معماری

نگه داری نمونه

نگه­داری نمونه

در صورتی­که نتوان نمونه­ها را در اسرع وقت پس از دریافت نمونه مورد بررسی قرار داد، باید آن­ها را در شرایط مناسب نگه­داری کرد. دماهای متفاوت مورد استفاده، دمای اتاق (°C22)، دمای بخچال (°C4)، دمای بدن (°C37) و دمای فریزر (°C20-  °C70-) می­باشند که بسته به نوع محیط انتقالی (درصورت استفاده) و عامل اتیولوژیک عفونت متفاوت است.

بعضی نمونه­ها نظیر ادرار، مدفوع، نمونه جهت بررسی عوامل ویروسی، خلط، سواپ­ها (به­غیر از عوامل بی­هوازی)، وسایل خارجی نظیر کاتتر را می­توان در دمای °C4 نگه­داری نمود.

  • · پاتوژن­هایی که به سرما حساسند باید در دمای اتاق نگه­داری شوند. این عوامل ممکن است در نمونه­هایی که حاوی باکتری­های بی­بیهوازی بوده و هم­چنین در اکثر مایعات استریل بدن، نمونه­های ژنیتال، سواپ گوش و چشم نیز موجود باشند.
  • · سرم جهت بررسی­های سرولوژیک تا یک هفته در دمای °C20– قابل نگه­داری است.
  • · نگه­داری طولانی مدت بافت­ها یا نمونه­ها در دمای °C70- صورت می­گیرد.
  • · مایع مغزی نخاعی در صورتی­که سریعا مورد بررسی قرار نگیرد تا ۶ ساعت در دمای °C35 قابل نگه­داری است. جدول ۴-۳ شرایط نگه­داری نمونه­های مختلف را نشان می­دهد.

 شرایط نگه­داری نمونه

­­

دمای °C4 دمای اتاق (°C26-22)
نوک کاتتر (IV) آبسه- زخم- ضایعه
مایع مغزی نخاعی جهت شناسایی ویروس مایعات بدن
گوش خارجی مایع مغزی نخاعی جهت شناسایی باکتری
مدفوع (بدون نگه­دارنده) گوش داخلی
مدفوع جهت توکسین کلستردیوم دیفیسیل تا ۳ روز

(بیشتر از ۳ روز نگه­داری در °C70-)

مدفوع (با ماده نگه­دارنده)
خلط تناسلی
ادرار (بدون نگه­دارنده) بینی- نازوفارنکس – گلو
  بافت
  ادرار (با ماده نگه­دارنده)

پاسخ دهید