معماری

خون گیری مویرگی نمونه گیری از طریق سوراخ کردن پوست

خون­گیری مویرگی نمونه­گیری از طریق سوراخ کردن پوست

 (Skin Puncture)

خون­گیری مویرگی در نوزادان، اطفــال و بزرگسالان در شرایط خاص نظیر بیماران با سوختگی وسیع، بیماران بسیار چاق، بیماران مستعد به ترومبوز و بیماران مسن یا سایر بیمارانی که وریدهای سطحی آن­ها قابل دسترسی نبوده یا بسیار شکننده است، از اهمیت ویژه­ای برخوردار است.

 

  • نواحی مناسب جهت سوراخ کردن پوست و جمع­آوری نمونه:

– بند انتهایی انگشتان دست

– سطح داخلی و خارجی پاشنه پا

  • در نوزادن کمتر از یک­سال معمولا خون­گیری از پاشنه پا انجام می­گیرد.
  • در اطفال و بـزرگسـالان معمولا از سطـح داخـلی بند آخـر انگشتان (انگشت سـوم یـا چهـارم) خون­گیری صورت می­گیرد. سطح جانبی و نوک انگشتان مناسب نمی­باشند.

از نواحی زیر نباید خون­گیری صورت گیرد:

  • نرمه گوش
  • ناحیه مرکزی پاشنه پا در نوزادان
  • انگشتان (دست و پا) نوزادان و اطفال کمتر از یک­سال

نواحی متورم یا مناطقی که قبلا جهت نمونه­گیری سوراخ شده­اند(به­دلیل تجمع مایع بافتی)

 

  • روش کار

موضع مورد نظر توسط محلول ایزوپروپانول ۷۰% (یا اتانول۷۰%) ضد عفونی شده و پس از خشک شدن در مجاورت هوا، خون­گیری به­وسیله لانست استریل انجام می­شود. قابل ذکر است که باید اولین قطره خون را به­وسیله گاز پاک کرده و از قطرات بعدی استفاده نمود.

پاسخ دهید