معماری
کتک زدن فرزند

بعد از کتک زدن فرزندانم پشیمان می شوم

۲ پسر دارم. چند سالی است که همسرم فوت کرده و نمی توانم ارتباط خوبی با فرزندانم برقرار کنم. خیلی سرشان داد می زنم و گاهی کتک شان می‌زنم ولی بلافاصله پشیمان می شوم.

نمی دانم باید چه کار کنم، دیگر خسته شده ام.متاسفانه به  سن فرزندان تان اشاره ای نکرده اید؛ ولی آن طور که به نظر می رسد باید کمتر از ۱۲ سال داشته باشند که کتک شان می زنید. این رفتار یعنی کتک زدن فرزندان تان می تواند تاثیر بدی در تربیت آنان به جا گذارد مخصوصا این که آنان یاد می گیرند که می توانند بعدها دیگران را کتک بزنند.

همچنین عزت نفسشان به شدت کاهش پیدا می کند و احتمال رفتارهای ضداجتماعی در پسران و افسردگی در دختران را در آینده افزایش می دهد. به طور کلی کتک زدن نشان دهنده عصبانیت شماست که توانایی کنترل احساسات منفی خود را ندارید. امروزه جایگزین های بسیار بهتری برای تنبیه فیزیکی وجود دارد. پیشنهاد می کنم به نکاتی که در ادامه مطرح می شود، توجه فرمایید.

کنترل احساسات ناخوشایند بعد از فوت همسر

به دلیل فوت همسرتان، درحال حاضر احساسات ناخوشایندی را تجربه می کنید. داشتن هیجانات منفی می تواند رفتارتان را با فرزندانتان به شدت تحت تاثیر قرار دهد و شما شرایط سختی را تحمل کنید. بهتر است در رابطه با کنترل هیجاناتتان صبر و حوصله بیشتری به خرج دهید. این مسئله تا حدودی ذهنی است یعنی باید این گونه فکر کنید که فرزندانتان کم سن و سال هستند و تا حدودی طبیعی است که تحمل رفتار آن ها سخت باشد. از طرفی شما نیز چون به تنهایی قرار است آن ها را تربیت کنید، مسئولیت دشوارتری در پیش دارید.

از تکنیک زمان کیفی بهره ببرید

برای داشتن ارتباط بهتر با فرزندانتان می توانید از تکنیک «زمان کیفی» بهره ببرید به این طریق که در طول شبانه روز زمانی حدود یک ربع تا نیم ساعت به فعالیت مورد علاقه آنان بپردازید مانند: نقاشی کشیدن، تماشای برنامه مورد علاقه آن ها، کتاب خواندن، بازی کردن یا هر فعالیتی که دوست دارند. برای هرکدام زمان جداگانه ای اختصاص دهید، تا باعث حسادت هیچ کدام نشود. تلفن تان را خاموش کنیدو تمام توجه تان به فرزندتان باشد. دقت کنید که مدت زمان «زمان کیفی» خیلی مهم نیست بلکه کیفیت آن که شامل تمام توجه شما می شود مهم است.

احساسات تان را کلامی و غیر کلامی نشان دهید

از تکنیک بیان احساس استفاده کنید: بیان احساس می تواند هم کلامی و هم غیرکلامی باشد. بیان احساس کلامی گفتن جملاتی مانند: «دوستت دارم»، «به داشتن فرزندی چون تو افتخار می کنم»، «دلم برایت تنگ شده بود» و… می شود و بیان غیر کلامی مانند: لبخند زدن، چشمک زدن، دست تکان دادن، نوازش کردن، در آغوش کشیدن و. .. است. این روش ها کمک می کند ارتباط شما با فرزندانتان بهبود یابد و آن ها به حرف شما بیشتر توجه کنند یعنی شما به فرد مهمی در زندگی آنان تبدیل می شوید. وقتی ارتباط تان بهتر شد در گام بعدی می توانید رفتارهای مثبت آنان را تشویق و به آن توجه کنید.

 

منبع:روزنامه خراسان