معماری

ژنومیکس و کاربرد آن در تشخیص بیماری‌ها

زمانی که اصطلاح Array comparative genomic hybridization برای اولین بار مورد استفاده قرار گرفت، این تکنیک بیشتر به تکنیک FISH شبیه بود و شباهت کمتری به تکنولوژی Array داشت (33, 34). aCGH در واقع ترکیبی از اصول تکنولوژی CGH (شکل 7) و Array می‌باشد. برخلاف روش CGH که در آن از کروموزوم‌های متافاز استفاده می‌شد، در aCGH نیازی به کروموزوم‌های متافازی نیست و آنالیز کروموزوم با استفاده از قطعات DNA امکان پذیر است. پروب‌های DNA با توالی مشخص بر روی یک ماتریکس جامد مانند شیشه فیکس می‌شوند. به دلیل اینکه توالی پروب‌های استفاده شده کوتاه است، قدرت تفکیک aCGH از روش‌های CGH قدیمی بسیار بیشتر می‌باشد. قدرت تفکیک به طول پروب‌ها و فاصله ژنومی بین آن‌ها بستگی

دارد (35).

در aCGH ابتدا DNA نمونه استخراج می‌گردد و به وسیله یک رنگ فلورسانس معین نشاندار می‌شود. یک نمونه از DNA نرمال نیز به عنوان کنترل با رنگ فلورسانس دیگری نشاندار می‌شود. DNAهای تست و کنترل با یکدیگر مخلوط شده و بر روی آن Microarray انجام می‌گیرد. از آن جایی که قطعات DNA دناتوره و بصورت تک رشته‌ای می‌باشند، به قطعات پروب مکمل خود بر روی سطح جامد متصل می‌گردند، سپس میزان سیگنال فلورسانس تست نسبت به کنترل اندازه‌گیری می‌شود. اگر سیگنال فلورسانس نمونه بیشتر بود، نشان دهنده دریافت این قطعه ژنی توسط ژنوم می‌باشد و برعکس، اگر سیگنال فلورسانس کنترل در یک ناحیه از ژن بیشتر از سیگنال فلورسانس مربوط به تست بود، نشان دهنده این است که این قسمت از ژنوم در نمونه حذف گردیده است.

ادامه در فایل دانلود

[gview file=”http://persianlab.com/wp-content/uploads/VAKILI.doc”]