نوزاد عصبانی (دلیل و راهکار)

نوزاد عصبانی,اروم کردن نوزاد بد اخلاق و عصبانی,دلیل عصبانی شدن نوزاد
نوزاد عصبانی، نوزادی است که در هفته های اولیه بعد از تولد به طرز شدیدی ناراحت و بی قرار بوده و به هیچ وجه قادر به استراحت و آرامش نیست.

شرایط و ویژگی های چنین نوزادی به شرح زیر است:
به محض شنیدن کوچکترین صدایی از جا می پرد.
در صورت ایجاد کوچکترین تماس با بدنش وحشت زده می شود و عکس العمل نشان می دهد.
هنگام غلتیدن بر روی تشک و یا تکان خوردن در آغوش، در صورتی که اندکی سریع یا ناگهانی باشد به شدت می لرزد و از جا می پرد.
در چند ماه اول تولد از حمام کردن و قرار گرفتن در وان نفرت دارد و می ترسد.
به محض حس کردن غریبه ای در کنار خود گریه می کند.( این واکنش با احساس غریبی کردن که به بعد از 6 ماهگی مربوط می شود تفاوت دارد.)
بیشتر از سایر نوزادان گرفتار کولیک یا گریه های دوره ای هیجانی می شود.

برای تسکین و کمک به آرامش نوزاد عصبانی خود، نکات زیر را رعایت کنید:
محیط زندگی و پیرامون نوزاد را حتی الامکان ساکت و آرام نگه دارید.
در هنگام حمام کردن نوزاد از تکان دادن سریع، ناگهانی، و یا رها کردن ناگهانی او در آب خودداری کنید.
تا حد امکان از بردن نوزاد خود به محیط های شلوغ و پر سر و صدا ،مانند فروشگاه ها و یا میهمانی ها اجتناب کنید.
در هنگام تعویض لباس و یا پوشک نوزاد، 2 بالش کوچک در دو طرف بدن او قرار دهید تا بتوانید از غلتیدن ناگهانی او جلوگیری کنید.

شما باید برای آرام کردن یک نوزاد گریان و بی تاب، بخش زیادی از زمان، انرژی و اعصاب خود را به این کار اختصاص دهید. بنابراین سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و شکیبایی پیشه کنید. با عکس العمل های صحیح رفتاری شما این گریه ها زودگذر خواهند بود.

حتی یک نوزاد نیز وقتی از خواب گرسنه برخیزد و غذایش فورا آماده نباشد عصبانی شده و گریه می کند. همه والدین می دانند که نیاز به غذا ،نیاز به عوض شدن پوشک، خستگی ، درد، کولیک و مسائلی از این دست کودک را به گریه وا می دارند.
برخی نوزادان نیز تمایل به این دارند که به دنیا به گونه ای شدیدتر و منفی تر واکنش نشان دهند .
عصبانیت واقعی نوزاد معمولا تا حدود سن ۱۲ الی ۱۸ ماهگی شروع نمی شود. ولی بعضی از گریه های خشمناک نوزاد گونه ی کوچکی از آن نوع عصبانیت واقعی به نظر می رسد.

گاهی نوزاد با اینکه مشکلی در زمینه غذا ، پوشک و یا درد ندارد ولی باز هم به گریه کردن ادامه می دهد که در اینجا می شود گفت نوزاد نیاز به خالی کردن خودش دارد.یعنی برخی نوزادان برای رهایی از تنش و یا مصرف کردن انرژی اضافی شان گریه می کنند.
برخی نیز با گریه کردن به خود کمک می کنند تا بخوابند. حتی کودکان آسان نیز زمانی که به دنبال اکتشاف محیط اطرافشان هستند ولی به صورت کامل قادر به انجام آنچه می خواهند نیستند ،ناامید و عصبانی می شوند.
به هر حال یادتان یاشد که یک نوزاد احساس خشم و بی طاقتی شما را حس می کند و با گریه بیشتر واکنش نشان می دهد پس در این مواقع خونسردی خود را حفظ کنید و تا زمانی که آرام تر شوید از فرد دیگری کمک بخواهید.
اگر شما کودک دشواری دارید باید هر چه بیشتر سعی در آرام کردن خودتان داشته باشید چون تحقیقات نشان داده است این کودکان نسبت به ریلکس بودن و آرامش والدینشان حساس تر هستند.
در کل یادتان باشد شما نمی توانید طبیعت کودکتان را تغییر دهید پس سعی کنید به دنبال راه های خلاقانه برای تسکین بیشتر او باشید.

 

منبع:تلگرام ویکی فرزند

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده