گزارش کار تشریح قورباغه (عضله اسکلتی مهره داران)

عضله اسکلتی مهره داران (قورباغه),گزارش کار تشریح قورباغه,مراحل تشریح قورباغه,فیزیولوژی قلب قورباغه,تشریح قلب قورباغه,ساختار قلب قورباغه,مقدمه تشریح قورباغه,
گزارش کار فیزیولوژی جانوری
انقباض عضله اسکلتی قورباغه را به طور غیر مستقیم می توان از طریق تحریک عصب حرکتی و یا به طور مستقیم از طریق تحریک عضله ایجاد نمود. این انقباض ممکن است موجب کوتاه شدن عضله برای بلند کردن بار شود (انقباض ایزوتونیک) و یا می تواند بدون تغییر در طول عضله تولید نیرو نماید (انقباض ایزومتریک).کوتاه شدن عضله را به وسیله یک مبدل حرکت (Movement transducer) و تولید نیرو (Tension) را به وسیله مبدل نیرو (Force Transducer) اندازه گیری می کند. تغییرات حاصله در طول یا نیروی کششی عضله را می توان از طریق مرتبط ساختن مبدل ها به یک اوسیلوگراف بر روی صفحه ثبات آن به صورت منحنی انقباض و استراحت عضله ثبت نمود. در این آزمایش انقباض ایزومتریک عضله گاستروکنمیوس قورباغه که به طور مستقیم تحریک می شود مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در ضمن تهیه نمونه مورد آزمایش و در تمام طول آزمایش نکات زیر باید دقیقاً مورد توجه قرار گیرد:
۱)    از تماس ترشحات سمی پوست و یا وسائل آلوده به این سموم با عضله و عصب مورد آزمایش جلوگیری شود.
۲)    در ضمن تهیه نمونه مورد آزمایش از تماس دست با لوازم فلزی و با عصب و عضله جلوگیری شود.
۳)    عصب سمپاتیک که از آن برای تحریک غیر مستقیم عضله استفاده می شود نباید کشیده شود.
۴)    از کشیده شدن عضله گاستروکنمیوس به جز در مواردی که در این جزوه اشاره شده است جلوگیری نمایید.
۵)    در تمام طول آزمایش نمونه را با ریختن لحظه به لحظه محلول رینگر قورباغه مرطوب نگاه دارید.
۶)    بعد از هر ۱۵ دقیقه انقباض حداقل یک دقیقه به عضله استراحت بدهید و آن را با رینگر بشوئید.
۷)    تشریح قورباغه و آماده نمودن نمونه برای انجام آزمایش:پوست ناحیه کمر قورباغه را که مغزی نخاعی شده
است بریده و آن را از روی پاهایش بیرون بکشید. قورباغه را بر روی یک تخت چون پنبه ای قرار دهید به طوری که پشتش به طرف بالا باشد. با استفاده از یک پنس و یک میله شیشه ای نازک عضلات پشت ران را طوری جدا کنید که عصب سیاتیک از ناحیه زانو تا لگن به صورت یک نوار سفید رنگ ظاهر گردد.
محل خروج عصب از ستون مهره ها را به وسیله یک قطعه نخ گره زده و عصب را در جلو گره قطع نمائید. نخ را گرفته و با آرامی و بدون اینکه عصب کشیده شود آن را تا ناحیه زانو از بافت های همبندی اطراف جدا نمائید. بدون آسیب رساندن به عصب، استخوان ران(Femur) را در بالای زانو قطع نمائید. اطراف تاندون آشیل را در بالای برجستگی غضروف پاشنه پا به وسیله یک قطعه نخ محکم گره بزنید و تاندون را در پشت گره قطع نمائید. اکنون با بلند کردن نخ و بدون اینکه عضله کشیده شود، عضله گاستروکنمیوس را تا ناحیه زانو از بافت های همبندی اطراف جدا کنید. استخوان های درشت نی و نازک نی (Tibia and fibula) را درست در زیر
مفصل زانو قطع نموده و عضله گاستروکنمیوس و عصب سیاتیک مربوط به آن را همراه با قسمتی از استخوان ران و مفصل زانو به وسیله نخ های متصل به عصب و وتر آشیل بلند کرده و در ظرف شیشه ای محتوی رینگر قورباغه قرار دهید. مفصل زانو را به وسیله یک نخ به سنجاقی که در سوراخ برجستگی ته ظرف تعبیه شده است محکم ببندید. از مرطوب نگه داشتن نمونه به وسیله محلول رینگر قورباغه غافل نشوید. مبدل نیرو را به وسیله یک گیره قابل تنظیم بر روی یک پایه سوار نموده و در بالای ظرف آزمایش قرار دهید. نخی را که به تاندون آشیل بسته شده است به حلقه مبدل وصل نمائید و مبدل را بر روی پایه طوری جابجا کنید که عضله اندکی کشیده شود. در این صورت عضله باید کاملاً در یک حالت عمودی قرار گرفته باشد. نخ متصل به عصب سیاتیک را نیز طوری به پایه مبدل ببندید که عصب بدون اینکه کشیده شود در یک حالت افقی قرار گیرد. الکترودهای تحریک کننده را به دستگاه محرک (Stimulator) و مبدل نیرو را به اوسیلوگراف متصل نمائید.
دستگاه محرک و اسیلوگراف را ابتدائاً به صورت زیر تنظیم نمائید.
الف : اوسیلوگراف را به برق متصل نموده و کلید اصلی آن را روشن نمائید. سرعت دستگاه را بر روی سرعت مینیمم تنظیم نمائید. کلیدهای motor و Record و کلید کوپلر را در وضعیت روشن on قرار دهید.
ب : دستگاه محرک را به برق وصل نموده و کلید mode را در وضعیت (ss) single shot قرار دهید.کلید مربوط به تنظیم شدت محرک (Amplitude) را بر روی صفر قرار داده و ولتاژ را طوری انتخاب کنید که از صفر تا ۵ ولت قابل تغییر باشد. کلید مربوط به عرض ایمپالسهای صادره از دستگاه محرک (Pulse width) را در وضعیت ۱ms قرار دهید. در این صورت زمان حضور هر ایمپالس یک هزارم ثانیه است.
آزمایش اول:
به دست آوردن شدت محرک آستانه ای:
دو الکترود تحریک کننده را به فاصله یک میلی متر از یکدیگر بر روی عضله قرار دهید. کلید attenuator را بر روی ۰٫۰۱ قرار داده و با روشن کردن کلید دستگاه محرک شوکهای منفردی به فاصله یک ثانیه از هم بر عضله وارد کنید. به تدریج شدت محرک افزایش داده و همزمان پاسخ عضله را با چشم نگاه کنید به محض مشاهده کوچکترین انقباض در عضله ، مطمئن شوید که این انقباض بر روی صفحه و ….

ادامه و متن کامل در فایل زیر به صورت word و قابل ویرایش:قیمت ۲۰۰۰ تومان

RIAL 20,000 – خرید

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده