معماری
%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%81%d9%88%d8%b2%d9%88%d8%a6%db%8c%d8%aa-%d8%a7%d9%86%d8%af%d9%88%d9%84%db%8c%d9%85%d8%a7%da%a9%d8%b3-%d9%86%d8%a7%d9%86%d8%a7

اندولیماکس نانا (ویژگیها،مورفولوژی،تشخیص آزمایشگاهی)

آمیب اندولیماکس نانا (Endolimax nana) به صورت کومنسال در روده بزرگ زندگی میکند

ابتدا آن را یک گونه ی کوچک هیستو لیتیکا میدانستند ولی در سال 1908 آن را به عنوان یک ارگانیسم مجزا از هیستو لیتیکا تشخیص دادند.

برای اولین بار wenyono آن را تحت عنوان گونه ای مستقل طبقه بندی کردند.

این آمیب دارای انتشار جهانی است و در اغلب جوامع به فراوانی انتاموباکلی دیده میشود.

تروفوزوئیت اندولیماکس نانا

اندازه آن ۶ تا ۲۵ میکرون بوده و تک هسته ای است و از نوع وزیکولی بوده و وجه مشخص آن کاریوزوم درشت و نامنظم می باشد که حالت مرکزی یا غیر مرکزی داشته و فاقد کروماتین محیطی است.

حرکت آن کند و غیر پیش رونده با پاهای هیالینی کوتاه می باشد.

 

کیست اندولیماکس نانا
اندازه آن معمولا بین ۶ تا ۱۲ میکرون بوده ، تخم مرغی شکل است و در داخل آن ۱ تا ۴ هسته وجود دارد .

گاهی اجسام کروماتوییدی کوچک ولی خمیده در آن مشاهده میشود.

کیست اندولیماکس نانا
دیدن مرحله ۲ هسته ای غیر معمول است و معمولا هم کیست و هم تروف در نمونه مورد آزمایش وجود دارد.

 

تشخیص اندولیماکس نانا

دیدن مرحله دو هسته ای غیر معمول است و معمولا هم کیست هم تروف در نمونه مورد آزمایش وجود دارد.

این ارگانیسم ها کوچک هستند و تشخیص قطعی آنان بر اساس رنگ آمیزی دایمی ممکن خواهد بود.

اگر فیکس کردن اولیه خوب باشد کیست ها امکان دارد بر اساس نمونه مرطوب تهیه شده به روش تغلیظ یا فلوتاسیون شناسایی شوند.

۴ کاریوزوم هسته ای خیلی براق در نمونه مرطوب دیده میشوند . در گسترش های مرطوب رنگ نشده امکان اشتباه با تروف آنتاموبا هیستولیتیکا و آنتاموبا هارتمانی وجود دارد.

گسترش مدفوع با هماتوکسیلین یا تریکروم به راحتی قابل تشخیص هستند.

 

بیماریزایی و درمان:

غیر بیماریزاست و علائمی ایجاد نمیکند, البته گاهی ممکن است علائمی در فرد وجود آید که به طور اشتباه به این آمیب نسبت میدهند بنابراین برای آن درمان لازم نیست.

 

اپیدمیولوژی:

میزان شیوع آلودگی ناشی از این تک یاخته مشابه انتا موبا کلای است به طوری که در مناطق مرطوب و بسیار گرم و در سایر مناطقی که استاندار بهداشت فردی پایین است بیشتر دیده میشود.

بسیاری از گونه های میمون حامل نوعی اندو لیماکس هستند که ظاهراْ همان اندو لیماکس انسانی است.

 

پاسخ دهید