معماری
کيست بلاستوسيستيس هومينیس

بلاستوسيستيس هومينيس (مشخصات انگل،مورفولوژی،تشخیص آزمایشگاهی)

بلاستوسيستيس هومينيس ارگانيسمي که در اكثر اوقات در نمونه هاي مدفوع ديده مي شود و كار تشخيص را مشكل مي كند و هنوز كاملا مشخص نيست كه در کدام درجه جايگاه و طبقه اي قرار مي گيرد.
عده اي فكر مي كردند كيست تريكوموناس هومينيس است اما بعدا مشخص شد كه ربطي به آن ندارد.

مدتي آن را قارچ انگاشتند تا اينكه اين موضوع هم رد شد .

عده اي اين ارگانيسم را بعنوان يك تك ياخته قلمداد كردند اما بعضي خصوصيات آن به تك ياخته ها نمي خورد ولي اين نظريه هنوز رد نشده است و تك ياخته محسوب مي شود.

بعضي آن را در كلاس اسپوروزوآ و بعضي آن را در تحت شاخه ساركودينا قرار داده اند و فعلا جاي آن نامشخص است .

عده اي آن را ارگانيسمي اسرار آميز مي دانند كه مسائل آن مبهم است.

اين ارگانيزم را يك ميكرو ارگانيزم غير بيماريزا  مي دانستند در حاليكه اعتقاد براين است كه براي انسان بيماريزا است ( اسهال) در حال حاضر برخي محققين براي آن دو شكل كلي در نظر گرفته اند :

فرم فعال يا ترفوزوئيت       

فرم كيست

فرم ترفوزوئيت خود را در لابلاي كريپت هاي مخاط روده جايگزين نموده و در آنجا مستقر مي شود و به مرور كه كيست ايجاد مي كند به كانال روده ريخته كه كيست ها با مدفوع دفع مي شوند.

اندازه ترفوزوئيت 50-150 میکرون  و كيست ها بطور معمول 10-20 میکرون اندازه دارند.

کيست بلاستوسيستيس هومينیس تروفوزوئيت بلاستوسيستيس هومينيس

از نظر مورفولوژيك اين ارگانيزم يك جسم در وسط بنام سنترال بادي دارد ( جسم مركزي) و در اطراف آن تعدادي هسته كه اغلب هلالي شكل است مشاهده مي شود.

و در سيتوپلاسم واكوئل هاي غذايي فراواني ديده مي شود. كيست كوچكتر و كروي است و سنترال بادي و تعدادي هسته هلالي دارد ولي واكوئل غذايي ندارد.
تروفوزوئيت بلاستوسيس هومينيس در مدفوع

اين انگل شكل هاي مختلفي بخود مي گيرد اما متداول ترين آنها در تصوير بالا نشان داده شده.

بلاستوسيستیس گاهى به شكل گرانوله و بدون جسم مركزي ديده می شود .پ

گاه فرم وزيكوله دارد و گاه در حال تقسيم مي باشند. و گاهي كيست داراي جوانه است و گاه شكل مژه دار ديده مي شود و گاهي فرم هاي حاوي گرانول هاي ظريف كه در يكطرف تجمع بيشتري دارند ديده مي شود.

فرم وزيكولر در محيط كشت ياد ديده مي شود و بعد از اين مرحله محيط كشت را اشغال مي كند و جايي براي كشت آميب نمي گذارد و گاهي شكل داسي شكل دارد و شكل هاي مختلفي به خود مي گيرد.

بعضي فرم هاي آن شبيه كيست آميب ها مي شود و لذا تشخيص را مشكل مي كند .

كيست هاي كروي با كيست هاي هيستولتيكا در نمونه رنگ نشده اشتباه مي شود و در رنگ آميزي با كيست يدآموبا بوچلی اشتباه مي شود.( چون جسم مركزي آن رنگ مي گيرد در حاليكه واكوئل يد آموبا بوچلی رنگ نمي گيرد)

همه تك ياخته ها كه واكوئل دارند در رنگ آميزي تريكوروم واكوئل رنگ نمي گيرد اما بلاستوسيستیس با تريكوروم جسم مركزي اش رنگ مي گيرد ( ارغواني پررنگ يا سبز پررنگ).

اگر با هماتوكسيلين رنگ شود رنگ آبي آسماني بخود مي گيرد وقتي با تريكوروم رنگ مي گيرد هسته ها قرمز و يا متمايل به سياه مي شوند.

از بين بردن آن در محيط كشت مشكل است و با آكروفلاوين جلوي رشد آن تاحدي گرفته مي شود.

اين ارگانيسم در حال حاضر بيماريزا محسوب مي شود و گاه باعث اسهال آبكي شديد مي شود.

درماني هنوز براي آن پيشنهاد نشده است اما برخي معتقدند با مترونيدازول مي توان نتيجه گرفت ولي مطمئنا تعداد آن را كم مي كند. 40-30 درصد آلودگي در انسان وجود دارد.

پاسخ دهید