خانه > گزارش کار > گزارش کار شناسایی و جداسازی کاتیون های گروه اول،دوم و سوم

گزارش کار شناسایی و جداسازی کاتیون های گروه اول،دوم و سوم

کاتیون های گروه سوم,کاتیون شناسی,دانلود گزارش کار شیمی عمومی ۲,گزارش کار شیمی عمومی ۲ شناسایی آنیون ها,تجزیه کیفی کاتیون ها,گزارش کار آزمایشگاه شیمی عمومی ۲ کاتیون های گروه ۴,دستور کار آزمایشگاه شیمی عمومی ۲,واکنش های کاتیون های گروه دوم,گزارش کار شناسایی و جداسازی کاتیون های گروه اول،دوم و سوم

در زیر فایل word شامل تقریبا ۱۱۰ صفحه گزارش کار و سوالات مربوطه به شناسایی و جداسازی کاتیون های گروه اول،دوم و سوم قرار دارد.مطالب بسیار کامل و قابل ویرایش همراه با تفسیر نتایج،اشکال و سوالات و پاسخ های مربوط به گزارش کار شیمی قسمت تجزیه کاتیون ها می باشد.در زیر مقدمه ای از گزارشکار تجزیه کاتیون های گروه اول رو میبینید و جهت دانلود کامل گزارش کارها به انتهای مطلب مراجعه بفرمائید.

 

نقره ( Ag )

نقره، یکی از عناصر شیمیایی، با نشانه Ag ، دارای عدد اتمی ۴۷ و وزن اتمی ۱۰۷٫۸۶۸۲ است که در گروه یک فرعی (IB ) جدول تناوبی قرارگرفته است . نقره عنصری فلزی به رنگ سفید مایل به خاکستری و براق می باشد که تقریباً کمیاب و گران قیمت است و از نظر فراوانی در قشر جامد زمین ، در مرتبه شصت و سومین عنصر قرار دارد. در آب و هوای خالص پایدار است ولی در معرض اوزون ، سولفید هیدروژن و هوای دارای سولفور کدر می شود. نقره ی خالص دارای بالاترین هدایت الکتریکی و گرمایی است و پایین ترین مقاومت را در بین تمام فلزات دارد. در سنگ معدن های دارای آرژنتیت ، سرب ، روی و مس و طلا یافت می شود .

از نظر شیمیایی نقره یکی از فلزات سنگین و از جمله فلزات نجیب است و از نظر تجاری عنصری گرانبها تلقی می‌گردد. از نقره ، ۲۵ ایزوتوپ رادیواکتیو شناخته شده است که دارای اجرام اتمی ۱۰۲ الی ۱۱۷ می‌باشند. نقره معمولی هم از دو ایزوتوپ با جرم های ۱۰۷ و ۱۰۹ تشکیل شده است.

نقره از زمان های خیلی قدیم شناخته شده بود. این عنصر اولین بار از سرباره های آتشفشانی در آسیای صغیر و در دریای اژه پیدا شد. این آثار نشان می دهد که ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح انسان ها توانایی این را داشتند که نقره را از سرب جدا کنند.

همچنین نقره از خالص کردن و پالایش الکتریکی مس به دست می آید و  برای کاربردهای تجاری دارای خلوص ۹۹٫۹ درصد است.

اساسا نقره خالص فلزی براق و نرم و دارای درخشندگی بالا است. سختی آن از طلا پایین تر و دارای مفتول پذیری و چکش خواری بالایی بعد از طلا و پالادیم است. نقره خالص دارای خصوصیت رسانایی بالای جریان برق و الکتریسیته در بین تمام فلزات است و مقاومت کنتاکت الکتریکی آن پایین می باشد. چگالی نقره ۵/۱۰ برابر آب است و در ۹۶۱ درجه سانتیگراد ذوب شده و در حدود ۲۱۶۲ درجه سانتیگراد می‌جوشد.

 

خواص شیمیایی

اگرچه نقره از نظر شیمیایی در میان فلزات نجیب فلزی بسیار واکنش پذیر تلقی می‌گردد، لکن باید توجه داشت که در مقایسه با سایر عناصر از مرتبه واکنش پذیری قابل ملاحظه‌ای برخوردار نمی‌باشد. این عنصر به آسانی اکسیده شدن آهن اکسید نمی‌شود، لکن با گوگرد و هیدروژن سولفید واکنش داشته و تشکیل همان تیرگی آشنا را می‌دهد که در نقره‌هایتان ملاحظه می‌کنید.

برای رفع این نقیصه می‌توان آبکاری نقره را با کمک رودیم به انجام رسانیده و از وقوع تیرگی مورد نظر پیشگیری نمود همچنین با استفاده از کرم (Cream) یا پولیش نقره می‌توان لایه تیره بسیار نازکی را که نقره در ترکیب با گوگرد بوجود آورده است را زدوده و آن را مجددا براق نمود. از طرف دیگر این تیرگی را می‌توان از نظر شیمیایی بوسیله حرارت دادن ظرف مورد نظر در محلول رقیقی از کلرید سدیم و کربنات هیدروژن سدیم یا قرار دادن قسمت تیره در تماس با فلزی فعال تر مانند آلومینیوم که می‌تواند با گوگرد ترکیب شود و مجددا فلز را به حالت اولیه برگرداند، از بین برد.

نقره نمی‌تواند با اسیدهای غیر اکسیدکننده مانند اسیدهای کلریدریک و سولفوریک یا بازهای قوی مانند هیدروکسید سدیم واکنش نماید، لکن اسیدهای اکسنده مانند اسید نیتریک یا اسید سولفوریک غلیظ آن را در خود حل کرده و یون یک بار مثبت نقره (Ag+) را تشکیل می‌دهند. این یون که در کلیه ترکیبات ساده و محلول نقره وجود دارد، تقریبا به صورت ساده ای با استفاده از عوامل احیا کننده آلی مانند آنچه در آئینه های نقره ای ملاحظه می‌شود، به فلز آزاد احیا می‌گردد. برای آبکاری نقره لازم است یون های کمپلکس نقره احیا شود. یون ( Ag+ ) بی‌رنگ است، لکن تعدادی از ترکیبات نقره به دلیل نفوذ سایر اجزای تشکیل دهنده ساختمانی رنگینند. باید توجه داشت که اکسیژن درحد حیرت انگیزی در نقطه ذوب نقره به میزان ۲۰ قسمت حجمی از اکسیژن در یک قسمت حجمی نقره حل می‌شود. پس از سرد کردن مایع مورد نظر نیز اکسیژن به میزان ۷۵% قسمت (از نظر حجمی) در نقره باقی می‌ماند.

تجزیه و شناسایی

محلول های حاوی یون نقره را می‌توان به آسانی تشکیل رسوب کلرید نقره به وسیله افزایش اسید کلریدریک ، شناسایی کرد. این رسوب را می‌توان از رسوب های سرب و جیوه یک ظرفیتی ، به وسیله قدرت حل شدن آن در هنگام افزودن هیدروکسید آمونیوم اضافی و ایجاد رسوب مجدد با افزودن اسید نیتریک متمایز نمود. مضافا تجزیه وزنی به وسیله کلرید نقره یا برمید نقره که به آسانی قابل رسوب دادن ، خشک کردن و توزین می‌باشند، میسر می‌باشد. همچنین می‌توان یون نقره را به وسیله عمل الکترولیز به نقره فلزی احیا و بدین روش توزین نمود. از محلول تیوسیانات پتاسیم استاندارد شده نیز می‌توان برای تجزیه حجمی نقره استفاده کرد.

 

ترکیبات

نقره در ترکیباتش اکثرا به صورت یک ظرفیتی است. لکن اکسید ، فلوئورید و سولفید دو ظرفیتی نقره نیز ملاحظه شده است. تعدادی از ترکیبات مهم نقره عبارتند از:

۱- نیترات نقره (AgNO3): ترکیبی بی‌رنگ ، بسیار محلول ، اساسا سمی و به سادگی به نقره فلزی احیا می‌شود و از آن در تهیه ترکیبات نقره ، آئینه های نقره ای و جوهرها استفاده می‌شود.

۲- هیدروکسید دی آمین نقره (Ag(NH3)2OH): ترکیب کوئوردیناسیونی محلول در آب که به وسیله افزودن هیدروکسید آمونیوم به محلول های املاح نقره ، تشکیل می‌شود. این ترکیب در اثر ماندن تشکیل ترکیب بسیار منفجره نقره فولمینات شده را می‌دهد.

۳- سیانید نقره (AgCN) : مورد مصرف به وسیله سیانید سدیم یا پتاسیم اضافی در آبکاری برای تشکیل یون های کمپلکس های  و  که به فلز نقره احیا می‌شوند.

۴- کلرید نقره (AgCl) : ترکیب سفید نامحلول که در هیدروکسید آمونیوم حل شده و تشکیل یون های کمپلکس  می‌دهد. در عکاسی و نیز به عنوان آشکار کننده یونیزاسیون برای اشعه های کیهانی کاربرد دارد.

۵- برمید نقره (AgBr) : ترکیب نامحلول زرد روشن که نسبت به AgCl نامحلول تر است و بیشتر در عکاسی به مصرف می‌رسد.

۶- یدید نقره (AgI) : ترکیب نامحلول زرد رنگ و نامحلولتر از AgBr است و برای اصلاح وضعیت ابرها به منظور بارندگی ( Cloud Seading ) و در عکاسی کاربرد دارد.

۷- سولفید نقره ( ) : نامحلول ترین نمک نقره ، سیاه رنگ و جزء اصلی تشکیل دهنده تیرگی ظروف نقره می‌باشد.

موارد کاربرد

نقره در اغلب مصارفش با یک یا چند فلز ، آلیاژ شده و بدان صورت مصرف می‌شود. مهمترین مصرف این فلز در ضرب سکه است . نقره همچنین دارای مصارف معروفی در زمینه جواهرسازی و ظروف نقره و نیز آب نقره است.

به دلیل ناپایداری در مقابل اسیدهایی غیر اکسنده ، به صورت بوته و یا سایر وسایل شیمیایی مصرف می‌شود و گاهی ابزار آلات جراحی ، لحیم نقره و باطری های انباره‌ای مقاوم در برابر خوردگی را از نقره تهیه می‌کنند.

در آینه سازی به مقدار زیاد نقره مصرف می‌شود و همچنین مقدار زیادی از آن برای تهیه نقره هالیدها در عکاسی مصرف می‌شود.

رسانایی عالی نقره موجب کاربرد هرچه بیشتر آن در الکتروتکنیک شده است. از آلیاژهایی که در آنها نقره به عنوان جزئی از کل مصرف می‌شود، می‌توان ملغمه‌های دندانپزشکی و پیستون های موتور بلبرینگ را نام برد.

همچنین نقره دارای خواص قارچ‌کشی است و در مواردی از آن در فرایندهای سالم سازی  آب استفاده می‌شود.

اثرات زیست محیطی

به طور کلی یون نقره، تحت شرایطی که غلظت یون نقره موجود در آب کم است ، برای جانداران آبزی آب شیرین سمیت زیادی ندارد و pH آب، سختی، سولفیدها و بارهای محلول و آلی را افزایش می دهد. یون نقره برای جانداران بسیار سمی است.

اثرات نقره بر روی سلامتی

نمک های محلول نقره به ویژه  AgNO3 با غلظت بیش از ۲ گرم (۰٫۰۷۰) کشنده هستند. ترکیبات نقره به آهستگی توسط بافت های بدن جذب می شوند و پیگمان هایی آبی یا سیاه در پوست ایجاد می کنند.

تماس با چشم : اگر مایع آن در تماس با چشم قرار گیرد، باعث آسیب شدید قرنیه می شود.

تماس با پوست : باعث سوزش پوست می شود. تماس مداوم با پوست باعث ایجاد آلرژی می شود.

خطرات تنفس : قرار گرفتن در معرض بخار نقره با غلظت بالا باعث سرگیجه، مشکلات تنفسی، سردرد یا سوزش مجاری تنفسی می شود. غلظت بسیار بالای آن باعث خواب آلودگی، گیج خوردن، گیجی، بی هوشی، کما و در نهایت مرگ می شود.

خطرات خوردن : نسبتا سمی است. باعث اختلالات معده، حالت تهوع، استفراغ، اسهال و خواب آلودگی می شود. اگر این ماده بلعیده شود، به شش ها آسپیره می شود یا اگر استفراغ رخ دهد، باعث پنومونیتیس شیمیایی می شود که کشنده است.

قرار گرفتن در معرض این ماده یا ترکیبی از آن در انسان اثرات زیر را به دنبال دارد :

– ناهنجاری های قلب

– اگر انسان دائما یا برای مدتی طولانی در معرض این ماده قرار داشته باشد، باعث آسیب مغز و صدمه سیستم عصبی می شود.

– تنفس مداوم یا تماس مداوم اتیل کتون با دست احتمال تشکیل نوروتوکسین هایی مانند هگزان را افزایش می دهد به ویژه اگر این تماس همزمان باشد.

خواص فیزیکی و شیمیایی

عدد اتمی: ۴۷

جرم اتمی: ۱۰۷٫۸۶۸

نقطه ذوب :  ۷۸/۹۶۱

نقطه جوش : ۲۱۶۲

شعاع اتمی : ۱٫۷۵

ظرفیت : ۱

رنگ : سفید مایل به خاکستری

حالت استاندارد: جامد

نام گروه : ۱۱

انرژی یونیزاسیون :  ۷۳۱

شکل الکترونی:

شعاع یونی : ۱٫۲۶

الکترونگاتیوی : ۱٫۹۳

حالت اکسیداسیون: ۱

دانسیته: ۱۰٫۴۹۰

گرمای فروپاشی :  ۳/۱۱

گرمای تبخیر :  ۵۸/۲۵۰

مقاومت الکتریکی : ۰۰۰۰۰۰۰۱۵۹/۰ اهم

گرمای ویژه :  ۲۳۵/۰

دوره تناوبی : ۵

درجه اشتعال : در حالت جامد غیر قابل اشتعال

اشکال دیگر :

اکسید نقره Ag2O

کلرید نقره AgCl

سرب ( Pb )

سرب عنصری فلزی است که در جدول تناوبی با نشان Pb خلاصه ی نام لاتین plumbum و عدد اتمی ۸۲ وجود دارد. عنصری سنگین ، سمی و چکش خوار و دارای رنگ خاکستری کدری می باشد که با ساختار کوبیک متبلور می شود. این عنصر معمولاً در سنگ معدن گالن یافت می شود . .هنگامیکه تازه تراشیده شده سفید مایل به آبی است اما در معرض هوا به رنگ خاکستری تیره تبدیل می شود و از خاصیت هدایت الکتریکی پایینی برخوردار می باشد . این فلز حقیقی به شدت در برابر پوسیدگی مقاومت می کند و به همین علت از آن برای نگهداری مایعات فرسایشگر (مثل اسید سولفوریک) استفاده می شود. با افزودن مقادیر خیلی کمی آنتیموان یا فلزات دیگر به سرب می توان آن را سخت نمود. از سرب در سازه های ساختمانی ، خازنهای اسید سرب ، ساچمه و گلوله استفاده شده و نیز بخشی از آلیاژهای لحیم ، پیوتر و آلیاژهای گدازپذیر است. سرب سنگین ترین عنصر پایدار است.

سرب عنصری فوق العاده سمی است که اثرات آن در طولانی مدت ظاهر می شود . اثر سرب در سیستم عصبی موجب پایین آمدن بهره هوشی و دیگر اختلالات عصبی می شود . علاوه بر سیستم عصبی ، سرب بر دیگر اعضای بدن نیز تأثیر منفی می گذارد .

این عنصر از مدت ها سال پیش شناخته شده و حداقل از ۷۰۰۰ سال پیش مورد استفاده بشر بوده است .در کتاب خروج (بخشی از انجیل) به این عنصر اشاره شده است. کیمیاگران می پنداشتند سرب قدیمی ترین فلز بوده و به سیاره زحل مربوط می شود. این عنصر به صورت آزاد در طبیعت یافت می شود و به طور عمده در کانی گالن با ترکیب PbS طی فرایند تشویه حاصل می شود. از دیگر کانی هایی که سرب در آن ها وجود دارد Anglesite , cerussite است. این عنصر دارای جلای فلزی است و همین طور دارای رسانایی پایین جریان برق است و چکش خوار و مفتول پذیر است. این فلز مقاومت بالایی در برابر خوردگی دارد.

سرب طبیعی ترکیبی از ۴ ایزوتوپ پایدار است. درصد ایزوتوپ های مختلف سرب در طبیعت به ترتیب زیر است : [ ] . ایزوتوپ های سرب دارای سه سری عناصر رادیواکتیو طبیعی هستند. Pb206 برای سری اورانیم ، Pb207 برای سری اکتینیم ، Pb208 برای سری توریم . ۲۷ ایزوتوپ دیگر که همه آنها نیز رادیواکتیو هستند برای سرب شناخته شده است.

کاربردها

کاربردهای اولیه سرب عبارت بودند از: سازه های ساختمانی ، رنگدانه‌های مورد استفاده در لعاب ، سرامیک و لوله‌های انتقال آب . کاخ ها و کلیساهای بزرگ اروپا که وسایل تزئینی ، سقف ها ، لوله‌ها و پنجره‌هایشان دارای مقادیر قابل توجهی سرب هستند. این فلز ( در حالت عنصری ) پس از آهن ، آلومینیوم ، مس و روی بیشترین کاربرد را دارد.

سرب و دی اکسید سرب به مقدار زیاد برای ذخیره سازی باتری ها کاربرد دارد.

فلز سرب عامل موثری برای جذب صدا است. که به علت این قابلیت از آن برای پوشش تجهیزات اشعه ایکس و رآکتورهای نوترونی برای جذب ارتعاش استفاده می شود.

از اکسید سرب هم برای تولید شیشه های کریستالی ظریف و ظروف بلور با خاصیت انعکاس نور بالا برای لنزهای اکروماتیک استفاده می شود. نیترات و استات سرب نمک هایی محلول هستند. نمک های سرب مثل ارسنات سرب برای حشره کش ها استفاده می شود.

شناسایی و جداسازی

سرب محلی در طبیعت یافت می شود اما کمیاب است. امروزه معمولا سرب در کانی هایی همراه با روی ، نقره و (بیشتر) مس یافت می شود و به همراه این مواد جدا می گردد. ماده معدنی اصلی سرب گالن (PbS) است که حاوی ۶/۸۶% سرب می باشد. سایرکانی های مختلف و معمول آن سروسیت ( PbCO3 ) و انگلسیت (PbSO4) می باشند. اما بیش از نیمی از سربی که امروزه مورد استفاده قرار می گیرد بازیافتی می باشد.

سنگ معدن بوسیله مته یا انفجار جداشده سپس آن را خرد کرده و روی زمین قرار می دهند. بعد از آن سنگ معدن تحت تاثیر فرآیندی قرار می گیرد که در قرن نوزدهم در Broken Hill استرالیا بوجود آمد. یک فرآیند شناورسازی ، سرب و دیگر مواد معدنی را از پس مانده های سنگ جدا می کند تا با عبور سنگ معدن ، آب و مواد شیمیایی خاص از تعدادی مخزن که درون آنها دوغاب همیشه مخلوط می شود ، عصاره ای بوجود آید . درون این مخزن ها هوا جریان یافته و سولفید سرب به حباب ها می چسبد و به صورت کف بالا آمده که می توان آن را جدا نمود. این کف ( که تقریبا دارای ۵۰% سرب است) خشک شده سپس قبل از پالایش به منظور تولید سرب ۹۷% سینتر می شوند. بعد ازآن سرب را طی مراحل مختلف سرد کرده تا ناخالصی های سبک تر بالا آمده و آنها را جدا می کنند. سرب مذاب با گداختن بیشتر بوسیله عبور هوا از روی آن و تشکیل لایه ای از تفاله فلز که حاوی تمامی ناخالصی های باقی مانده می باشد تصفیه شده و سرب خالص ۹/۹۹% بدست می آید.

اثرات سرب بر روی سلامتی

سرب یکی از چهار فلزی است که بیشترین عوارض را بر روی سلامتی انسان دارد. سرب از راه غذا (۶۵%)، آب (۲۰%) و هوا (۱۵%) وارد بدن انسان می شود. غذاهایی مانند میوه، سبزیجات، گوشت، دانه ها، جانوران دریایی، نوشیدنی ها و شراب حاوی مقدار زیادی سرب هستند. دود سیگار هم مقدار اندکی سرب دارد.

سرب با خوردگی لوله های انتقال آب، وارد آب آشامیدنی می شود. اگر آب اندکی اسیدی باشد، احتمال خوردگی بیشتر است. به همین علت است که در سیستم های تصفیه آب، باید pH آب آشامیدنی مناسب باشد.

تا جایی که ما می دانیم سرب در بدن انسان عملکردی ندارد و تنها پس از جذب از راه غذا، هوا یا آب باعث آسیب بدن می شود.

سرب آثار ناخواسته ای را به دنبال دارد که عبارتند از:

– اختلال بیوسنتز هموگلوبین و کم خونی

– افزایش فشارخون

– آسیب کلیه

– سقط جنین و نارسی نوزاد

– اختلال سیستم عصبی

– آسیب مغز

– ناباروری مرد و آسیب اسپرم

– کاهش قدرت یادگیری در بچه ها

– اختلالات رفتاری در بچه ها مانند پرخاشگری و بیش فعالی

سرب از راه جفت وارد بدن جنین می شود. به همین علت، سرب باعث آسیب جدی سیستم عصبی و مغز جنین می شود.

اثرات زیست محیطی

سرب به طور طبیعی در محیط زیست وجود دارد. اما در اکثر موارد سرب موجود در طبیعت حاصل فعالیت های بشری است. به علت کاربرد سرب در بنزین، چرخه سرب غیر طبیعی شده است. در موتور ماشین، سرب می سوزد بنابراین نمک های سرب (کلرین، برمین، اکسیدها) تشکیل می شوند.

نمک های سرب از راه اگزوز ماشین ها وارد محیط زیست می شود. ذرات بزرگتر بلافاصله روی زمین ته نشین می شوند و خاک ها و آب های سطحی را آلوده می کنند و ذرات کوچکتر از طریق هوا مسافت های طولانی را طی کرده و در جو باقی می مانند. بخشی از این سرب، به هنگام باران به زمین برمی گردد. چرخه سرب در اثر فعالیت های بشری نسبت به چرخه طبیعی گسترده تر شده است. همین امر باعث آلودگی سرب در سرتاسر دنیا شده است.

فقط بنزین سرب دار نیست که باعث افزایش غلظت سرب در محیط زیست می شود. دیگر فعالیت های بشری مانند احتراق سوخت، فرآیندهای صنعتی و سوزاندن زباله جامد هم باعث آلودگی با سرب محیط زیست می شوند.

سرب به واسطه خوردگی لوله های سربی در سیستم انتقال آب وارد آب و خاک می شود. سرب شکسته نمی شود و تنها به اشکال دیگر تبدیل می شود.

سرب در بدن جانداران آبزی و جانداران خاک تجمع می یابد. این موجودات در اثر سم سرب دچار عوارضی می شوند. غلظت بسیار اندک سرب هم روی حلزون های دریایی اثرات منفی میگذارد. سرب عملکرد فیتوپلانکتون ها را مختل می کند. فیتوپلانکتون یکی از منابع مهم تولید اکسیژن در دریاهاست و بسیاری از جانوران بزرگتر آن را می خورند. به همین علت است که آلودگی سرب تعادل جهانی را بر هم می زند.

سرب، به ویژه در نزدیکی بزرگراه ها و مزارع که غلظت آن بالاست، عملکرد خاک را بر هم می زند. جانداران خاک هم از سم سرب آسیب می بینند.

خواص فیزیکی و شیمیایی

عدد اتمی : ۸۲

جرم اتمی : ۲۰۷٫۲

نقطه ذوب: ۴۶/۳۲۷

نقطه جوش :  ۱۷۴۹

شعاع اتمی : ۱٫۸۱

ظرفیت : ۴+,۲+

رنگ : سفید متمایل به آبی

حالت استاندارد : جامد

نام گروه : ۱۴

انرژی یونیزاسیون :  ۶/۷۱۵

آرایش الکترونی :

شعاع یونی : ۱٫۱۹

الکترونگاتیوی: ۳۳/۲

حالت اکسیداسیون: ۴, ۲

دانسیته : ۱۱٫۳۵

گرمای فروپاشی :  ۷۹۹/۴

گرمای تبخیر :  ۷/۱۷۷

مقاومت الکتریکی :  × ۰۶۵/۲ اهم

گرمای ویژه:  ۱۲۹/۰

دوره تناوبی : ۶

درجه اشتعال : در حالت جامد غیر قابل اشتعال ( به استثنای خاکستر آن )

اشکال دیگر :

هیدرید سرب PbH4 ، اکسید سرب PbO ، تترا اکسید سرب Pb3O4 ، تری اکسید سرب Pb2O3 ، دی اکسید سرب PbO2 ، دی کلرید سرب PbCl2 ، تترا کلرید سرب PbCl4

 

 

جیوه ( Hg )

جیوه عنصری فلزی به رنگ نقره ای با ساختار رومبوئدرال که در دمای معمولی مایع است . جیوه به صورت آزاد در طبیعت نادر یافت می شود و به صورت عمده در سنگ معدن سینابر در اسپانیا و ایتالیا وجود دارد . جیوه رسانایی ناچیزی از حرارت در مقایسه با فلزات دیگر دارد اما رسانای متوسطی از الکتریسیته است .

این عنصر در گذشته در کشورهای چین و هند شناخته شده بود و در۱۵۰۰ سال قبل از میلاد در اهرام مصر نیز وجود داشته است. این عنصر به حالت آزاد در طبیعت پیدا می شود. مهمترین کانی این عنصر سینابر است. حدود ۵۰ درصد از تولیدات این عنصردر دنیا در کشورهای ایتالیا و اسپانیا تولید می شود. این فلز از گرما دادن به سینابر در هوا توسط متراکم کردن بخار تولید می شود.

جیوه فلزی سنگین، به رنگ سفید نقره ای است. رسانای ضعیف گرما است. نمک های مهم جیوه عبارتند از : کلرید جیوه، فولمینات جیوه ، که کاربرد گسترده ای به عنوان چاشنی در مواد منفجره دارد . از دیگر نمک های جیوه می توان سولفید جیوه را نام برد.

خواص

جیوه دارای خاصیت سمی است و به آسانی توسط دستگاه تنفسی جذب می شود. و به معده و روده آسیب می رساند. وجود این عنصر در هوا خطرناک به نظر می رسد.

جیوه موجود در هوا اگر از یک حدی تجاوز کند خطرناک به نظر می رسد. با افزایش درجه حرارت ، وجود جیوه در هوا خطرناکتر به نظر می رسد. بنابراین در موقع استفاده با آن مخصوصاً با دست باید دقت لازم را به عمل آورد. متیل جیوه یک نوع آلاینده خطرناک است که به طور گسترده در آب و بخار یافت می شود.

کاربردها

از جیوه به طور گسترده در آزمایشگاه ها برای ساخت فشار سنج ها و پمپ های تخلیه فشار و دیگر تجهیزات استفاده می شود. از بخار جیوه برای ساخت لامپ ها و تابلوهای تبلیغاتی و غیره استفاده می شود. و همین طور برای ساخت سوئیچ های جیوه ای و دیگر دستگاه های الکترونی استفاده می شود. از دیگر کاربردهای این عنصر برای ساخت آفت کش ها و پیل های جیوه ای و دندانسازی و عامل ضد رسوب در رنگ ها و باتری ها است و همچنین به عنوان کاتالیزوراستفاده می شود.

اثرات جیوه بر روی سلامتی

جیوه ترکیبی است که به طور طبیعی در محیط زیست وجود دارد. این ماده به شکل فلزی و به صورت نمک های جیوه یا به صورت ترکیبات آلی جیوه یافت می شود.

جیوه فلزی در بسیاری از لوازم خانگی مانند فشارسنج، دماسنج، و لامپ فلوئورسنت به کار می رود. جیوه در این لوازم در فضایی محصور شده و باعث ایجاد عارضه ای نمی شود. اما وقتی دماسنج بشکند، مقدار زیادی از جیوه از راه تنفس و طی مدتی کوتاه ضمن تبخیر وارد بدن می شود. این جیوه باعث اثرات مضری مانند آسیب اعصاب، مغز و کلیه، سوزش ریه، سوزش چشم، تحریک پوست، اسهال و استفراغ می شود.

جیوه به طور طبیعی در غذا وجود ندارد اما از طریق جانداران کوچکتری که انسان آنها را می خورد، نظیر ماهی ها، وارد زنجیره غذایی می شود. معمولا غلظت جیوه موجود در ماهی ها بیشتر از غلظت جیوه موجود در آبی است که در آن زندگی می کنند . محصولات لبنی گاوها هم ممکن است دارای غلظت بالای جیوه باشند. معمولا جیوه در مواد گیاهی وجود ندارد اما وقتی در کشاورزی اسپری های حاوی جیوه مورد استفاده قرار گیرد، این جیوه از طریق گیاهان وارد بدن انسان می شود.

جیوه بر روی انسان اثراتی دارد که می توان آنها رابه صورت زیر خلاصه کرد :

– اختلال سیستم عصبی

– اختلال در عملکرد مغز

– آسیب DNA و آسیب کروموزوم

– واکنش های آلرژیک شامل خارش پوست، خستگی و سردرد

– اثرات منفی بر روی باروری مانند آسیب اسپرم، اثرگذاری منفی بر روی زایمان و سقط جنین

اختلال در عملکرد مغز باعث کاهش قدرت یادگیری ، تغییر شخصیت، رعشه، تغییر قدرت دید، کری، ناهماهنگی ماهیچه ها و از دست دادن حافظه می شود. آسیب کروموزوم نیز باعث مونگولیسم می شود.

اثرات زیست محیطی جیوه

جیوه در اثر شکسته شدن طبیعی کانی های موجود در سنگ و خاک و از طریق باد و آب وارد محیط زیست می شود. انتشار جیوه حاصل از منابع طبیعی سال ها است که رخ می دهد. هنوز هم غلظت جیوه موجود در اثر فعالیت های بشری، در محیط در حال افزایش است. قسمت عمده جیوه حاصل از فعالیت های بشری به واسطه احتراق سوخت های طبیعی، فعالیت های معدنی، احتراق و ذوب زباله های جامد وارد هوا می شود. بعضی از فعالیت های بشری مانند کودهای کشاورزی و شیرابه های صنعتی باعث می شوند که جیوه به طور مستقیم وارد خاک یا آب شود. کل جیوه ای که در محیط زیست پراکنده می شود در نهایت در خاک یا آب های سطحی تجمع می یابد.

جیوه موجود در خاک، در قارچ ها تجمع می یابد. آب های سطحی اسیدی مقدار قابل توجهی جیوه دارند. وقتی pH آب بین ۵ و ۷ باشد، غلظت جیوه موجود در آب به علت حرکت و جابه جایی جیوه در زمین بالا می رود. وقتی جیوه به آب های سطحی یا میکرو ارگانیسم های خاک برسد، به متیل جیوه تبدیل می شود که جانداران به سرعت این ماده را جذب می کنند و این ماده باعث آسیب سیستم عصبی می شود. ماهی ها هر روز مقدار زیادی از متیل جیوه را از آب های سطحی جذب می کنند. در نتیجه متیل جیوه در بدن آنها تجمع می یابد و با توجه به این که ماهی ها بخشی از زنجیره غذایی هستند، وارد زنجیره غذایی می شود.

اثراتی که جیوه بر روی جانوران دارد عبارتند از :

آسیب کلیه ، اختلال عملکرد معده ، آسیب روده ، ناباروری و تغییر  DNA.

خواص فیزیکی و شیمیایی

عدد اتمی : ۸۰

جرم اتمی : ۲۰۰٫۵۹

نقطه ذوب :  ۸۳/۳۸

نقطه جوش :  ۷۳/۳۵۶

شعاع اتمی : ۱٫۷۶

ظرفیت : ۲+ و ۱+

رنگ : سفید نقره ای

حالت استاندارد : مایع

نام گروه : ۱۲

انرژی یونیزاسیون :  ۱/۱۰۰۷

آرایش الکترونی :

شعاع یونی : ۱٫۰۲

الکترونگاتیوی : ۲٫۰۰

حالت اکسیداسیون : ۲

دانسیته : ۱٫۳۵۷۹

گرمای فروپاشی :  ۲۹۵

گرمای تبخیر :  ۲۲۹/۵۹

مقاومت الکتریکی: ۰۰۰۰۰۰۹۶۱/۰ اهم

گرمای ویژه:  ۱۳۹/۰

دوره تناوبی : ۶

درجه اشتعال : در حالت مایع غیر قابل اشتعال است

اشکال دیگر :

اکسید جیوه HgO

دی کلرید جیوه

دی کلرید دی جیوه

ازمایش ۱:تجزیه ی کیفی کاتیون های گروه اول یا گروه نقره و جدا کردن از بقیه ی کاتیون ها

وسایل موردنیاز: قطره چکان _ لوله آزمایش _ بشر _دستگاه سانتریفوژ_ حمام آبگرم

مواد مورد نیاز: هیدروکلریک اسید _ آب مقطر _ کرومات پتاسیم _ اسید نیتریک ۳مولار

هدف آزمایش: شناسایی یونهای نقره و جیوه و سرب از بقیه کاتیون ها و جداسازی محلول برای تعیین کاتیون های سایر…

ادامه گزارش کار در فایل زیر:قیمت ۲۰۰۰ تومان

تعداد صفحه:۱۰۵ صفحه

نوع فایل:WORD

RIAL 20,000 – خرید