معماری
آنتاموبا هیستولیتیکا

تشخیص آزمایشگاهی انتامبا هیستولیتیکا

انتامبا هیستولیتیکا آمیب های پاتوژن روده ی بزرگ می باشد و از عوامل مهم ایجاد دیسانتری ( اسهال همراه با درد شکمی ، زورپیچ و خون ) می باشد.

انتقال بیماری بیشتر از طریق آب و غذای آلوده به مدفوع حاوی کیست می باشد.

شیوع آن در مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیر بیشتر بوده.

تروفوزوییت انتامبا هیستولیتیکا:

فرم فعال و بیماری زای انگل است، قطری بین ۱۲ تا ۶۰ میکرون دارد و تک هسته ای می باشد که این هسته کاریوزوم مرکزی و کروماتین محیطی یکنواخت دارد.

تروفوزوئیت آنتاموبا هیستولیتیکا

( منظره چرخ درشکه مشخصه هسته آنتامبا هیستولیتیکا است )

دارای پاهای کاذب ظریف و انگشتی شکل می باشد و حرکت سریع در امتداد خط مستقیم از ویژگی های تروفوزوییت است.

در داخل تروفوزوییت معمولا گلبول قرمز بلعیده شده وجود دارد.

کیست انتامبا هیستولیتیکا :

فرم مقاوم و غیر فعال تک یاخته است که در شرایط سخت و نامساعد به وجود آمده و دارای غشای مضاعف می باشد.

اندازه آن بین ۱۰ تا ۲۰ میکرون بوده و بر حسب رسیدگی و بلوغ بین ۱ و حداکثر ۴ هسته دارد.
کیست آنتاموبا هیستولیتیکا

در داخل کیست واکوئل گلیکوژنی و اجسام کروماتیدی باسیلی شکل با دو انتهای گرد و صاف دیده میشود که تعداد این اجسام از اجسام کروماتیدی در کیست آنتامبا کلی بیشتر است.

با بلوغ بیشتر کیست تعداد هسته ها زیاد شده ولی معمولا واکوئل های گلیکوژنی به تدریج از بین می رود.

 

آزمایش مدفوع :
عدم یافتن کیست دلیل قاطعی بر عدم وجود عفونت نیست زیرا ممکن است تعداد کیست ها در گرم مدفوع ، از روزی به روز دیگر از صفر تا شش میلیون نوسان داشته باشد.

در افراد آلوده احتمال یافتن کیست در یکبار آزمایش تقریبا ۲۰ درصد است و در سه بار آزمایش ۵۰ درصد است . آزمایش سه نمونه مدفوع در محدوده زمانی ۱۰ روز توصیه میشود.

البته اگر از روش های تغلیظ استفاده شود در بار اول آزمایش شانس یافتن کیست به ۳۰ تا ۵۰ درصد میرسد.

مهم ترین تکنیک برای به دست آوردن و شناسایی ارگانیسم های تک یاخته رنگ آمیزی دایمی گسترش است.

معمولا رنگ آمیزی با تری کروم یا هماتوکسیلین آهن است

اگر گسترش رنگ آمیزی شده دایمی خیلی پررنگ باشد یک آنتاموبا هیستولیتیکای ظریف ممکن است ظاهری شبیه به آنتاموبا کلی داشته باشد و در یک گسترش خیلی نازک و کم رنگ آنتاموبا کلی ظاهری شبیه به هیستولیتیکا داشته باشد.

همچنین اگر ارگانیسم بمیرد یا به طور جزیی فیکس شده باشد شدیدا واکوئل دار شده بنابراین شبیه تروفوزوئیت اکلی به نظر میرسد

اگر لام را رنگ آمیزی نکنیم از روی شکل پاهای کاذب میتوانید این گونه را تشخیص دهید . اگر نمونه تازه باشد میتوانیم حرکت آمیب را ببینیم.

اگر محیط آزمایشگاه سرد باشد میتوانیم با قرار دادن یک سکه روی چراغ الکلی و گذاشتن سکه گرم شده در گوشه لام آمیب را گرم کنیم تا حرکت آن را ببینیم که حرکتش به صورت جهت دار ، بالا یا پایین و … است.

 

مهم ترین راه تشخیص ، دیدن گلبول های قرمز در آمیب است که به وسیله رنگ آمیزی گلبول های قرمز به رنگ سبز مشاهده میشوند. وجود گلبول قرمز در آمیب به دلیل تهاجم و حمله به بافت و تخریب آن است.

سیگموئیدوسکوپی sygmoidoscopy
به منظور دیدن زخم هایی با لبه زرد رنگ و پایه های برجسته به صورت موزاییکی

آزمایشات سرم شناسی به منظور تعیین آنتی بادی ها

آزمون سرولوژیک برای بیماران روده ای در صورت وجود اسهال خونی حقیقی صورت میگیرد.

 

پاسخ دهید