معماری

آزمایش D-Dimer

موارد درخواست تست D-Dimer:

این تست در موارد شک به افزایش تولید لخته از جمله در موارد زیر درخواست میشود:

ترومبوز در سیاهرگهای عمیق بدن ( VDT):
در این حالت لخته های کوچکی بدون جراحت خاصی به عروق در سیاهرگهای نواحی عمیق بدن مثل پا تشکیل شده و باعث بروز علائمی مانند درد و تورم در پا و اسیب به بافتهای مجاور میگردد. از طرفی گاها این لخته ها حرکت کرده و به قسمتهای مختلف بدن واردمیشوند و علائم خاص محل را ایجاد میکنند از جمله در ریه ها ایجاد امبولی ریویPE ، در قلب باعث گرفتاری ماهیچه های قلب و یا دریچه های قلب و در مغز باعث عوارض مغزی ماننند سکته مغزی میکند.
مراحل کار:

برای شروع نیاز به پلاسمای بیمار داریم.(استفاده از ویال cbc)
داخل جعبه کیت این تست دو محلول داریم.

کنترل مثبت
کنترل منفی
سوسپانسیون لاتکس

ابتدا 20 لاندا کنترل مثبت.20 لاندا کنترل منفی و 20 لاندا پلاسما را روی اسلاید شیشه ای میریزیم.
سپس به هر کدام از انها 20 لاندا سوسپانسیون لاتکس اضافه میکنیم.
حال اسلاید را 200 ثانیه روی شیکر دورانی قرار میدهیم.
پلاسما را از نظر وجود اگلوتیناسیون بررسی میکنیم.

اگر اگلوتیناسیون مثبت شد نتیجه را اینطور گزارش میکنیم:

D-Dimer>250 ng/ml

موارد مثبت کاذب این تست :
در جراحی، بارداری، تروما، عفونتها و التهابات شدید، ارتریت روماتوئید شدید، بدخیمی و بیماری های کبدی مقادی D-Dimer بدون ارتباط با وجود ترومبوز افزایش دارد.

موارد منفی کاذب:
در صورتیکه بر حسب اتفاق نمونه گیری در فاصله بسیار کمی بعد از تشکیل لخته در بدن انجام شده باشد این تست منفی میباشد. همجنین در صورت استفاده از آنتی کواگولان ها به دلیل جلوگیری از تشکیل لخته این تست منفی میشود. تاخیر زیاد در انجام تست نیز باعث بروز منفی کاذب میگردد.

پاسخ دهید