های کروی با کیست های هیستولتیکا در نمونه رنگ نشده اشتباه می شود و در رنگ آمیزی با کیست یدآموبا بوچلی اشتباه می شود.( چون جسم مرکزی آن رنگ می گیرد در حالیکه واکوئل ید آموبا بوچلی رنگ نمی گیرد)

همه تک یاخته ها که واکوئل دارند در رنگ آمیزی تریکوروم واکوئل رنگ نمی گیرد اما بلاستوسیستیس با تریکوروم جسم مرکزی اش رنگ می گیرد ( ارغوانی پررنگ یا سبز پررنگ).

اگر با هماتوکسیلین رنگ شود رنگ آبی آسمانی بخود می گیرد وقتی با تریکوروم رنگ می گیرد هسته ها قرمز و یا متمایل به سیاه می شوند.

از بین بردن آن در محیط کشت مشکل است و با آکروفلاوین جلوی رشد آن تاحدی گرفته می شود.

این ارگانیسم در حال حاضر بیماریزا محسوب می شود و گاه باعث اسهال آبکی شدید می شود.

درمانی هنوز برای آن پیشنهاد نشده است اما برخی معتقدند با مترونیدازول می توان نتیجه گرفت ولی مطمئنا تعداد آن را کم می کند. ۴۰-۳۰ درصد آلودگی در انسان وجود دارد.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده