معماری
حاملگی

قبل از بارداری،دوران بارداری،زایمان و پس از زایمان چه کنیم؟

علائم زودهنگام حاملگی: علائم زودهنگام حاملگی:

لیست اول علائمی هستند که معمولاً قبل از عقب افتادن پریود خودشونو نشون میدن. خیلی از این علائم شبیه پریودن و تفاوت در اینه که زودتر از پریود اتفاق می افتن!

  1. وضعیت دهانه رحم:

دهانه رحم بطور معمول در اولین روزهای بعد از پریود خیلی پایین و نزدیک دهانه واژن هست. حوالی روزهای تخمک گذاری دهانه رحم خودش رو جمع میکنه و بالا میکشه طوریکه حدود ۸ تا ۱۰ سانت بالاتر از دهانه واژن قرار میگیره. اگر لقاح اتفاق نیفته دهانه رحم بعد از تخمک گذاری مجدداً به حالت قبلی و در موقعیت پایین برمیگرده. ولی در صورت انجام لقاح، بعد از تخمک گذاری دهانه توی همون موقعیت بالایی میمونه.

چک کردن این نشانه به لحاظ وارد شدن میکروب به بدن، به دقت بالایی نیاز داره ولی یکی از کم خطاترین علائم لقاح هست (با اینکه صددرصد صحیح هم نیست)

  1. رنگ دهانه رحم و واژن:

به خاطر بالا رفتن فشار خون رنگ دهانه رحم و یا حتی واژن از صورتی یا قرمز به سمت بنفش و آبی تغییر میکنه.

  1. بالا ماندن دمای پایه بدن در روزهای بعد از تخمک گذاری:

اگر برای فمهیدن زمان تخمک گذاری، هروز دمای پایه بدن (دمای بدن، صبح، قبل از ترک رختخواب) را اندازه گیری میکنید دو حالت ممکنه برای شما اتفاق بیفته:

الف) یک افزایش ناگهانی نیم درجه در حوالی روزهای تخمک گذاری دارید که روزهای بعدی به حالت قبل برمیگرده.

ب) افزایش دما بعد از تخمک گذاری ادامه پیدا میکنه.

حالت دوم به احتمال زیاد نشانه حاملگی هست!

  1. خونریزی لانه گزینی:

۶ تا ۱۲ روز بعد از لقاح وقتی جنین خودشو به دیواره رحم می چسبونه در بعضی از خانوما لکه بینی یا خونریزی ملایم اتفاق می افته که کمرنگتر و رقیقتر از پریود هست و اکثراً به عنوان پریود پیش از موعد جدی نمی گیرنش

 

یک دقیقه خوش اخلاق و یک دقیقه بد اخلاق :

اگر مدام حالتون دگرگون میشه و بی خودی به شوهرتون گیر میدید ، باز هم علتش تغییر هورمون های بدن شماست . بهتره که به همسرتون بگید که این حالت گذراست و بزودی با عادت کردن به این تغییر هورمون حالتون دوباره خوب میشه و شما همون خانم مهربونش میشید !.

  1. افزایش ترشحات دهانه رحم:

افزایش ناگهانی پروژسترون ممکنه باعث تولید یا افزایش ترشحات کِرِمی از دهانه واژن بشه.

  1. سینه های متورم، حساس یا دردناک:

که از یکی دو هفته بعد از لقاح و با بالا رفتن هورمونهای حاملگی خودشو نشون میده. گاهی ممکنه که رگهای سطح پوست سینه متورم هم بشن.

  1. خستگی و کوفتگی بدن:

یک علت ناشناخته ولی زودهنگام که میتونه یک هفته بعد از لقاح احساس بشه.

  1. دل درد و سایر دردهای شبیه پریود:

فرقش با پریود در پیش از موعد بودن اون هست. دردهایی شبیه پریود که یه خانوم هر لحظه احساس میکنه داره پریود میشه ولی در واقع میتونه نشونه حاملگی باشه.

  1. بدحالی صبحگاه و تهوع:

این علامت دو تا ۸ روز بعد از لقاح قابل احساسه و البته در بعضی خانمها در هر ساعتی از شبانه روز ممکنه وجود داشته باشه

مقصر اصلی در ایجاد تهوع و استفراغ در شما در اوایل بارداری همسر بدن‌ها هستند. تهوع و استفراغ می‌تواند نشانه‌های اول بارداری شما باشد. معمولا تهوع و استفراغ دوران بارداری ممکن است تا ۱۲ هفته اول بارداری فقط ادامه داشته باشد، البته خوب است بدانید که تهوع و استفراغ صبحگاهی می‌تواند نشانه خوبی باشد چرا که نشان دهنده این است که سطح همه بدن HCG افزایش یافته است و بارداری در حال پیشرفت است.

درمان تهوع و استفراغ صبحگاهی آن است که هیچ‌گاه معده‌تان را خالی نگذارید کراکرها خشک و بیسکویت خشک بخورید. قرار دادن آن‌ها کنار رختخواب و خوردن یکی دو عدد قبل از بلند شدن از رختخواب یکی از بهترین کارها برای کاهش تهوع و استفراغ صبحگاهی است.

مصرف ویتامین‌های در دوران بارداری می‌تواند سبب تشدید تهوع و استفراغ برای برخی مادران شود. بنابراین ویتامین‌ها را با معده خالی مصرف نکنید. خیلی اوقات وقتی این ویتامین‌ها وبعد از غذا خورده شود تهوع و استفراغ را کاهش می‌دهد..

  1. سردرد یا دندان درد:

افزایش ناگهانی هورمونها توی بدن باعث بروز سردرد و گاهی دندان درد میشه و برای تخفیف درد در دوره های اقدام فقط میشه از استامینوفن ساده در دوز کم استفاده کرد. خوردن ایبوپروفن در این دوران ممنوعه

سر درد بخاطر تغییر میزان هورمون در بدن شما ایجاد شده .

حواستون باشه که در دوران بارداری از ایبوپروفن  و سایر قرص های معمولی که برای کاهش سر درد میخورید استفاده نکنید و قبل از استفاده از هر گونه قرصی با دکتر متخصص خودتون  صحبت کنید .

 

  1. کمردرد:

احساس درد در قسمتهای پایینی کمر یکی از علائم حاملگیه ولی بعضی خانومها از درد پشت در روزهای اولیه بعد از تخمک گذاری شکایت داشتن.

  1. یبوست یا نفخ:

ترشح پروژسترون میتونه باعث افت کارکرد سیستم گوارشی بدن بشه و ایجاد یبوست و ورم بکنه. البته در موارد کمی عوارض افزایش پروژسترون روی سیستم گوارش برعکسه و باعث اسهال میشه.

  1. گرفتگی بینی، لرز و علائم شبیه سرماخوردگی:

در یک حاملگی سالم، جنین با آزاد کردن آنتی بادی و هورمونهایی، سیستم ایمنی بدن شما رو سرکوب میکنه تا بدنتون جنین رو مثل یک ماده خارجی دفع نکنه. آنتی بادیها باعث رشد جفت هم میشن. ولی در نتیجه ترشح این هورمونها و آنتی بادیها بدن شما نسبت به سرماخوردگی و آنفولانزا ضعیف میشه و حتی ممکنه دچار لرز هم بشید.

  1. سرگیجه و بیحالی یا بیهوش شدن:

به دلیل کاهش قند خون یا افزایش فشار خون ممکنه هر کدوم از این حالتها رو داشته باشید.

  1. جوش و آکنه:

اگر معمولاً روی صورت و بدنتان جوش و آکنه ندارید، ایجاد ناگهانی این موارد از نشانه های اولیه حاملگیه.

 

این لیست مربوط به علائمیه که بعد از تاخیر پریود احساس میشن:

  1. تکرر ادرار:

حدود ۶ تا ۸ بعد از لقاح، ممکنه که رفت و آمد یک خانوم باردار به دستشویی بیشتر بشه!

تیره شدن نوک سینه ها

 

  1. ویار غذا یا تغییر ذائقه:

احتمال کم میل شدن خانوم باردار به ترشی و بستنی و چیزهای شیرین زیاد هست و میل به بعضی غذاهای خاص هم بالا میره.

  1. تنگی نفس:

جنین از اولین روزهای تشکیل تا نزدیک تولد به اکسیژن نیاز داره و این مساله ممکنه باعث کم آوردن نفس در شما بشه.

 

تست آزمایش بارداری مثبت :

 

تا اینجا هیچ کدوم از این نشانه ها ۱۰۰ درصد حاملگی شما رو مشخص نمی کردند و برای اینکه شما با اطمینان ۹۵ درصدی بفهمید که باردار هستید یا نه ، باید از بی بی چک استفاده کنید .

 

اگر استفاده کردید و جواب بی بی چک منفی بود ولی هنوز پریود نشده بودید ، ممکنه که هنوز برای تشخیص از طریق بی بی چک زود باشه . در این جور مواقع شما دوتا راه دارید .

 

راه اول اینه که برید آزمایش خون یا سونوگرافی بدید که دیگه جوابش ۱۰۰ درصد درسته . راه دوم اینه که چند روز صبر کنید و دوباره از بی بی چک استفاده کنید .

 

تقریبا دو هفته بعد از زمان عقب افتادن پریود ، دیگه بی بی چک با اطمینان ۹۸ درصدی حاملگی شما رو مشخص میکنه .

 

یادتون باشه که اطمینان ۱۰۰ درصدی فقط با تست آزمایش خون حاملگی یا همون تست BETA HCG مشخص میشه.

توصيه هاي كلي در مورد بهداشت پستان در طي بارداري

        حمام رفتن طبق معمول

     عدم استفاده مكرر از صابون ها در نوك پستان که به دليل پاك کردن ماده مترشحه از غدد مونتگومري كه موجب حفاظت آرئول و nipple است اين ناحيه را مستعد ترک مي نمايد.

        عدم استفاده از الكل يا ساير مواد خشك كننده که نيپل را مستعد ترك مي کند.

        عدم استفاده از وازلين در نوك پستان که موجب مسدود نمودن غدد مونتگومري و ممانعت از ترشحات آن ها مي گردد.

        عدم دست كاري زياد سينه ها مانند دوشيدن و حركات گردشي نيپل  

        استفاده از سوتين محافظ به جاي لباس هاي آزادتر براي ممانعت از ساييدگي و ترك نوك پستان

        استفاده از پماد ويتامين A+D جهت رفع خشكي و ترك پوست

 

عوارض بارداری و راهکارها

تهوع صبحگاهی مطمئنا یکی از علائم بارداری است، اما انتظار خونریزی لثه، گرفتگی عضلات پا و سندرم تونل مچ دست(carpal tunnel یا گزگز و بی‌حسی نوک انگشتان دست) را نداشتید. شکم در حال رشدتان ممکن است علائمی را به همراه خود داشته باشد که کمتر به عنوان علائم بارداری شناخته شده‌اند (و برایتان عجیب باشند). خیلی نگران نباشید. راسل فاثرگیل (Russel Fother Gill) پزشک و استادیار بیماری‌های زنان و زایمان در مرکز علوم بهداشتی دانشکده پزشکی تگزاس می‌گوید: «هر چند این علائم ناخوشایندند، اما در واقع نشان دهنده سلامت و طبیعی بودن بارداری شما هستند. زیرا این علائم ناشی از بزرگ شدن رحم و تغییرات هورمونی می‌باشند.» اما این روز‌ها مجبور نیستید که دست روی دست بگذارید و عذاب بکشید.
«خوشبختانه دریافته‌ایم که اعمال تغییرات کوچکی در سبک زندگیتان می‌تواند تاثیر زیادی در کاهش ناراحتی‌های معمولتان داشته باشد.» با خواندن توصیه‌های این کار‌شناسان درد‌ها و ناراحتی‌های دوران بارداری را کاهش دهید.
حالت تهوع صبحگاهی
از بس در دستشویی ماندید، نقش و نگار کف دستشویی را حفظ شده‌اید؟ دکتر جسیکا بین استاک (Jessica Beinstock) می‌گوید: «هیچ کس به طور قطع و یقین علت حالت تهوع (که شاید همانطور که متوجه شده‌اید وقت و زمان معینی ندارد و نه تنها صبح بلکه در هر موقع از روز ممکن است اتفاق بیافتد) را نمی‌داند، اما ممکن است به دلیل تطبیق دادن بدن با نوسانات هورمونی صبحگاهی باشد. ۸۰ درصد خانم‌ها در سه ماهه دوم بارداری حال بهتری خواهند داشت.
راه حل

  • اجازه ندهید که خیلی گرسنه شوید. سعی کنید حتی قبل از اینکه از رختخواب بلند شوید یک چیزی بخورید (برای مثال در میز پای تختیتان یک جعبه بیسکویت نمکی قرار دهید).
  • زنجبیل شکری یا قرص زنجبیل بخورید؛ مطالعات بی‌شماری دریافته‌اند که زنجبیل به تسکین حالت تهوع کمک می‌کند.
  • درباره مصرف مکمل B۶ با پزشکتان مشورت کنید – این ویتامین نیز موجب تسکین حالت تهوع می‌شود.

توصیه مشاور: خوردن مایعات و سرخ کردنی ها حالت تهوع را در دوران بارداری افزایش می دهند لذا سعی نمایید به خصوص اوایل صبح از خوردن مایعات خودداری نمایید. سعی نمایید حرکات خود را ارام انجام دهید و از تغییر وضعیت ناگهانی پرهیز نمایید. از نظر رژیم غذایی آشها و سوپ هایی که در آنها از سیرابی استفاده شده کمک معجزه اسایی می کند.

درد سینه‌ها
درد سینه‌هایتان ممکن است حتی قبل از تغییر رنگ آن‌ها به صورتی شروع شود، این یکی از اولین علائم بارداری در بسیاری از زنان است. دردناک شدن سینه‌ها ناشی از افزایش حجم خون که یکی دیگر از عوارض تغییرات اولیه هورمونی است، می‌باشد. این درد معمولا در اواسط سه ماهه دوم فرو می‌نشیند.
راه حل

  • اگر درد سینه‌هایتان خیلی شدید است، در طول روز و حتی شب سینه بند اسپورت بپوشید.
  • سینه بند جدیدی که اندازه سینه‌تان باشد بخرید (برای صرفه جویی پولی: اگر قصد دارید شیر خودتان را به نوزادتان بدهید از حالا سینه بند شیر دهی بخرید و از همین دوران از آن استفاده کنید).

توصیه مشاور: از پوشیدن سینه بندهای تنگ به شدت خودداری نمایید. علاوه بر این کم کردن میزان مصرف نمک و چای هم کمک کننده است.

 

نوسان خلق و خو
این عارضه بارداری به احتمال زیاد همسر، مادر و یا هر فردی از اطرافیانتان را آزار می دهد. هورمون‌ها و نیز علائمی مانند تهوع و سردرد را مقصر بدانید. دکتر فاثرگیل می‌گوید: سه ماهه اول بارداری مانند  سندروم قبل از قاعدگی (PMS) است.
راه حل

  • مشکل را ریشه یابی کنید: اگر هنگامی که خسته هستید، بدخلق‌تر می‌شوید سعی کنید شب بهتر استراحت کنید.
  • اگر نگران زایمان و مادر شدن هستید، احساستان را با همسرتان در میان بگذارید، چرا که او نیز احتمالا نگرانی‌های شما را دارد.
  • قدرت ورزش را دست کم نگیرید. حتی پیاده روی کوتاه می‌تواند هورمون سرحال کننده اندورفین را آزاد کرده و شما را از استرس کاری‌‌ رها کند.

سوزش قلب
جول‌ای ریچ‌تر (Joel E. Richter) پزشک، استادیار و رئیس پزشکی دانشگاه پزشکی تمپل (Temple) می‌گوید:» ۸۰% خانم‌های باردار بعد از خوردن غذا این حس را تجربه می‌کنند. هورمون پروژسترون ماهیچه‌های انتهای مری را شل کرده و باعث می‌شود غذا براحتی به سمت گلو بازگردد. به علاوه، در اواخر دوران بارداری رحم در حال رشدتان به معده‌تان فشار وارد کرده و باعث می‌شود که احتمال رفتن غذا به سمت بالا بیشتر شود. «
راه حل:

  • مقدار غذایتان را کم کنید، مخصوصا شام و آخرین وعده غذاییتان را چند ساعت قبل از رفتن به رختخواب میل کنید تا موقع خواب معده‌تان نسبتا خالی باشد.
  • از خوردن غذاهای سرخ کردنی و مملو از چربی کاملاً بپرهیزید؛ از آنجایی که زمان زیادی برای هضم آن‌ها طول می‌کشد، احتمال بالا زدن آن‌ها بیشتر می‌شود.
  • برای آرام شدن معده‌تان قرص تام (Tum) یا ضد اسید مشابه مصرف کنید (یک بسته از آن را در کیف و اتومبیلتان قرار دهید تا همیشه در دسترستان باشد). خوردن این قرص‌ها در دوران بارداری مشکلی ندارد و اگر نوع غنی شده از کلسیم آن را تهیه کنید، منبع خوبی برای افزایش کلسیم بدنتان خواهد بود.

توصیه مشاور: بهتراست که تا دو ساعت پس از مصرف غذا به حالت نشسته باشید و خم نشده یا دراز نکشید. برخی از خانمها عادت دارند که بلافاصله پس از غذا دراز می کشند و برخی دیگر با انجام کارهایی همچون خم شدن و برداشتن سفره و لوازم دیگر از روی زمین این رفلکس را تشدید می کنند. در هر صورت متوجه این موضوع باشید که به علت اسیدی بودن محتویات معده دندان شما در معرض اسیب جدی خواهد بود، لذا پس از هر رفلکس یا تهوع، دندانهای خود را اب کشی نمایید.  نکته مهم دیگر این است که استفاده قرصهای ضد اسید معده را در حالت های اضطراری انجام دهید چراکه در طولانی مدت در هضم غذا دچارمشکل خواهید شد.

 

سریع ترین زمانی که با آزمایش خون می توان تشخیص داد که شما باردار شدید یا نه، ۸ روز بعد از عمل لقاح است ( که معمولا میشه یک هفته قبل از موعد پریودتون).

 

البته فقط ۵ درصد از زنان می توانند به این سرعت حاملگی خودشون رو با این آزمایش تشخیص بدهند چونکه برای اکثر زنان تقریباً ۱۱ تا ۱۲ روز بعد از عمل لقاح نتیجه آزمایش خون شون مثبت میشه یعنی چند روز قبل از موعد پریودشون میتونند با آزمایش خون از حاملگی خودشون مطمئن بشوند.

 

به زبان ساده تر :

 

۵ درصد زنان می توانند ۸ روز بعد از لقاح جواب دقیق آزمایش خون رو بدست بیارند و ۹۵ درصد زنان ۱۲ روز بعد از لقاح می توانند جواب درست و دقیق آزمایش خون رو داشته باشند.

 

. به این نکته دقت داشته باشید که ممکنه شما در یک روز خاص با همسرتون رابطه ی جنسی داشته باشید ولی لقاح در اون روز صورت نگیره؛ چونکه اسپرم مرد میتونه تا چند روز زنده بمونه و در روز آخر بدن شما تخمک آزاد کنه و این باعث میشه که بین رابطه جنسی و لقاح فاصله بیافته.

 

. نکته ی بعدی اینکه زنانی که از تحت درمان بیماری های نابروری خودشون یا همسرشون هستند، مدتی طول میکشه تا بتوانند از آزمایش خون برای تشخیص بارداری استفاده کنند و باید ۲ تا ۳ هفته بعد از تزریق تخمک بارور ، از آزمایش خون مخصوص بارداری استفاده کنند.

 

این یعنی زنانی که تحت درمان بیماری های ناباروری هستند ممکنه که در ابتدا نشانه ی باردار شدن رو داشته باشند و جواب آزمایششون مثبت باشه در حالیکه اصلا باردار نیستند. برای همین ۲ تا ۳ هفته بیشتر باید صبر کند تا جواب درست مشخص بشه.

در آخر این نکته رو یادتون باشه که اگر دوره ی شما الان چند روزه که به تاخیر افتاده و دلهره دارید که آیا باردار هستید یا نه، با فرض بر اینکه شما هیچ مشکلی جسمی ندارید و تخمک گذاری تون با تاخیر مواجه نشده باشه ، معمولاً آزمایش خون دو هفته بعد از رابطه جنسی جواب درست و دقیقی برای اینکه شما حامله هستید یا نه بشما میده.

توصیف موقعیت جنین در رحم

نوزاد با عمر ۳۰ دقیقه ، پرستار در حال انجام اقدامات ضروری پس از زایمان.

۱.قرار جنین: ارتباط محور طولی بدن جنین با محور طولی بدن مادر؛ قرار میتواند سه شکل باشد:

الف.قرار طولی (شایعترین قرار) ستون فقرات جنین موازی ستون فقرات مادر است.

ب.قرار عرضی ج.قرار مایل(که در ماههای آخر یا به قرار طولی یا به قرار عرضی تبدیل میشود)

عوامل ایجادکننده ی قرار عرضی: جفت سر راهی ، هیدرآمنیوس (افزایش مایع آمنیوتیک) ؛ ناهنجاری های رحمی و مولتی پار بودن مادر(چندزا)

۲.عضو نمایش (پرزانتاسیون) اولین عضوی که از دهانه رحم خارج میشود:

در قرار طولی: الف) سر (ورتکس) در نمایش سفالیک ب) ته (باسن یا پا) نمایش بریچ

در قرار عرضی: شانه

۳۳٫وضعیت جنین یا پوزیشن جنین: وضعیت قرارگیری عضو نمایش نسبت به کانال زایمانی(مجرای زایمانی مادر)؛ در جهت عقربه های ساعت بشکل زیر است: .LOA.LOT.LOP.ROP.ROT.ROA مانند آنکه ROP یعنی اکسیپوت راست جنین در خلف است.

چگونه می‌توانم بفهمم كه زمان زایمان فرا رسیده است؟

زایمان در زنان مختلف متفاوت است و تعیین زمان دقیق آن واقعا ممكن نیست. زایمان را بیشتر باید یك فرآیند دانست نه یك اتفاق سریع؛ فرآیندی كه در آن تغییرات متعدد فیزیولوژیكی در بدن شما دست به دست هم می‌دهند تا كودك را به دنیا بیاورند.

اگر واقعا زمان زایمان شما فرارسیده باشد یك یا چند مورد از پنج مورد زیر اتفاق خواهد افتاد:

دهانه رحم شما هرچه بیشتر نازك و نرم می‌شود (كه به آن افاسمان یا Effacement می‌گویند) همچنین تا ده سانتی‌متر بزرگ و متسع می‌شود (كه به آن دیلاتاسیون یا Dilatation می گویند).
انقباضاتی به صورت منظم رُخ می‌دهند كه فاصله زمانی بین آنها به تدریج كمتر می‌شود، مدت زمان هر كدام افزایش پیدا می‌كند و شدت آنها نیز به تدریج زیادتر می‌شود.
شما ممكن است كمردرد مداوم داشته باشد كه غالبا همراه با احساس گرفتگی عضلانی است؛ مشابه آنچه قبل از قاعدگی احساس می‌شود.
ممكن است “نمایش خونی” یا Bloody Show داشته باشید: یك ماده موكوسی یا لزج مایل به قهوه‌ای یا خونابه ای از شما خارج می‌شود. اگر این پلاگ موكوسی یا مخاطی كه دهان? رحم را می‌بندد از رحم شما خارج شود زایمان ممكن است بسیار نزدیك باشد، یا ممكن است هنوز چند روز با زایمان فاصله داشته باشید. به هر حال این اتفاق می‌تواند نشانه‌ای بر این مطلب باشد كه بدن شما در حال طی كردن روند طبیعی خود برای زایمان است.
كیسه آب شما پاره می‌شود؛ البته این اتفاق در صورتی نشاندهنده نزدیك بودن زایمان است كه همراه با بروز انقباضات باشد.

چه زمانی باید با دكتر یا مامای خود تماس بگیرم؟

احتمالا شما و ماما یا پزشكتان درباره اینكه وقتی زمان زایمان فرا می رسد، چه باید بكنید، صحبت كرده‌اید. اما اگر فكر می‌كنید زمان آن فرا رسیده است خجالت نكشید و زنگ بزنید. پزشكها و ماماها به این قضیه عادت دارند! خانمهایی كه شك دارند زمان زایمانشان فرارسیده است یا كسانی كه به راهنمایی‌شان نیاز دارند دائماً به آنها زنگ می‌زنند؛ در واقع این قضیه بخشی از شغل آنهاست. واقعیت این است كه پزشك یا ماما می‌تواند از روی لحن صدای شما و حرفهایی كه می‌زنید چیزهای زیادی را بفهمد و به شما بگوید چه باید بكنید؛ پس مكالم? تلفنی واقعا می‌تواند به شما كمك كند. پزشك شما می‌خواهد بداند كه انقباضات با چه فاصل? زمانی از هم رُخ می‌دهند، آیا می‌توانید در زمانی كه یكی از این انقباضات را تحمل می‌كنید حرف بزنید یا نه و یا دیگر نشانه‌های احتمالی را نیز بفهمد.

اگر كیسه آب شما پاره شد یا اگر شك دارید كه مایع آمنیوتیك از شما خارج می‌شود با پزشك یا مامای خود صحبت كنید. او همچنین از شما خواهد پرسید كه این اتفاق چه زمانی افتاده است و مایع یا ترشحاتی كه دیده‌اید چه رنگی بوده است. همچنین اگر یكی از موارد زیر اتفاق افتاده است حتما به او بگویید:

اگر تحرك كودك كمتر شده است؛

اگر خونریزی واژن دارید (مگر اینكه صرفاً كمی مخاط خونی دیده باشید)؛

و اگر تب، سردردهای شدید، تغییر بینایی یا درد شكمی دارید.

اگر مورد دیگری هم هست كه شما را نگران می‌كند می توانید با ماما یا پزشك خود در میان بگذارید.

در ابتدای شروع درد زایمان چه كار باید بكنم؟

در این زمان نوشیدن مقادیر زیادی از مایعات حائز اهمیت است. به صورت متناوب بنشینید و راه بروید یا یك دوش گرم بگیرید تا دردهای شما را آرام كند و اگر می‌توانید كمی استراحت كنید تا برای زایمان آماده شوید.

آیا ممكن است انقباضاتی رُخ بدهند اما در واقع هنوز زمان زایمان فرا نرسیده باشد؟

بله. در مواردی ممكن است درد زایمان به صورت كاذب رُخ دهد. در این مواقع دهان? رحم شما بزرگ و متسع نمی شود (پزشك یا ماما می‌تواند با معاینه این مطلب را تشخیص دهد)، انقباضها نامنظم بوده و شدت آنها زیاد نمی شود و دردهایی كه در شكم یا پشت خود احساس می‌كنید با یك دوش گرم یا ماساژ به سادگی برطرف شوند.

آیا می‌توانم تشخیص دهم كه زایمان به زودی رُخ خواهد داد؟

ممكن است. هرچند شاید شما از جمله زنان خوشبختی باشید كه هیچ كدام از اتفاقات مهمی را كه در درون بدنتان رُخ می‌دهد متوجه نشوید اما بدن شما از یك ماه پیش از زایمان برای این فرآیند آماده می‌شود. در برخی از خانمها هنگامی كه زمان زایمان واقعی فرا می‌رسد دهانه رحم از قبل متسع و نازك شده است.

دیگر نشانه‌های زایمان شامل موارد زیر می‌شوند:

كاهش درد (هنگامی كه سر كودك به طرف جایی در لگن كه برای زایمان مناسب است حركت می‌كند)
افزایش ترشحات واژن
بروز نمایش خونی(Bloody Show): ترشحات مایل به قهوه‌ای یا خونابه ای
انقباضهای بركستون هیكس( Braxton Hicks ):كه با فاصله زمانی كمتر و با شدت بیشتر رُخ می دهند.

آمادگي قبل از زايمان و زايمان

لباس براي نوزاد

هر مادري لباس هاي تودار و همچنين ابريشمي زيبا را براي نوزادش دوست دارد و مي تواند به آساني آن ها را تهيه کند .توجه داشته باشيد که رشد نوزاد بسيار سريع بوده و به زودي لباس هايش غير قابل استفاده مي شوند .
لباس ها بايستي نرم و راحت باشند . پوست بچه بسيار لطيف بوده و به سادگي خراشيده مي شود .قديمي ها سنتي داشتند که از لباس هاي کهنه براي بچه لباس درست مي کردند که دليل آن نرم بودنش است .مادر مي تواند با ابتکار ، تکه هاي توري و مقداري کش دوزي لباس هاي زيبايي تهيه نمايد .جنس نخي بهتر از الياف مصنوعي مي باشد .زيرپوش و لباس روبايستي به آساني پوشيده شده و بيرون آورده شوند ،از پشت باز شده و توسط ادرار آلوده نشوند .دکمه هاي لباس نبايستي کودک را در هيچ وضعيتي آزار دهد .از تکه هاي اضافه و زايد لباس بايستي اجتناب کرد . کهنه ي بچه بايستي نرم و جاذب آب باشد و اندازه اش بايستي طوري باشد که براي هدف تعيين شده مناسب باشد .کهنه هاي سه گوش کاربرد محدودي دارند ولي کهنه هاي مربع (۷۵ سانتيمتر ضربدر ۷۵ سانتيمتر )که به شکل زير تا مي شوند ، کارآمدتر مي باشند .
يک تاي اضافه در قسمت عقب ،براي دخترها و در قسمت جلو ، براي پسرها در کهنه ي تا شده انجام مي شود .۲۴ عدد کهنه کافي بوده و مي توان آن ها را از لباس هاي کهنه تهيه نمود .
کهنه هاي يک بار مصرف (پوشک )به آساني در دسترس بوده اما نسبتاً گران مي باشد و ممکن است مخارج اضافه اي را بر دوش خانواده تحميل کند ؛ ولي به هر حال در مسافرت ها بسيار مفيد مي باشند .

رختخواب و بستر

شما براي نوزاد ،به ملحفه ، پارچه ضد آب بزرگ براي زير تشک ، پتو ، حوله کوچک صورت و حوله بزرگ حمام نياز داريد .کيسه خواب براي بچه مفيد بوده و مي توان با پارچه پنبه اي يا نخي آن را درست کرد .اين وسيله بچه را گرم نگه مي دارد و مي توانيد از نگراني اين که شبها بچه از زير پتو بيرون آمده و سرما بخورد ، راحت شويد .در زمستان بايستي از يک لحاف سبک استفاده نمود .
تشک بايستي محکم و همچنين نرم باشد .احتياجي به بالش وجود ندارد . در زمستان به سه يا چهار دست لباس کرکي احتياج است .نيازي به درست کردن يا تهيه يک کلاه براي هر دست لباس نيست ، بلکه يک عدد آن هنگامي که بيرون مي رويد و باد مي وزد ، کافي است .
يک تختخواب بچگانه براي نوزاد لازم مي باشد که مي توان ۲ تا ۳ سال از آن استفاده نمود .يک بستر قابل حمل براي حمل و نقل نوزاد به جاي بغل گرفتن او نيز مورد نياز مي باشد .بچه مي تواند ۲ تا ۳ ماه اول را در آن بخوابد . انواع گوناگون بندها براي حمل بچه توسط مادر يا پدر که به پشت يا جلو بسته مي شود ، وجود دارند .

تدارکات براي بچه

حدود تاريخ زايمان ، ۹ ماه و ۷ روز يا ۴۰ هفته پس از آخرين دوره ي قاعدگي مي باشد .فرض کنيد که آخرين قاعدگي شما روز اول خرداد بوده است ، بنابراين حدود تاريخ زايمان ۷ اسفند خواهد بود ؛ولي چند روز بيشتر يا کمتر از اين حد طبيعي مي باشد .پس سعي کنيد تدارکات نوزاد را به آخرين روزهاي حاملگي نيندازيد .
موارد زير بايستي در يک ساک کوچک گذاشته و آماده شوند ؛ بنابراين زمان در هنگام درد زايمان تلف خواهد شد و کاملاً براي رفتن به بيمارستان آماده خواهيد بود .
۱ ـ پتو
۲ ـ پودر بچه
۳ ـ لباس بچه
۴ ـ حوله ي حمام
۵ ـ روغن بچه
۶ ـ صابون بچه
۷ ـ حوله صورت
۸ ـ لباس پشمي
۹ ـ پارچه ي ضد آب
۱۰ ـ کهنه و سنجاق ريز
۱۱ ـ جليقه ، لباس کرکي و گرم در زمستان

چگونه شروع زايمان را اطلاع دهيم ؟

چند هفته قبل از زايمان سر بچه در لگن و پايين تر قرار گرفته و رحم به طرف پايين و جلو تغيير وضعيت مي دهد ، به طوري که شکل شکم تغيير مي کند . اين امر ممکن است موجب احساس فشار در قسمت پايين شکم شده و همچنين تکرر ادرار و ورم پاها ايجاد شوند .
زايمان با انقباضاتي که به صورت درد کمر بوده و به طرف جلو سير مي کند ، خود را نشان مي دهد .اين دردها يا انقباضات ، ابتدا هر ۱۵ تا ۲۰ دقيقه تکرار مي شوند اما به تدريج فاصله ي اين دردها کمتر شده و مدت طولاني تري باقي مي مانند .گاهي اوقات ، زايمان با يک ترشح خوني رنگ يا جريان ناگهاني مايع از واژن شروع مي شود که به علت پارگي کيسه آب در رحم مي باشد .در اين صورت بايد با پزشک سريعاً تماس گرفته و يا به بيمارستاني که براي زايمان در نظر گرفته شده است ، مراجعه کرد .هنگامي که کيسه ي آب پاره شده است ، نبايستي زياد راه رفت .

اطلاع دادن به بچه هاي ديگر

دو يا سه ماه آخر حاملگي ، بهترين زمان براي با خبر نمودن کودکان ديگر خانواده مي باشد .سؤالات ساده بايستي به سادگي پاسخ داده شوند . خوب است که بچه بزرگ تر را وادار کنيم تا احساس کند بچه جديد به کل خانواده تعلق داشته و تشويق به کمک در نگهداري نوزاد بنماييم .

زايمان

وضع حمل حدود ۸ تا ۱۶ ساعت در اولين حاملگي و ۴ تا ۸ ساعت در حاملگي هاي بعدي طول مي کشد .زمان رفتن به بيمارستان بسته به فاصله محل زندگي تا بيمارستان دارد .پس از مراجعه به پزشک يا بيمارستان جهت زايمان ،از تکرار درد زايماني و مدت آن سؤال مي شود .
پزشک فشار خون را مي گيرد و براي تعيين وضع قرارگيري بچه ، شکم را معاينه نموده و به قلب آن گوش مي دهد .اين معاينه شامل معاينه واژن نيز مي باشد سپس تنقيه (انما )براي خالي نمودن روده انجام مي شود .
اين کار داراي اهميت مي باشد زيرا با هر دوره ي درد زايماني ،مقداري مدفوع خارج شده و تخت زايمان را آلوده مي سازد .
اگر درد شديد نبوده و زايمان پيشرفت نداشته باشد ، پزشک ممکن است داروي آرام بخش تجويز نموده تا از هيجان و بي قراري مادر بکاهد .
به تدريج درد و تکرر آن بيشتر گرديده ،کيسه ي مايع پاره شده و جريان مايع از واژن به وجود مي آيد .
سپس انقباضات هر يک يا دو دقيقه به وجود آمده و قوي تر مي باشند . احساس پري و فشار در روده شبيه حالت دفع مدفوع به وجود آمده و فشار زايمان زياد مي گردد .به تدريج بچه بيرون خواهد آمد ؛اول جلوي سر، سپس بيني ، صورت و سرانجام دهان و چانه .طي انقباض هاي بعدي ،بقيه ي بدن بيرون خواهد آمد و سپس گريه ي بلندي را خواهيد شنيد .بسياري از متخصصان زنان از رسوم قديمي زايمان در حالت شبيه چمباتمه زدن يا نشسته يا خوابيده به پهلو پيروي مي کنند.
مدارک زيادي دال بر بهتر بودن اين روش ها نسبت به حالت خوابيده به پشت وجود داشته و در کل به نظر مي رسد که قابل اعتمادتر باشد .
بند ناف که بچه به آن متصل است با قيچي مخصوص بسته شده يا گره زده و بريده مي شود و بچه از مادر جدا مي گردد و پس از چند دقيقه ،جفت بيرون مي آيد .
روش هاي زيادي براي انجام کم دردتر زايمان به وسيله ي کنترل تنفس و تمرينهاي ويژه که عضلات اسکلتي و واژن را شل مي کند ، وجود دارند .
داروها مي توانند براي کاهش درد استفاده شده اما بايستي تا آنجا که ممکن است از آن ها اجتناب کرد زيرا احتمال اثر بر کودک مخصوصاً سيستم عصبي او وجود دارد به هر حال ،هيچ خانم حامله نبايستي چنين داروهايي را مصرف نمايد زيرا به وسيله ي برخورد مناسب هنگام زايمان ،روش هاي خاص نفس کشيدن و شل کردن خود ، مي توان درد را کاهش داده و وضع حمل طبيعي را انجام داد .به هر حال در فرآيند زايمان طبيعي ،درد قابل توجهي همزمان با انقباضات وجود دارد .حتي در اين حالت ، دليلي براي جيغ کشيدن ، مانند برخي زنان وجود ندارد .درد و ناراحتي زايمان در برابر ديدن نوزاد جديد ، رنگي ندارد .
در برخي مراکز در صورت موافقت زن ،به شوهر اجازه داده مي شود که در کنار او هنگام زايمان بماند .
واکنش ها متفاوت مي باشد ؛برخي زن ها از حمايت و دلگرمي شوهرشان استقبال مي کنند در حالي که عده اي راضي به بودن شوهرشان در کنار خود به هنگام زايمان نمي باشند .
اغلب زايمان ها طبيعي مي باشند و بچه از طريق کانال زايماني و با سر، بدون کمک به دنيا مي آيند .گاهي پزشک شما ممکن است برش کوچکي در قسمت مياندوراه (اپي زيوتومي )ايجاد نموده تا خارج ساختن سر بچه را بدون آسيب و پارگي بافت ها تسهيل کند .اين برش کوچک از يک پارگي ، بهتر بوده و با بي حسي موضعي بخيه مي شود .
گاهي اوقات کودک ممکن است بر عکس حالت طبيعي قرار گرفته باشد يعني به صورتي که باسن ابتدا از رحم خارج مي شود (زايمان بريچ )، روش کار بستگي به پزشک شما دارد .
اگر زايمان به طور طبيعي پيشرفت نمي کند ، پزشک مي تواند اقدام به کاربرد فور سپس يا واکيوم بنمايد .
جراحي سزارين به صورت ايجاد يک برش روي شکم و سپس رحم و خارج ساختن بچه از اين طريق ،به جاي کانال زايماني واژن ، مي باشد .
پس از تشخيص روش زايمان مادر و خانواده اش نبايستي با پزشک در اين مورد بحث نموده و او را مجبور به کار ديگري نمايند .با پيشرفت هاي مدرن جراحي و بيهوشي ،عمل سزارين براي بچه ها و مادر بي خطر مي باشد .
در صورت عدم مراجعه در زمان مناسب به مراکز پزشکي ،ممکن است اين عمل داراي خطر باشد .به طور معمول پزشک سعي خواهد کرد در صورتي که اين عمل غير ممکن است ، از انجام آن خودداري کند .

بازگشت به وضع اوليه

پس از به دنيا آمدن کودک ،عضلات شکم به وضعيت اصلي خود بر مي گردند. چربي اضافه در ران ها و باسن نيز از بين مي رود .برخي تمرينهاي بدني براي به دست آوردن قدرت عضلاني اوليه لازم مي باشند .کتاب هاي زيادي با تمرينهاي بدني ساده وجود دارند و مي توان يکي از روش هاي آن ها را انجام داد .راهپيمايي سريع ، بدمينتون يا تنيس و شنا از ورزش هاي مناسب مي باشند .

مقاربت جنسي

مسايل حاملگي هم به زن و هم به شوهر مربوط بوده و در حالي که ايشان آماده ي پذيرفتن نقش جديد پدر و مادر مي باشند ، دليلي وجود ندارد که الگوي زن و شوهري آن ها دچار تغيير شود .
اين باور که مقاربت جنسي باعث سقط جنين خواهد شد ،غلط مي باشد . اغلب سقط جنين ها به علت اختلالات در تخمک يا اسپرم يا رحم به وجود مي آيند .
در صورتي که سابقه ي خونريزي واژينال يا سقط قبلي وجود دارد بايستي با پزشک مشورت نمود .مقاربت جنسي تا شش يا هفت ماهگي از حاملگي بي خطر مي باشد .
پس از به دنيا آوردن بچه ،به محض بهبود زخمها و بخيه ها و همچنين از بين رفتن درد و جراحت هاي مياندوراه و واژن ،مي توان به الگوي قبلي زندگي و مقاربت بازگشت برخي روش هاي ضد حاملگي در اين زمان توصيه مي شوند زيرا تا دو سال پس از زايمان بايد حاملگي بعدي را به تأخير انداخت و بايستي با پزشک خود در اين زمينه مشورت نمود .

فاصله گذاري بين حاملگي ها

بين هر دو حاملگي بايستي دو يا سه سال فاصله وجود داشته باشد تا سلامت مادر و کودک تأمين گردد .بنابراين مادر فرصتي براي تجديد قوا پيدا کرده و مي تواند تمام نيرويش را معطوف به نيازهاي رشد کودک بنمايد .
اگر حاملگي بعدي با فاصله کمي از قبلي ايجاد شود ،مادر زمان اندکي براي تجديد قوا جهت حاملگي بعدي ،خواهد داشت .پزشک با توجه به هر فرد بهترين روش ضد حاملگي را تجويز خواهد کرد .

زنان باردار، هنگام رانندگی این نکات را رعایت کنند

باردار بودن شما، مانعی براي رانندگی کردن یا سفر كردن با ماشین نيست، اما بهتر است در هر شرایطی احتیاط کنید و البته مهم‌تر از همه با پزشکتان مشورت کنید. ما برای فراهم کردن بهترین شرایط هنگام رانندگی یا مسافرت با ماشین، پیشنهادهایی براي شما داريم.

مشورت با پزشک

حتی اگر بارداری شما به خوبی پیش می رود و مشکلی ندارید، لازم است قبل از هر تصمیمی، چه برای رانندگی کردن و چه برای مسافرت کردن با ماشین، با پزشکتان مشورت کنید. این کار باعث می شود قبل از هر چیزی، خودتان احساس امنیت و اطمینان بیشتری داشته باشید.

آیا خانم های باردار می توانند سوار ماشین شوند؟

رانندگی کردن زن باردار، یکی از موردهايی است که درصد خطر بالايي در طول بارداری دارد. اگر می توانید ماشين دربست بگيريد، اما اگر مجبور شدید خودتان رانندگی کنید، مسیرهای کوتاه را انتخاب کنید.

اگر مجبورید خودتان رانندگی کنید

باید توجه داشته باشید که بعضی از مشکلات طبیعی بارداری از جمله حالت تهوع، خواب آلودگی و… ممکن است باعث خطر هنگام رانندگی شود. به هر حال بستن کمربند ایمنی، حتی زمانیکه باردار هستید، اجباری است. بهتر است هنگامی که کمربند ایمنی را می بندید، طوری باشد که روی شکم و در پایین ترین قسمت قرار بگیرد. خیلی با احتیاط رانندگی کنید. سعی کنید تا آن جا كه امکان دارد، از راههایی که بی عیب و نقص و بدون دست انداز است، رفت و آمد کنید.

مسیرهای پر رفت و آمد و شلوغ را انتخاب نکنید. یک بطری آب خنک همیشه در ماشین داشته باشید و هر زمانیکه احساس خستگی کردید، حتما ماشین را گوشه ای پارک کنید و کمی استراحت کنید. پاهایتان را دراز کنید و بگذارید خون در آ نها جریان پیدا کند. لازم است توجه داشته باشید که در ماههای آخر بارداری، از رانندگی کردن خودداری کنید.

سفر کردن با ماشین

سفر كردن با ماشین، معمولا خسته کننده است و به دليل اينكه باعث می شود پاها فقط در یک موقعیت قرار گیرند، خیلی توصیه نمی شود. بهترا ست قبل از هر چیز با پزشکتان مشورت کنید. برای نشستن داخل ماشین بهتر است در صندلی پشت کمک راننده یا صندلی کمک راننده بنشینید. صندلی های پشت به شما این امکان را می دهد که بتوانید پاهایتان را به راحتی دراز کنید. همچنین اگر مایل هستید، می توانید یک بالش پشتتان بگذارید تا بیشتر احساس راحتی کنید.

هر ۱۰۰ کیلومتر، ماشین را نگه دارید و پاهایتان را به راحتی حرکت دهید. هنگام توقف ماشین می توانید غذا بخورید، آب بنوشید یا حتی کمی قدم بزنید. معمولا یک توقف ۱۵ دقیقه ای برای استراحت، کافی است. اگر در تابستان قصد سفرکردن دارید، بهتر است زماني را که هوا خیلی گرم نیست، انتخاب کنید؛ به عنوان مثال، صبح زود یا بعد از ساعت چهار عصر. شاید لازم باشد یک دستمال نمدار همراهتان داشته باشید تا هر از گاهی پوستتان را خنک کنید. البته سفر با ماشین برای مسیرهای خیلی طولانی پیشنهاد نمی شود، چون شما را تحت فشار قرار می دهد و خسته می کند.

هفته‌های آخر قبل از زایمان باید چکار کنید؟

پایان بارداری، آن روزهای آخر، آن هفته‌های ۳۸ و ۳۹ و ۴۰ مثل یک رویای دور از دسترس می‌مانند. آدم نمی‌داند آن آخرها اوضاعش چطوری خواهد بود، اما آن‌هایی که در هفته‌های آخرند متوجه می‌شوند که تغییرات آن قدر تدریجی بوده است که به همه چیز عادت کرده‌اند. خوابیدن سخت و بریده، عضلات دردناک، شکم بزرگ، راه رفتن با پاهای باز، لگدهای توی قفسه سینه، نفس‌نفس‌ها و از همه مهم‌تر سوال «پس کی به دنیا میاد؟» عادی شده‌اند و روزهای پیش از بارداری تبدیل به خاطرات دور شده‌اند.

تنها یک چیز هست که از اول تا آخر با آدم می‌ماند: نگرانی! نگرانی از مادری کردن برای نوزادی که هیچ چیز از او نمی‌دانی، نگرانی برای سلامتی‌اش، نگرانی برای روز زایمان و نگرانی برای همه کارهای کرده و نکرده! سوال «یعنی همه چیز آماده است؟!» ورد زبان و ذهن مادرهای این هفته‌هاست. برای این که مطمئن شوید همه کارهای لازم را انجام داده‌اید و بعد از زایمان کاری نخواهید داشت (البته به جز رسیدگی شبانه‌روزی به یک نوزاد!) این فهرست را مرور کنید.

۲۰ روز قــــبل

لوازم بهداشتی را تهیه کنید.

بعد از زایمان به چند جور اقلام بهداشتی نیاز دارید که می‌توانید همان موقع از داروخانه بیمارستان خرید کنید، اما می‌توانید پیش از آن هم خریدتان را کرده باشید تا خیال‌تان راحت باشد. نوار بهداشتی‌های بزرگ معمولی، بتادین، الکل سفید، گاز استریل، تیوب (یا رینگ)، قطره شیرافزا، ملحفه و زیرانداز یک‌بار مصرف و پودر شوینده ضدحساسیت برای لباس‌های نوزاد جزو همین اقلام هستند.

برای کودک دیگرتان برنامه بریزید.

اگر کودک دیگری دارید، از همین حالا شرایط را برای روز بزرگ آماده کنید. اگر کمتر از ۳ سال دارد، شاید فقط لازم باشد که او را به خوابیدن در کنار کسی غیر از خودتان (مثلا پدر یا مادربزرگش) عادت بدهید تا برای یک شب (یا بیشتر) که شما در بیمارستان هستید، ناراحت نشود. اگر او بزرگ‌تر است، هی به او بگویید و یادآوری کنید که احتمال دارد یک شب نباشید و مثلا آن شب مادربزرگ یا خاله یا پرستار پیش او خواهد بود. این هماهنگی‌ها را با شخص مورد نظر از قبل انجام دهید تا اگر نیمه شب مجبور شدید به سمت بیمارستان بروید، او سریعا خودش را برساند.

کابینت‌ها را پر کنید.

بعد از زایمان شما نیاز به مواد غذایی خاصی دارید که تقویت‌کننده، ملین و شیرافزا باشند. بهتر است از قبل کمدهای‌تان را از خشکبار و مغزها پر کنید. بهتر است انجیر خشک، قیسی و برگه زردآلو، خاکشیر، عرق‌نعنا، ترنجبین، عسل، شیر و آبمیوه‌های مدت‌دار و… چیزهایی مثل این را بخرید و نگه دارید تا در صورت نیاز فوری در دسترس‌تان باشد.

سینه‌بند شیردهی بخرید.

الان بهترین زمان برای خریدن سینه‌بند شیردهی است. هفته‌های آخر سینه‌ها به بزرگ‌ترین سایز در زمان بارداری می‌رسند. با این حال موقع خریدن سینه‌بند باز هم یکی دو سایز بزرگ‌تر بخرید، چون چند روز پس از زایمان سینه‌ها پر از شیر می‌شوند و دوباره چند سایز دیگر افزایش اندازه پیدا می‌کنند. سینه‌بند شیردهی را از جنس نخی و با نوار پهن در زیر آن انتخاب کنید.

۱۰ روز قــــبل

ساک بیمارستان را آماده کنید.

دست کم یک هفته مانده به موعد سزارین و دو سه هفته مانده به موعد زایمان طبیعی، ساک بیمارستان را آماده کنید و دم دست بگذارید. در همین شماره می‌توانید چیزهایی را که باید در ساک بیمارستان بگذارید ببینید. چیزهایی را که در آخرین فرصت باید به ساک اضافه کنید (مثل موبایل، مدارک پزشکی و…) روی یک کاغذ بنویسید و روی ساک بگذارید.

فریزر را پر کنید.

بعد از زایمان شما نه وقتی برای خرید دارید و نه وقت زیادی برای پخت و پز. به خصوص اگر دست تنها هستید و کمکی ندارید، بهتر است به فکر خورد و خوراک‌تان باشید. گوشت، مرغ و سبزی‌های آماده (قرمه‌سبزی، پلویی، لوبیا سبز، کدو و بادمجان سرخ شده و…) را در بسته‌های کوچک در فریزر بچینید. می‌توانید مایه اولیه بعضی غذاها را هم از قبل آماده کنید. مثلا مایه ماکارونی، مایه لوبیاپلو، مایه کتلت، دلمه آماده و پیچیده و چیزهایی مثل این را هم در یخچال داشته باشید تا بتوانید در کوتاه‌ترین زمان غذا را حاضر کنید.

خرید خانه را انجام دهید.

همه جای خانه سرک بکشید و اگر چیزی کم و کسر دارید، فهرست کنید و بخرید. از مواد شوینده و بهداشتی بگیر تا خرت و پرت‌های توی یخچال و کابینت‌ها را یک بار مرور کنید و مطمئن شوید که چیزی کم نمی‌آورید.

خودتان را خوشگل کنید.

بیشتر از این معطل نکنید! همین روزهاست که کودک شما به دنیا بیاید و ممکن است بعد از آن تا مدتی وقت و حوصله رفتن به آرایشگاه را نداشته باشید. حداقل یک هفته قبل از موعد سزارین و دو هفته قبل از موعد احتمالی زایمان طبیعی به آرایشگاه بروید و خودتان را به یک مادر خوشگل و تر و تمیز تبدیل کنید! بی‌خیال مانیکور و رنگ کردن موها شوید که بعد از زایمان دست و پا گیر خواهند بود.

کارگر بگیرید.

از یک شرکت خدماتی یا یک کارگر آشنا، حتی از یکی از دوستان کمک بگیرید تا خانه را تمیز و مرتب کنید. لازم نیست خانه‌تکانی کنید. همین که خانه‌تان تمیز شود و هرچیزی سر جای خودش باشد، برای کم کردن نگرانی‌های شما کافی است. گردگیری را خودتان هم می‌توانید انجام بدهید. از کارگر بخواهید ملحفه‌ها و روبالشی‌ها را عوض کند، دستشویی و حمام را ضدعفونی کند و آشپزخانه را برق بیندازد.

وسایل کودک را آماده کنید.

دیگر وقتش است که سیسمونی هیجان‌انگیز نوزاد را برای استفاده آماده کنید. مارک لباس‌ها را بکنید و همه را یک بار با آب سرد بشویید. تخت نوزاد را آماده کنید و روبالشی‌ها و ملحفه‌ها را هم بشویید. وسایلی مثل شانه و فین‌گیر و چیزهای دیگر را از بسته‌بندی‌ها دربیاورید و شامپو و لوسیون و سایر لوازم بهداشتی را هم دم دست بچینید.

برای جشن بزرگ آماده شوید.

اگر می‌خواهید موقع برگشتن به خانه، یک جشن کوچک داشته باشید، از الان وسایلش را آماده کنید. می‌توانید تعدادی گلدان در خانه بگذارید و از همسرتان بخواهید که قبل از برگشتن شما (و نی‌نی!) از بیمارستان، آن‌ها را با گل‌های طبیعی پر کند. می‌توانید جلوی در آمدن نوزاد کوچک را تبریک بگویید و برای همسایه‌ها شیرینی آماده کنید. هر کاری می‌خواهید بکنید، از قبل برنامه‌اش را بریزید. کمتر پدری پیدا می‌شود که خودش این قدر خلاقیت به خرج بدهد!

روزهـای آخر

در مورد بچه‌داری اطلاعات جمع کنید.

دیگر هرچقدر که کتاب و مجله در مورد بارداری خوانده‌اید، کافی است! تا چند روز دیگر شما با دنیایی جدید مواجه می‌شوید که شباهتی به بارداری ندارد. بنابراین بهتر است خودتان را برای روزهای اول با نوزاد آماده کنید. وضعیت‌های طبیعی یا خطرناک نوزاد را از منابع پزشکی مطالعه کنید و در مورد غذاهایی که شیر را زیاد یا کم می‌کنند، غذاهای نفاخ و غذاهای پرانرژی از اطرافیان‌تان بپرسید. کتاب‌هایی در مورد رفتار با نوزاد بگیرید و استراحت کنید و آن‌ها را بخوانید.

همه چیز را هماهنگ کنید.

یک بار روز (یا شب) زایمان را برای خودتان مرور کنید و از آماده بودن همه چیز مطمئن شوید. اگر قرار است سزارین شوید، چه ساعتی باید از خانه راه بیفتید؟ چه ساعتی باید آن‌جا باشید؟ با چه ماشینی و همراه چه کسانی به بیمارستان می‌روید؟ شب قبل چه چیزی می‌خورید؟ چقدر پول برای بیمارستان لازم دارید؟ با چه کسی برمی‌گردید؟

اگر قرار است طبیعی زایمان کنید، ماشین آماده دم دست‌تان هست؟ اگر قرار است با ماشین کسی جز خودتان یا همسرتان بروید، با او یا با نزدیک‌ترین آژانس هماهنگ کرده‌اید؟ مسیر بیمارستان چقدر دور است؟ چقدر ممکن است به ترافیک بخورید؟ بهترین مسیر برای رسیدن چیست؟ چه کسی شما را همراهی خواهد کرد؟ می‌خواهید به مادر یا خواهرتان هم زنگ بزنید؟ برای مواقع اورژانسی نواربهداشتی بزرگ در دسترس دارید؟ شماره‌ای از پزشک یا درمانگاه یا بیمارستان دارید؟ و….به همه این سوالات جواب بدهید تا بعد مجبور نشوید وسط درد یا اضطراب به‌شان فکر کنید.

مواظب حرکات جنین باشید.

در روزهای آخر به شدت مراقب حرکات جنین باشید. لازم نیست او را با جنین‌های دیگر مقایسه کنید، او را فقط با خودش بسنجید. اگر حرکات کودک کم شده بود، خودتان را سریعا به بیمارستان برسانید. به خصوص اگر از موعد زایمان شما گذشته باشد و نوزاد دیر کرده باشد.

آخرین عکس‌های دونفری را بگیرید.

حالا شکم‌تان در آستانه ترکیدن، دماغ‌تان در چاق‌ترین حالت، پای چشم‌هایتان پف کرده و پاهایتان اندازه دو تا بالش هستند! احتمالا در این شرایط حتی رفتن جلوی آینه را هم دوست نداشته باشید، چه برسد به گرفتن عکس، اما یادتان باشد همین چهره غیرعادی یک روز جزئی از خاطرات شیرین و خنده‌دارتان خواهد شد. بنابراین فرصت را از دست ندهید و با شکم بزرگ و همسرتان عکس‌های یادگاری بگیرید.

همسرتان را روی وضعیت آماده‌باش بگذارید.

چه سزارین می‌کنید و چه منتظر زایمان طبیعی هستید، هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست. بنابراین در روزهای آخر به همسرتان بسپارید که گوش به زنگ باشد. برای اعلام وضعیت قرمز، یک علامت بگذارید؛ مثلا دو بار تک‌زنگ روی موبایل همسرتان به این معنا باشد که او باید فوری خودش را برساند. این طوری اگر در جلسه یا صحبت هم باشد، متوجه اوضاع می‌شود. تلفنی از دوستان و همکاران نزدیک و محل کار و رفت و آمد او هم داشته باشید تا اگر در دسترس نبود، بتوانید پیغام را به او برسانید.

 

برای دیدن ادامه مطلب کلیک کنید.

 

 

پاسخ دهید