معماری
24

طراحی رنگارنگ لباس قاسم آبادی

طراحی رنگارنگ لباس قاسم آبادی

مدآنلاین: لباس‌های محلی در طول سال‌ها با توجه به شرایط اقلیمی، فرهنگی و روحیه مردم هر منطقه شکل گرفته و برای خود هویت مشخصی یافته‌اند و باعث شده مردم شهرهای دیگر با دیدن هر لباس، متوجه محل مورد استفاده آن شوند. لباس زنان در شهرها و روستاهای مختلف از بخش‌های متعددی تشکیل شده و هر قسمت آن ویژگی‌های خاصی دارد.
دامن قاسم آبادی، یکی از لباس‌هایی است که گرچه فقط در یک منطقه مشخص استفاده می‌شود، به دلیل ویژگی‌های خاص آن در شهرهای مختلف شناخته شده است. در طول سال‌ها این دامن رنگارنگ در منطقه شرق گیلان رواج داشته و اگرچه امروزه استفاده از آن کمتر از قبل شده، اما هنوز در مراسم خاص یا در روستاها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
به نوشته هنرآنلاین، دوخت دامن قاسم آبادی به مقدار زیادی پارچه نیاز دارد. این دامن پر چین با ۱۱ متر پارچه دوخته می‌شود و قسمت بالای آن را پلیسه‌های ریز می‌زنند. قد دامن هم تا روی پا است، اما مهمترین شاخصه آن نوارهای رنگی است که روی زمینه ساده یا گلدار دامن دوخته می‌شود. این نوارها که از پارچه‌های رنگی براق تهیه شده با فاصله ۲ سانتیمتر از یکدیگر در کنارهم دوخته می‌شوند. نوارهای رنگی گاهی فقط در قسمت پایین دامن قرار می‌گیرند و گاه تا بالای آن را می‌پوشانند.
در بعضی از دامن‌ها بعد از دوخت نوارها، روی بالاترین نوار از تکه پارچه‌های مثلثی استفاده کرده و آنها را در کنار هم می‌دوزند. این مثلث‌های زرد رنگ به عنوان نمادی از شعله‌های خورشید استفاده می‌شوند.
در طول سال‌ها فرم استانداردی برای نواردوزی شکل گرفته است، اما این فرم در روستاهای مختلف متغیر است و در روستاهای همجوار قاسم آباد به عنوان لباس مجلسی استفاده می‌شود.
در شکل دیگری از نواردوزی که ناخنک نامیده می‌شود، پارچه را به شکل مثلثی تا می‌زنند و نوار را به صورت زیگزاگ روی پارچه می‌دوزند. در این دامن هیچ محدودیت رنگی وجود ندارد و انواع رنگ‌های سرد و گرم بدون توجه به هماهنگی در کنار هم قرار می‌گیرند. همین تنوع رنگی بالا باعث جذابیت این لباس شده و به عنوان یکی از قدیمی‌ترین و اصیل‌ترین لباس‌های ایران در جشنواره‌های مختلف مورد توجه قرار گرفته است.

پاسخ دهید