معماری
لگن

شکل لگن در بارداری

لگن در بارداری بر اساس شکل ورودی اش به چهار دسته تقسیم می شود.

لگن زنانه :gynecoid که حدود 41% از بانوان دیده می شود و بهترین لگن برای زایمان طبیعی می باشد.

 

لگن مردانه :android که حدودا 33% بانوان سفید پوست و 16% سیاهپوستان دیده می شود.این نوع مردانه قیفی شکل است و خروجی تنگی دارد و احتمالا بچه را مجبور می کند که در وضعیت پشت به پشت مادر وارد لگن شود.

لگن

لگن میمونی :anthropoid که حدودا در 24% زنان سفید پوست و 41% سیاهپوستان دیده می شود.

این شکل دراز،باریک و بیضی شکل است.در این نوع احتمالا بچه مجبور می شود که در وضعیت پشت به پشت مادر وارد لگن شود.این وضعیت های جنینی معمولا به زایمان های طولانی تر و تولدی منجر می شود که احتمالا مستلزم سزارین و مداخلات می شود.

 

لگن پهن :platypelloid که فقط در 2%بانوان دیده می شود.

بنابراین شکل لگن در بارداری مهم می باشد.زیرا در مدت زایمان و احتمال استفاده از ابزار های کمکی زایمان و امکان عبور بچه از کانال زایمان تاثیر به سزایی خواهد داشت.اگر مادر در گذشته در این ناحیه مشکلی داشته باشد و یا نوزاد درشت باشد،زایمان طبیعی را دچار مشکل می کند در غیر اینصورت مورد دیگری نداریم که زایمان طبیعی را غیر ممکن سازد.

 

لگن در زایمان

فقط طی زایمان است که لگن اندازه حداکثری خود باز می شود.پیش از شروع زایمان می توان مشخص کرد که میزان باز شدن تا چه حد پیشرفت خواهد کرد.با راست قامت ایستادن به جاذبه زمین کمک می کنید،تا بچه را به سمت پائین لگن روانه سازد و با چمباته نشستن،استخوان های بزرگ ران به عنوان اهرمی کار می کند که لگن را برای باز شدن می کشد،در نتیجه قوس شرمگاهی باز می شود.

استخوان دنبالچه نیز به سمت پشت رفته و راه را باز می کند و مسیر برای عبور بچه هموار می شود.

 

پاسخ دهید