معماری

کاکتوس آلوئه جوونا و کاکتوس آگاوِ ویکتوریا – رجیون

آلوئه جوونا  –  ALOE
ALOE JUVENNA : نام علمی
  XANTHORRHOEACEAE  – سریشیان : خانواده
کنیا : بومی منطقه
Tiger tooth aloe : نام های دیگر

آلوئه جوونا

 

 

 

آلوئه جوونا:

گیاه Aloe juvenna ( آلوئه جوونا ) گیاهی است از خانواده XANTHORRHOEACEAE  ( سریشیان ) که بومی کنیا میباشد .
خانواده سریشیان دارای 400 عضو میباشد که اکثرا متعلق به مناطق گرمسیری هستند.

 

گیاه آلوئه جوونا جزء کاکتوس ها میباشد و امروزه در اکثر مناطق گرمسیری ونیمه گرمسیری  کاشته میشود و به عنوان گیاه زینتی و پوششی مورد استفاده قرار میگیرد.

 

نام دیگر این گیاه آلوئه دندان ببری میباشد ، این گیاه مانند سایر کاکتوس ها تیغ ندارد ولی دور برگ ها زائده های تیغ مانندی رشد می کنند.

 

گیاه آلوئه جوونا ، کاکتوسی با سرعت رشد متوسط میباشد که ارتفاع آن بین 45 تا 60 سانتیمتر و عرض آن بین 7 تا 22 سانتیمتر است.
این آلوئه به صورت طبقه ای رشد می کند. به مرور که سن گیاه بالاتر می رود برگ های پایینی می ریزند و گیاه دارای ساقه می شود.
برگها به صورت خوشه ای ،گوشتی ،دراز و باریک هستند و گاها به صورت خالدار با لکه های سفید مشاهده میشوند.
این کاکتوس گلدار میباشد ، گل آذین بسیار ساده بوده و از وسط آن به صورت سنبله ای بیرون می آید و گل های صورتی تیره برروی آن میروید .
گیاه آلوئه جوونا برای گلدهی نیاز به گذراندن یک دوره سرد دارد .
شرایط نگهداری این گیاه بسیار ساده و به شرح زیر است :
خاک مناسب:

خاک شنی ، ماسه ای و خوب زهکشی شده.
این گیاه در اکثر خاکها رشد میکند.
نور مناسب:

بهترین نور برای این آلوئه نور مستقیم می باشد ولی پشت پنجره پر نور جنوبی هم رشد خوبی دارد .
در روز های گرم تابستان و نور زیاد رنگش به قهوه ای روشن تغییر پیدا خواهد کرد .
دمای مناسب:

دمای بین 21 تا 34 درجه برای رشد این گیاه مناسب است .
آلوئه در برابر خشکی و گرما مقاوم است و لی در برابر سرما ازبین خواهد رفت .
بهتر است دما در زمستان از 10 درجه پایین تر نیاید .
( این گیاه مناسب برای نگهداری در منزل نیز میباشد .)
آبیاری:

در تابستان به طور منظم پس از خشک شدن خاک آبیاری شود.
در زمستان آبیاری گیاهی که در حال استراحت است باید بسیار محدود شود.
کوددهی: در فصل بهار و تابستان بهتر است به صورت ماهیانه کوددهی صورت گیرد.

آفات و امراض :

بیماری و یا آفت خاصی این گیاه را تهدید نمیکند.

تکثیر :

تکثیر این گیاه به 3 روش صورت میگیرد که روش اول کاربردی تر است :
1- کاشت پاجوشهایی که گیاه به تعداد زیاد تولید میکند.
2- تقسیم ریزوم ، غده
3-کاشت دانه که بهتر است داخل خانه و قبل از زمستان صورت گیرد.
(اجازه دهید دانه ها داخل غلاف خشک شوند و سپس اقدام به جمع آوری آنها کنید .)

هشدار :

هنگام جابه جایی گیاه مراقب باشید. (زائده ها بسیار تیز میباشند .)

 

 

آگاوِ ویکتوریا – رجیون  –  QUEEN VICTORIA AGAVE
AGAVE VICTORIA REGINAE : نام علمی
  ASPARAGACEAE  – مارچوبه : خانواده
شمال شرق مکزیک : بومی منطقه
Mexican Noa , royal agave : نام های دیگر

آگاوِ ویکتوریا - رجیون

 

 

آگاوِ ویکتوریا – رجیون:

آگاوِ ویکتوریا – رجیون گونه ای کاکتوس بسیار زیبا از جنس Agave در خانواده Asparagaceae بومی مناطق خشک ارتفاعات پایین تر کوه های شرقی Sierra Madre در ایالت Coahuila و همچنین جنوب Nuevo Leon در شمال شرق مکزیک است (دره عمیق و باریک Sierras و مناطق مجاور در جنوب سالتیلو).

 

زیستگاهاه این گیاه به طور عمده در خاک های آهکی است و در کویر و محیط های نیمه بیابانی و در اطراف دامنه های شیب دار و در نزدیکی صخره های و دره عمیق بیشتر یافت میشود. این گیاه اغلب با جنس Hechtia و bromeliads همراه است. در حالی که آگاوِ ویکتوریا – رجیون در زیستگاه بومی خود در معرض خطر است لکن در بسیاری نقاط جهان کشت آن رایج است.

 

این گیاه رشد خیلی کمی دارد اما محکم و زیباست . فرمهای منحصر به فرد برگ هایش می تواند تا 45 سانتیمتر قطر داشته باشد ،اما به ندرت بیشتر از 22 سانتیمتر رشد می کند ، پهنای برگ ها 3 سانتیمتر است ، معمولا به صورت تکی رشد می کند برگ های آن سفت و ضخیم ، دارای 3 زاویه مثلثی ، سبز تیره با علامتهای سفید تابان در حاشیه برگها ، برگها بدون تیغ هستند تنها یک تیغ کوتاه سیاه و مرکزی دارند.

 

در صورتی که گیاه حدودا 20 تا 30 سال سن داشته باشد در تابستان گل می دهد

 

آگاوِ ویکتوریا – رجیون دارای برگ های بسیار زیبا به طول ۱۵ تا۲۰ سانتی متر و عرض ۳ سانتی متر و به رنگ سبز با حاشیه های سفید بوده که با هم تشکیل یک رُِزت را می دهند. فقط یک تیغ قهوه ای رنگ در نوک برگ ها دارد. در اواسط تابستان گل این گیاه به صورت سنبله ای از میان گیاه بیرون آمده و بین ۲ تا ۴ متر قد می کشد و سپس در انتهایش گل های زرد رنگ زیادی ظاهر می شود. گل دهی این گیاه تقریبا تمام نیروی گیاه را گرفته به طوری که مدت کوتاهی پس از گل دهی گیاه از بین می رود.

 

به خاکی که خوب زهکشی شود نیاز دارد و آفتاب کامل تا سایه سبک برایش مناسب است اما در ماه های گرم تابستان از آفتاب سوزان دور نگه داشته باشد. در زمستان باید خشک نگه داشته باشد و اگر خشک باشد سرمای زمستان را بهتر تحمل می کند این کار به گیاه جان و نیروی حیرت آوری می دهد . در بهار و تابستان خوب آبیاری کنید و اجازه دهید بین دو آبیاری به طور واضح خاک نمناک باشد. برای داشتن گیاهی شاداب تر با کودهای محلول در آب حاوی پتاسیم بالا و دوبار در سال در فصل بهار و تابستان کود داده شود.

 

هندی های بومی از آن برای الیاف ، غذا و ساختن نوشیدنی ا ل ک ل ی استفاده می کردند .از الیاف برای درست کردن لباس و طناب استفاده می شد اما بیشتر از این گیاه به عنوان خوراکی استفاده می شود ، برگ های کاکتوس و خود گل هایش خوردنی هستند به صورت کبابی و یا جوشاندن

 

آفت این کاکتوس، ساس و حشره آردی است

 

طریقه تکثیر :
توسط بذر و یا پاجوش های به ندرت در آمده در پای ریشه در فصل بهار ، آنها را در خاک نمناک و هوای مه یا نور آفتاب فیلتر شده نگهداری کنید تا بزرگ شوند.

 

نارگیل

 

 

 

 

 

پاسخ دهید