معماری
آزمایش

آزمایش GBM

نام اختصاری: GBM

سایر نام ها: Glomerular Anti-Basement Membrane، GBM Antibody، Goodpasture’s Syndrome، Basement Membrane Antibody

Antiglomerular Basement Membrane Antibody-IgG، Anti-GBM

بخش انجام دهنده: ایمونولوژی

نوع نمونه قابل اندازه گیری: سرم

حجم نمونه مورد نیاز:  0.5 ml

شرایط نمونه گیری : نیاز به ناشتایی نمی باشد.

ملاحظات نمونه گیری:

  1. نمونه پس از جداسازی  در ظرف یک ساعت در فریزر  ◦c 20-  قرار گیرد.
  2. پس از نمونه گیری، محل خونگیری را از لحاظ خونریزی بررسی نمایید.
  3. تماس با مددکار درمانی یا پزشک در صورت مشاهده احساس درد شدید، قرمزی ، تورم یا ترشح از محل خونگیری.
  4. در صورت نمونه گیری در خارج از آزمایشگاه، نمونه را در نیتروژن مایع قرار داده و سریعاً به آزمایشگاه انتقال دهید.
  5. سن و جنس بیمار را در برگه آزمایش یادداشت نمایید.

موارد عدم پذیرش نمونه:

  • نمونه به شدت همولیز و یا لیپمیک مورد قبول نمی باشد.
  • نمونه دارای برچسب اشتباه و یا نمونه های بدون برچسب مورد قبول نمی باشد.
  • نمونه ای که به طور مکرر فریز و دفریز می گردد مورد قبول نمی باشد.

شرایط نگهداری: نمونه در ◦c 4  تا 14 روز و ◦c 20-  تا 21 روز پایدار است.

کاربردهای بالینی:

  1. بررسی بیماران با هماچوری و پروتئینوری میکروسکوپیک.
  2. کمک به تشخیص گلومرولونفریت با خونریزی ریوی (سندرم گودپاسچر).
  3. کمک به تشخیص گلومرولونفریت بدون درگیری یا خونریزی ریوی.
  4. کمک به تشخیص هموسیدروز ریوی با منشاء ناشناخته.

روش مرجع: –

روش ارجح: فلوئورسنت آنتی بادی مستقیم (DFA) یا غیر مستقیم (IFA)

سایر روشها: الایزا (ELISA)، Multiplex Flow Immunoassay

مقادیر طبیعی:

 کیفی: منفی (در افراد طبیعی این آنتی بادی وجود ندارد).

مقادیر کمی:

منفی:  5 EU/ml≥

حدواسط: 5.1-20 EU/ml

مثبت: > 20.1 EU/ml

تفسیر: آنتی بادی های Glomerular basement membrane (GBM) یا غشاء پایه گلومرولی برای ارزیابی مبتلایان به نارسایی کلیوی و یا خونریزی ریوی و به عنوان کمک در تشخیص نشانگان (سندرم)گودپاسچر همراه با شرح حال و معاینه فیزیکی استفاده می شود. نتایج مثبت به آنتی بادی های GBM نشاندهنده نشانگان گودپاسچر می باشد. آنتی بادیهای GBM اختصاصیت بالایی به نشانگان گودپاسچر دراد. حساسیت این آزمون با روشهای ایمونواسی حدود 87٪ در بیماران درمان نشده بیماری سیستمیک است.

عوامل مداخله گر :

ü      نتایج مثبت ضعیف ممکن است در حضور سایر بیماریهای مرتبط با سیستم ایمنی (بیماریهای خود ایمنی) رخ دهد و بیوپسی کلیه و ریه اغلب جهت تشخیص بیماری مورد نیاز است.

ü      نمونه همولیزه و لیپمیک در نتایج آزمون تداخل ایجاد می کند.

توضیحات:

  • در صورت مثبت شدن Anti-GBM نمی توان آن را به صورت انحصاری جهت تشخیص، با بیماریهای مرتبط با این آنتی بادی ها سنجید.
  • دو میکانیسم اصلی بیماریهای کلیوی اتوایمیون رسوب کمپلکس ایمنی و فعال شدن کمپلمان می باشد که آنتی بادیهای اختصاصی می توانند به غشاء پایه گلومرولی آسیب برسانند.
  • نشانگان گودپاسچر بیشتر در مردان 20 تا 40 سال و بیماران 50 سال و بالاتر مشاهده می شود.
  • گلومرولونفریت بدون درگیری ریوی در افراد مسن مشاهده شده و در جمعیت زنان غالب است.
  • گلومرولونفریت ایجاد شده با Anti-GBM به طور معمول سریعاً پیشرونده است.

پاسخ دهید